Οι προβλέψεις των ειδικών επί της πανδημίας δείχνουν κάποιο φως στην άκρη του τούνελ: η COVID-19 δεν θα μας απαλλάξει της παρουσίας της αλλά, εφόσον δεν ξεφυτρώσει κάποια παραλλαγή με πιο επικίνδυνες μεταλλάξεις, θα μείνει ενδημική ασθένεια – όχι ως πανδημία.

«Η ανατροπή της μητριαρχίας ήταν η κοσμοϊστορική ήττα του γυναικείου φύλου. Ο άντρας πήρε το πηδάλιο και στο σπίτι, η γυναίκα ταπεινώθηκε, υποδουλώθηκε, έγινε σκλάβα των ορέξεών του και απλό εργαλείο για την παραγωγή παιδιών. Την ταπεινωμένη αυτή θέση της γυναίκας, όπως προβάλλει ανοιχτά, ιδίως στους Ελληνες της ηρωικής και ακόμα περισσότερο της κλασικής εποχής, σιγά σιγά την ωραιοποίησαν υποκριτικά και ακόμα πού και πού της έδωσαν πιο απαλή μορφή, καθόλου όμως δεν την κατάργησαν» (Φ. Ενγκελς «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους»).

Κορυφαίος επιστήμονας στον τομέα του, έχει διατελέσει σύμβουλος υπουργείων Υγείας και Κοινωνικών Υποθέσεων, όπως και ασφαλιστικών ταμείων πολλών χωρών ανά τον κόσμο, ενώ είναι και ο σχεδιαστής του εκσυγχρονισμού των περισσότερων συστημάτων υγείας των χωρών της Ευρώπης αλλά και της Κίνας. Ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας και διευθυντής του Κέντρου Οικονομικών της Υγείας του London School of Economics, εκπρόσωπος της Ελλάδας για τον κορονοϊό στα διεθνή φόρα, μιλάει στην «Εφ.Συν.» την ώρα που η «Ο» προελαύνει.

Η σκηνή ένα καφενείο στο Παγκράτι, όχι στην πολυσύχναστη πλατεία Προσκόπων, αλλά κάπου προς τη λεωφόρο Υμηττού, εκεί που οι θαμώνες είναι πιο λαϊκοί. Γύρω από ένα τραπέζι έξι άντρες, ετών εβδομήντα περίπου, λένε τα δικά τους. Ξαφνικά εμφανίζεται κι άλλος ένας. Κρίνοντας από την αντίδρασή τους, πρόκειται για μέλος της παρέας που είχαν καιρό να τον δουν και τον υποδέχονται με φωνές και αγκαλιές. Ενας τού λέει: «Πού ήσουνα, ρε μπαγάσα, και σε πεθύμησα»! Και η απάντηση: «Ναι, αλλά δεν μου έκανες like!».

Η σταθερότητα της ηγεμονίας εξασφαλίζεται όσο δεν φαίνεται στον ορίζοντα επεξεργασμένος διαφορετικός τρόπος και πλαίσιο διακυβέρνησης, αναγνωρίσιμα στην κοινωνία.

Καλόδεχτη η κριτική του Ευκλείδη Τσακαλώτου με τίτλο «Οι αντιφάσεις στην ανασυγκρότηση του ελληνικού αστισμού» («Εφ.Συν.» 11.12.21) στο άρθρο που γράψαμε με τη Μυρσίνη Ζορμπά «Η ανασυγκρότηση του ελληνικού αστισμού» («Εφ.Συν.» 26.6.21). Αλλωστε συμφωνούμε στην αναγκαιότητα μιας πολιτικής στρατηγικής «αντίδοτου σε απλοϊκές αναλύσεις που μένουν στην ανικανότητα, την αναποτελεσματικότητα ή κυνικότητα της κυβέρνησης».

