Αμφίπλευρη ασάφεια
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2022-05-11
Η ομιλία Πούτιν ήταν τελικά ένας πανηγυρικός ρουτίνας και όχι μια εξαγγελία κλιμάκωσης της σύγκρουσης στην Ουκρανία.
Ετσι οι στόχοι του Κρεμλίνου στην «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» στην Ουκρανία παραμένουν ασαφείς με ένα πλήθος ερμηνειών και παρερμηνειών να τις συσκοτίζει μάλλον παρά να τις ανιχνεύει.
Η σύγχυση και η ασάφεια ως προς τους στόχους δεν είναι μονοπώλιο της Μόσχας, καθώς την ανταγωνίζεται και την υπερβαίνει πολύ συχνά η Ουάσινγκτον.
Τι επιδιώκουν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία, να υπερασπίσουν ένα κυρίαρχο κράτος που δέχεται επίθεση ή να αδυνατίσουν τη Μόσχα;
Ο επικεφαλής του Πενταγώνου, Λόιντ Οστιν, πρόσφατα έδειξε τη φθορά της ρωσικής ισχύος ως προτεραιότητα.
Κάθε βδομάδα, κάθε μέρα που περνά υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη διολίσθηση των ΗΠΑ από τη στήριξη του Κιέβου στην ντε φάκτο απευθείας εμπλοκή στην πολεμική σύγκρουση.
Κάθε μέρα που περνά πληθαίνουν οι φωνές, κυρίως ακαδημαϊκών στις ΗΠΑ, που ζητούν πόλεμο φθοράς με τη Ρωσία.
Το φαινόμενο αυτό δεν είναι καινούργιο, καθώς έχει καταγραφεί στους πολέμους της Κορέας και του Βιετνάμ.
Ποιος ήταν ο στόχος των ΗΠΑ στην Κορέα στις αρχές της δεκαετίας του ‘50;
Για τον πρόεδρο Τρούμαν η απελευθέρωση της Νότιας Κορέας από τις βορειοκορεατικές δυνάμεις.
Για τον Αμερικανό αρχιστράτηγο Μακάρθουρ η ανατροπή του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας και στη συνέχεια εισβολή στην Κίνα με ανοιχτή την ενδεχόμενη χρήση πυρηνικών όπλων.
Η καθαίρεση του Μακάρθουρ από τον Τρούμαν τερμάτισε τη διαμάχη του απείθαρχου στρατηγού με τον αθυρόστομο πρόεδρο.
Ιδια διχογνωμία στο Βιετνάμ όπου οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την εμπλοκή τους με στρατιωτικούς συμβούλους στο Νότιο Βιετνάμ και έφτασαν στις αρχές του 1968 σε συνολική παρουσία 500.000 αντρών με το Πεντάγωνο να προβληματίζεται αν πρέπει να γίνει εισβολή στο Βόρειο Βιετνάμ καθώς και να βομβαρδιστούν οι οδοί ανεφοδιασμού στην Κίνα, το Λάος και την Καμπότζη.
Την άνοιξη του 1968 ο πρόεδρος Τζόνσον ανακοίνωσε την αποκλιμάκωση με τη σταδιακή απεμπλοκή των ΗΠΑ, που έγινε γνωστή ως βιετναμοποίηση του πολέμου.
Πέραν της ενεργού εμπλοκής των ΗΠΑ στη στοχοποίηση ρωσικών πολεμικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα, της αποστολής βαρέων όπλων και την επίσκεψη της Πρώτης Κυρίας στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ αργά ή γρήγορα θα πρέπει να διαμορφώσουν τους στόχους τους απέναντι στη Μόσχα με ευκρίνεια, ώστε να γίνουν αντιληπτοί και από το Κρεμλίνο και από τους Ευρωπαίους συμμάχους.
Ετσι οι στόχοι του Κρεμλίνου στην «Ειδική Στρατιωτική Επιχείρηση» στην Ουκρανία παραμένουν ασαφείς με ένα πλήθος ερμηνειών και παρερμηνειών να τις συσκοτίζει μάλλον παρά να τις ανιχνεύει.
Η σύγχυση και η ασάφεια ως προς τους στόχους δεν είναι μονοπώλιο της Μόσχας, καθώς την ανταγωνίζεται και την υπερβαίνει πολύ συχνά η Ουάσινγκτον.
Τι επιδιώκουν οι ΗΠΑ στην Ουκρανία, να υπερασπίσουν ένα κυρίαρχο κράτος που δέχεται επίθεση ή να αδυνατίσουν τη Μόσχα;
Ο επικεφαλής του Πενταγώνου, Λόιντ Οστιν, πρόσφατα έδειξε τη φθορά της ρωσικής ισχύος ως προτεραιότητα.
Κάθε βδομάδα, κάθε μέρα που περνά υπάρχει μια αδιαμφισβήτητη διολίσθηση των ΗΠΑ από τη στήριξη του Κιέβου στην ντε φάκτο απευθείας εμπλοκή στην πολεμική σύγκρουση.
Κάθε μέρα που περνά πληθαίνουν οι φωνές, κυρίως ακαδημαϊκών στις ΗΠΑ, που ζητούν πόλεμο φθοράς με τη Ρωσία.
Το φαινόμενο αυτό δεν είναι καινούργιο, καθώς έχει καταγραφεί στους πολέμους της Κορέας και του Βιετνάμ.
Ποιος ήταν ο στόχος των ΗΠΑ στην Κορέα στις αρχές της δεκαετίας του ‘50;
Για τον πρόεδρο Τρούμαν η απελευθέρωση της Νότιας Κορέας από τις βορειοκορεατικές δυνάμεις.
Για τον Αμερικανό αρχιστράτηγο Μακάρθουρ η ανατροπή του καθεστώτος της Βόρειας Κορέας και στη συνέχεια εισβολή στην Κίνα με ανοιχτή την ενδεχόμενη χρήση πυρηνικών όπλων.
Η καθαίρεση του Μακάρθουρ από τον Τρούμαν τερμάτισε τη διαμάχη του απείθαρχου στρατηγού με τον αθυρόστομο πρόεδρο.
Ιδια διχογνωμία στο Βιετνάμ όπου οι ΗΠΑ ξεκίνησαν την εμπλοκή τους με στρατιωτικούς συμβούλους στο Νότιο Βιετνάμ και έφτασαν στις αρχές του 1968 σε συνολική παρουσία 500.000 αντρών με το Πεντάγωνο να προβληματίζεται αν πρέπει να γίνει εισβολή στο Βόρειο Βιετνάμ καθώς και να βομβαρδιστούν οι οδοί ανεφοδιασμού στην Κίνα, το Λάος και την Καμπότζη.
Την άνοιξη του 1968 ο πρόεδρος Τζόνσον ανακοίνωσε την αποκλιμάκωση με τη σταδιακή απεμπλοκή των ΗΠΑ, που έγινε γνωστή ως βιετναμοποίηση του πολέμου.
Πέραν της ενεργού εμπλοκής των ΗΠΑ στη στοχοποίηση ρωσικών πολεμικών πλοίων στη Μαύρη Θάλασσα, της αποστολής βαρέων όπλων και την επίσκεψη της Πρώτης Κυρίας στην Ουκρανία, οι ΗΠΑ αργά ή γρήγορα θα πρέπει να διαμορφώσουν τους στόχους τους απέναντι στη Μόσχα με ευκρίνεια, ώστε να γίνουν αντιληπτοί και από το Κρεμλίνο και από τους Ευρωπαίους συμμάχους.
