Η Ν.Δ. και οι ’’σκοτεινές δυνάμεις’’

Δεν είχε προλάβει ο βουλευτής Ηλείας Γιώργος Κοντογιάννης καλά καλά να ολοκληρώσει τις εκτιμήσεις του σχετικά με τα αίτια των πρόσφατων ταραχών και ήρθε η ανταμοιβή του με τον διορισμό του ως υφυπουργού Ανάπτυξης. Οι στοχασμοί του, που προφανώς εντυπωσίασαν τον πρωθυπουργό, απέδιδαν τις διαδηλώσεις και τις καταστροφές που προκλήθηκαν σε σχέδιο των «σκοτεινών δυνάμεων» που είχαν ενοχληθεί από τη βαθιά φιλία που συνδέει τον Κώστα Καραμανλή με τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που η Νέα Δημοκρατία προσφεύγει σε θεωρίες συνωμοσίας προκειμένου να εξηγήσει αρνητικά γι’ αυτήν γεγονότα. Επίσης, και κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών στην Ηλεία, η Ρηγίλλης διέδιδε ανάλογες θεωρίες, που είχαν πάντα στο επίκεντρο τη δράση διαφόρων «διεθνών κέντρων» που επιθυμούσαν την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης λόγω της περήφανης «αντιιμπεριαλιστικής» πολιτικής που ακολουθεί ο κ. Καραμανλής στο θέμα των ρωσικών αγωγών.

Η ανάληψη της ηγεσίας της Ν.Δ. από τον Κώστα Καραμανλή σηματοδότησε μεγάλες αλλαγές στο κόμμα. Μία από τις πλέον σημαντικές ήταν η υιοθέτηση μιας συνωμοσιολογικής θεώρησης της Ιστορίας, που μέχρι τότε ήταν προνόμιο της Αριστεράς. Σύμφωνα με αυτήν, «ξένα κέντρα», δηλαδή η Ουάσιγκτον και τα παρακλάδια της, βυσσοδομούν εναντίον των συμφερόντων του Ελληνισμού.

Ολα αυτά θα ήσαν απλώς γραφικά, όμως στο βαθμό που εμπλέκονται και με σοβαρά θέματα, όπως η τρομοκρατία, έχουν ευρύτερες πολύ σοβαρές επιπτώσεις καθώς αποπροσανατολίζουν τις έρευνες.

Στις αρχές του 2007 η οργάνωση «Επαναστατικός Αγώνας» έπληξε με ρουκέτα την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα. Τον ίδιο μήνα δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Μετεξέλιξη» (Ιαν. 2007) μια ανάλυση της επίθεσης και μια εκτίμηση για τους δράστες. Το περιοδικό αυτό ανήκει στη Νέα Δημοκρατία και αποτελεί το επίσημο ιδεολογικό έντυπο του κόμματος.

Σύμφωνα με την ανάλυση του εντύπου της Ν.Δ., η βομβιστική επίθεση στην αμερικανική πρεσβεία δεν είχε απολύτως καμία σχέση με Ελληνες αντιεξουσιαστές, αλλά ήταν το αποκλειστικό δημιούργημα ξένων κέντρων.«Ποιος ωφελείται;», διερωτάτο το έντυπο. «Η απάντηση είναι σαφής: η Τουρκία».

Πραγματοποιώντας μια βαθυστόχαστη ανάλυση, που ξεκινούσε από τη Βενεζουέλα και τερματιζόταν στην Παλαιστίνη, το κομματικό έντυπο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι τελικά την επίθεση δεν την είχαν κάνει Ελληνες αλλά Τούρκοι πράκτορες:

«(Η επίθεση) ήθελε να κάνει πολιτικο-διπλωματική ζημιά στη χώρα μας και όχι να σκοτώσει Αμερικανούς. Απλούστατα διότι όταν και εάν κάποια στιγμή απεκαλύπτοντο οι δράστες από τις αμερικανικές ειδικές υπηρεσίες, δεν θα έπρεπε να θρηνούν νεκρούς Αμερικανούς πολίτες. Απλούστατα διότι τότε μοιραίως οι ΗΠΑ θα εστρέφοντο κατά των πραγματικών δραστών και οι δράστες αυτοί δεν εντοπίζονται στην ελληνική εξωκοινοβουλευτική αριστερά ή στον αντιεξουσιασιαστικο χώρο, αλλά αλλού... εκείθεν του Αιγαίου».

Να σημειωθεί ότι το δημοσίευμα έφερε την υπογραφή «Ειδικός Συνεργάτης» και, σύμφωνα με πληροφορίες μας, είχε εγκριθεί από «πολύ ψηλά» πριν από τη δημοσίευσή του -όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο με ένα τέτοιας βαρύτητας κείμενο.

Μπορεί κανείς επίσης εύκολα να προβλέψει τις επιπτώσεις που είχε η δημοσίευση ενός τέτοιου κειμένου στις διεθνείς σχέσεις της χώρας αλλά και στον προσανατολισμό των ερευνών της Αστυνομίας.