Το 2021 ήταν η χρονιά που η χώρα δοκιμάστηκε πολλαπλώς και η διακυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη έδειξε τα όριά της. Ο απολογισμός μιλά από μόνος του… Μια κυβέρνηση και ένας Πρωθυπουργός που βαφτίζουν επιτυχίες τις αποτυχίες. «Πούλησαν» μέσω των media στους πολίτες την ιδέα ενός επιτελικού και αποτελεσματικού κράτους και τη χρονιά που μας άφησε βιώσαμε την κατάρρευση όχι μόνο του «επιτελικού» αλλά του κράτους γενικότερα.

1. Τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν οι κοινές πρωτοβουλίες μεταξύ των πολιτικών Ομάδων των Σοσιαλιστών και Δημοκρατών, των Πρασίνων και της Αριστεράς τόσο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και γενικότερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι συνεργασίες αυτές περιλαμβάνουν συχνά και την Ομάδα των κεντρώων Φιλελευθέρων, ιδιαιτέρως την προοδευτική πτέρυγα της, καθώς είναι πολύ προωθημένη σε θέματα ατομικών και μειονοτικών δικαιωμάτων και ανθρωπίνων ελευθεριών.

Πέρα από τη διακοσιοστή επέτειο της Επανάστασης και της εθνικής ανεξαρτησίας, το σωτήριο έτος 2021 θα μπορούσε να παραπέμπει επίσης και στην ιδέα του πολιτισμού εν γένει. Πράγματι, δυόμισι ακριβώς χιλιετίες (2021+479 χρόνια) μας χωρίζουν από τη στιγμή που, μετά την οριστική ήττα των εισβολέων Μήδων, οι Αθηναίοι παγίωσαν αυτό που σήμερα ονομάζουμε «πολιτικό πολιτισμό».

Βρισκόμαστε ήδη περίπου δύο χρόνια από την έναρξη της πανδημίας της Covid-19. Κουραστήκαμε. Τα οικονομικά πλήγματα είναι σοβαρά για πολλούς. Όμως η εμφάνιση και ραγδαία εξάπλωση του στελέχους Όμικρον απαιτεί στάση ανάλογη με τα πράγματα -η υποτίμηση θα ήταν μεγάλη πλάνη. Τώρα, στην αρχή του 2022, προτεραιότητα έχει η αντιμετώπιση του Όμικρον.

Πώς θα πάνε τα πράγματα στην οικονομία το 2022; Υπάρχουν οι μεγάλες αβεβαιότητες που ταλανίζουν όλο τον κόσμο. Μια η πανδημία (ο προϋπολογισμός 2022 καταρτίστηκε με την υπόθεση ότι η πανδημία θα είχε διανύσει τα τελευταία μίλια το 2021), μια ο πληθωρισμός (παροδικός ή όχι…) και ειδικά οι τιμές της ενέργειας – η αμερικανική θαλάσσια αερογέφυρα που σπάει τον ρωσικό αποκλεισμό της Ευρώπης από φυσικό αέριο είναι μια άμεση, αλλά όχι μόνιμη και σταθερή λύση.

1. Γιατί επέλεξε τώρα ο Αλέξης Τσίπρας μετά από 2,5 χρόνια στην αντιπολίτευση να ζητήσει εκλογές; Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να ασκήσει πιο σκληρή αντιπολίτευση…
Το αίτημα για εκλογές εκφράζει ένα μεγάλο “Ως εδώ!”. Η δημοσίευση της μελέτης Τσιόδρα – Λύτρα αποτέλεσε ένα γεγονός τομή, που έδειξε με τον πλέον αδιαμφισβήτητο τρόπο δύο πράγματα.

Η πανδημική κρίση είναι πλέον σε νέα φάση. Επειδή συνδυάζεται με προϋπάρχουσες υγειονομικές και κοινωνικές ανισότητες, έχει πάρει τη μορφή γενικευμένης απειλής για την υγεία και τους όρους ζωής των φτωχότερων και οικονομικά αδύναμων στρωμάτων.