Σημειώσεις μετά τις εκλογές

Α. Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας, κόντρα στην πολυποίκιλη περιρρέουσα ατμόσφαιρα, στις προχθεσινές εκλογές πέτυχαν μια μεγάλη νίκη. Με μια μεγάλη διαφορά από τη Νέα Δημοκρατία και κοινοβουλευτικά εξοβελισμένη πλέον την «αριστερή αντιπολίτευση», ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να κυβερνήσει και πάλι με τους ΑΝΕΛ. Παρά τα όσα κωμικοτραγικά συνέβησαν την προηγούμενη επτάμηνη διακυβέρνηση της χώρας, ο ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαίωσε την κυριαρχία του στο πολιτικό σκηνικό. Επιβεβαίωσε όμως και κάτι άλλο. Τα κόμματα της όποιας εκδοχής της Αριστεράς μεγαλώνουν και παραμένουν μεγάλα όταν τα λαϊκά στρώματα αναγνωρίζονται σ” αυτά και αναπτύσσονται μεταξύ τους σχέσεις εκπροσώπησης. Μια πρώτη εμπειρική ματιά δείχνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει το κόμμα των λαϊκών συνοικιών της Αθήνας και του Πειραιά, ενώ έχει μεγάλες δυνάμεις και στην υπόλοιπη χώρα.

Η κυριαρχία του όμως δεν θα είναι ανέφελη. Η περίοδος της επτάμηνης προηγούμενης περιόδου, που η κοινωνία και η οικονομία ήταν σε κατάσταση παρατεταμένης άδειας, τέλειωσε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πλέον υποχρεωμένος να κυβερνήσει. Πόσο έτοιμος όμως είναι γι” αυτό; Πρέπει να αντικαταστήσει τη διαπραγματευτική όπερα – μπούφα και την «αντιστασιακή» και συνωμοσιολογική ρητορική με συγκεκριμένα μέτρα και μνημονιακούς εφαρμοστικούς νόμους. Οταν αυτό θα αρχίσει σύντομα να συμβαίνει, ο ήχος των προχθεσινών νικητήριων παιάνων θα φαντάζει πολύ μακρινός. Νέες συγκρούσεις θα ξεσπάσουν και νέες αντιθέσεις θα εμφανιστούν.Τότε θα δοκιμαστούν και οι αντοχές των σχέσεων εκπροσώπησης του ΣΥΡΙΖΑ με τα λαϊκά και μικροαστικά δημοσιοϋπαλληλικά στρώματα. Το πρόβλημα αυτό θα είναι βασικό αλλά όχι το μοναδικό.

Ο ΣΥΡΙΖΑ συχνά θα είναι δέσμιος των ΑΝΕΛ. Οταν θα θέλει να πραγματώσει κάποιες μεταρρυθμίσεις στο πολιτισμικό πεδίο, ο ακραίας εθνολαϊκιστικής και θρησκευτικής κουλτούρας κυβερνητικός εταίρος, θα ασκεί βέτο και θα καταψηφίζει στη Βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορεί ούτε συμβολικά να εμφανίζεται ως αριστερό κόμμα.

Β. Ο ορθός Λόγος ηττήθηκε σ” “αυτές τις εκλογές. Κυριάρχησαν και πάλι το θυμικό, το συναίσθημα, τα λαϊκίστικα στερεότυπα, τα θρασύτατα ψεύδη, οι αντεστραμμένες αντιθέσεις. Τα αποτελέσματα το δείχνουν πολλαπλώς.

Γ. Τα σοβαρά, ακόμα, κόμματα δεν συγκροτούνται ως αθροίσματα παραγόντων και «προσωπικοτήτων». Οσες «συνωμοσίες του καλού» και αν συντρέξουν, απαιτούνται πάντα κοινωνικές δυνάμεις αναφοράς και ιδεολογικές κατευθύνσεις.

Δ. Δυστυχώς το ναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής εδραίωσε τη θέση του στο εγχώριο πολιτικό στερέωμα. Το κυριότερο όμως είναι ότι όλοι αυτοί οι εκατοντάδες χιλιάδες ψηφοφόροι ξέρουν και όμως ψηφίζουν και άρα αποδέχονται τις ναζιστικές πρακτικές και ιδέες. Η ελληνική κοινωνία δεν είναι τόσα αθώα. Σέρνει μαζί της ένα καταραμένο πολιτικό, ιδεολογικό και ιστορικό απόθεμα.