Λύση η έντιμη υποχώρηση

Το Μαξίμου, όπως προκύπτει από την εξέλιξη των γεγονότων, υπέπεσε στο γνωστό λάθος του... «βολονταρισμού». Έκανε μια κίνηση (κλείσιμο ΕΡΤ) υψηλού ρίσκου, χωρίς καμία πρόνοια, πολιτική, οργανωτική, τεχνική, διοικητική κ.λπ. Μετέτρεψε δε ένα πρόβλημα εξορθολογισμού ενός θεσμικά απαραίτητου δημόσιου οργανισμού (που εντάσσεται στον «σκληρό πυρήνα» της δημοκρατικής λειτουργίας του πολιτεύματος) σε μείζον πρόβλημα ύπαρξης και λειτουργίας της κυβέρνησης!

Είναι χαρακτηριστικές ορισμένες πολιτικές συνέπειες που ήδη έχει δημιουργήσει η «κίνηση κλεισίματος» της ΕΡΤ.

Πρώτον, στο εσωτερικό της κυβέρνησης διεύρυνε καταλυτικά το «χάσμα» μεταξύ Σαμαρά και Βενιζέλου - Κουβέλη. Αμφισβητείται πλέον το πρωθυπουργικό status του προέδρου της ΝΔ. Αναγκαστικά πλέον έρχονται όλο και σε μεγαλύτερη πολιτική όσμωση ΔΗΜΑΡ και ΠΑΣΟΚ. Η εικόνα της κυβερνητικής συνοχής πλήττεται ανεπανόρθωτα. Ενώ ένας «συμβιβασμός» δημιουργεί «τεράστιο κόστος» για κάθε πλευρά και σε μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα ενισχύεται η πολιτική αστάθεια και το «ατύχημα» των εκλογών εγγράφεται σοβαρά στην ημερήσια διάταξη.

Δεύτερον, η χώρα ξαναμπαίνει σε «διεθνή διασυρμό». Οι αντιδράσεις στα ξένα μέσα, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, στη διεθνή κοινή γνώμη και οι δηλώσεις επιφανών προσωπικοτήτων είναι θα ’λεγε κανείς εντυπωσιακές και πρωτοφανείς.

Και τρίτον, ενισχύεται η «λογική» ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ο χώρος της ΕΡΤ μετατρέπεται σ’ έναβ χώρο ευρύτερης «κινηματικού χαρακτήρα» αντίστασης κοινωνικών δυνάμεων, πέραν των εργαζομένων στην ΕΡΤ με τη συμπαράσταση της πλειονότητας των πολιτιστικών δυνάμεων και προσωπικοτήτων της χώρας.

Αυτά τα... λίγα πέτυχε η πρωτοβουλία του Μαξίμου! Τώρα ζητείται εσπευσμένα «συμβιβασμός» εν όψει των χειρότερων...

Αυτά που «ακούγονται» πάντως ως σενάρια συμβιβασμού (π.χ. προσωρινό άνοιγμα ΕΡΤ περιορισμένης λειτουργίας, με... διακόσιους συμβασιούχους) διακρίνονται όχι μόνο για τον ρεαλισμό τους αλλά είναι επικίνδυνα για χειρότερες εξελίξεις!

Δυστυχώς, το πρόβλημα πια είναι περισσότερο η κυβέρνηση και λιγότερο η ΕΡΤ... Το ουσιαστικό ερώτημα πια είναι τι θέλει το Μαξίμου. Εάν επιδιώκει πρόωρες εκλογές όπως πιστεύουν στο ΠΑΣΟΚ και στη ΔΗΜΑΡ, δεν θα δυσκολευτεί να τις πετύχει...

Εάν δεν επιδιώκει εκλογές, το ενδεχόμενο του «ατυχήματος» είναι προ των θυρών... Οσο για τους εταίρους-δανειστές μας, τα ’χουν... «πάρει στο κρανίο» με την επιπολαιότητα των κυβερνητικών χειρισμών! Μια πτώση της κυβέρνησης «τινάζει στον αέρα» έναν ευρύτερο σχεδιασμό για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Συμπίπτει δε με ένα «κρίσιμο σταυροδρόμι», όπου το «success story», με βάση αρκετά στοιχεία και μετά την «αποτυχία» των αποκρατικοποιήσεων, βρίσκεται σε δοκιμασία.

Υπ’ αυτή την έννοια εάν η παρούσα κυβέρνηση «μπλοκάρει», ένα ενδεχόμενο είναι (όπως δήλωσε ο Βενιζέλος) η αναζήτηση νέας κυβερνητικής σύνθεσης από την παρούσα Βουλή πριν από την προσφυγή στις κάλπες. Κάτι που θα επιδιώξουν σύμφωνα με πληροφορίες και οι εταίροι-δανειστές μας.

Οι πραγματικοί ηγέτες, όταν βρεθούν σε αδιέξοδο, ξέρουν ότι υπάρχει ένας δρόμος ευθύνης. Η έντιμη υποχώρηση και η επανατοποθέτηση του προβλήματος. Τρόποι και δρόμοι (νομικοί και πολιτικοί) υπάρχουν, εάν υφίσταται η θέληση. Αλλως, επέρχονται τα χειρότερα...