Το ΠΑΣΟΚ είναι κι αλλού

Δε λέω για τους πολλούς που προσέρχονται σαν ψηφοφόροι, λέω για τους άλλους, τους λίγους και καλούς. Αυτούς που είδαν τα ελκυστικά δημοσκοπικά στοιχεία της «Δημοκρατικής Αριστεράς» και προσήχθησαν εκεί αυτοβούλως να διαθέσουν τον εαυτό τους πακέτο με τα σταυρουδάκια που σέρνει ο καθένας τους, στην ωραία προσπάθεια. Ατυχήσαντες πολιτευτές, τοπικοί ηγετίσκοι, παραγοντίσκοι, και λοιποί κεκλιμένοι οικίσκοι που μέχρι πρότινος έγραφαν χιλιόμετρα στους διαδρόμους του «Κινήματος», σπεύδουν τώρα να πλαισιώσουν το άσπιλο κόμμα του Φώτη Κουβέλη προσκομίζοντας τους σπίλους και την πείρα τους στη «διαχείριση επιτυχίας».

Δε λέω. Να κινείται η αγορά, να αλλάζει τσέπες το χρήμα, να γίνονται επενδύσεις, να πέφτουν οι τιμές και τα επιτόκια. Ακόμη κι εγώ που πολιτικά είμαι κάπως δυσκίνητη το σκέπτομαι σοβαρά να αγοράσω από εκεί ομόλογα τιμιότητας, Δημοκρατίας και σοβαρού Αριστερού λόγου.

Το μόνο που φοβάμαι είναι μήπως μού δαγκώσει κάνα δάχτυλο η κληρωτίδα όταν θα βάλω εκεί μέσα το χεράκι μου. Μην ψηφίσω φερ’ ειπείν τους παλιούς καλούς συντρόφους μου και μού ξεπεταχτεί αίφνης καμιά κοινοβουλευτική ομάδα πήχτρα στους πικραμένους πρασινοφρουρούς. «Βρέχει πασόκους» μου έλεγε τις προάλλες στέλεχος της ΔΗΜΑΡ. Δεν θυμάμαι αν ήταν προβληματισμένος ή πανευτυχής, εγώ πάντως έψαξα ενστικτωδώς για την ομπρέλα μου.

Της