Μετά το συνέδριο τι;

Το συνέδριο ΣΥΡΙΖΑ-Προδευτική Συμμαχία έλαβε τέλος από μηνός περίπου.Η συμμετοχή ήταν εντυπωσιακή ,όχι μόνο ως προς τον αριθμό των συνέδρων ,αλλά και ως την ενεργό συμμετοχή τους στις θεματικές συζητήσεις, όπου το πλήθος των παρευρισκομένων ήταν όντως εντυπωσιακό.Βγήκε και η πολιτική απόφαση,που μαζί με το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για εκλογή του προέδρου και της Κεντρικής Επιτροπής από την βάση των εγγεγραμμένων μελών του κόμματος,μας οδηγούν στο ασφαλές συμπέρασμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αποφάσισε να ανοιχτεί στην κοινωνία ,συγκεκριμένα και αποτελεσματικά( ΟΤΑ- Εργαζόμενοι-Αυτόνομα Κινήματα)να αφήσει το σύνδρομο του σκαντζόχοιρου,αρχής γενομένης από την ψηφοφορία της 15 Μαϊου. Οι συνθήκες είναι ευνοϊκές,η Ν.Δ κάνει πολλαπλά λάθη με κυριότερα και όχι μόνα, την αποτυχία της πανδημίας με τους 30.000 νεκρούς(πρωτιά στην Ευρώπη),και την αποτυχία στην διαχείριση της ενεργειακής κρίσης ,με την ακρίβεια να καλπάζει προς δόξα της νεοφιλελεύθερης οικονομίας.

Φτάνει όμως αυτό για να μπορέσει ο ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ να εισέλθει σε κυβερνητική τροχιά; Η λογική του ώριμου φρούτου από μόνη της, δεν ταιριάζει στην Αριστερά, αν δεν συνοδεύεται και από προτάσεις που θα βοηθήσουν τον λαό να ξεπεράσει την κρίση και να του δώσουν βάσιμες ελπίδες για το μέλλον.Για να γίνει όμως αυτό χρειάζεται να υπάρξουν συμμαχίες, διάλογος μεταξύ των κομμάτων , προγραμματικές συγκλίσεις με βαθιά προοδευτικό περιεχόμενο,που στόχο θα έχουν την συμπόρευση της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης με εναλλακτικό προς την Δεξιά σχέδιο.Πρακτικά αυτό μπορεί να γίνει με την συμπόρευση των δυνάμεων της Αριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας,δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ. Κατα την γνώμη του γράφοντος πρέπει να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου με θεσμικό και οργανωμένο τρόπο,για να υπάρξουν οι πολιτικές συμφωνίες και προγραμματικές συμπτώσεις.

Το γνωρίζω ότι το εγχείρημα είναι δύσκολο,πρέπει να παρακάμψουν πολιτικούς σκοπέλους ,προσωπικές πικρίες ,όμως αυτός είναι ο μοναδικός δρόμος αν θέλουμε να κυβερνήσουν οι δυνάμεις της προόδου.Και όσο ποιο γρήγορα γίνει αυτό τόσο καλυτερο για την πατρίδα μας .Πρέπει να ξαναχτίσουμε τις γκεμισμένες γέφυρες,να απορρίψουμε τους λαϊκισμούς και τις κραυγές, και κάνοντας υπέρβαση του εαυτού τους τα δύο κόμματα να προχωρήσουν στον μονόδρομο που θα είναι χρησιμος για την κοινωνία, με στόχο την κατάργηση των κοινωνικών ανισοτήτων , της ανεργίας ,του πελατειακού συστήματος, της αναξιοκρατίας.

Μπορούν να συμφωνήσουν τα δύο κόμματα η έχουμε όπως λένε το τέλος των ιδεολογιών; Θα παρατηρήσουμε ότι στα περισσότερα συμφωνούν και τα παραδείγματα είναι η επιβεβαίωση των λεγομένων 1)Στην μεταρρύθμιση της υγείας με βάση την Πρωτοβάθμια Φροντιδα Υγείας 2)στις εργασιακές σχέσεις όπου θα ισχύουν οι συλλογικές και όχι οι ατομικές συμβάσεις εργασίας 3)στον έλεγχο της αγοράς και όχι στην προτεραιότητα της ελεύθερης αγοράς 4) στη ενίσχυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας 5)στην προοδευτική φορολόγηση για την μείωση των ανισοτήτων 6) την διοικητική μεταρρύθμιση 7)ριζική αλλαγή του παραγωγικού προτύπου και παραγωγική ανασυγκρότηση 8) κλιματική αλλαγή και περιβάλλον κ.α

Ο χρόνος είναι πανδαμάτωρ ,και μία προοδευτική κυβέρνηση , που θα έχει γνώμονα την εξασφάλιση της εργασίας των μελλοντικών γενεών, την προάσπιση των κοινωνικών κατακτήσεων,την ασφάλεια της χώρας και των πολιτών,θα είναι ίσως μία βάσιμη ελπίδα για την προκοπή της πατρίδας μας. Θα είναι πρώτη φορά που ο δρόμος οδηγεί συγγενείς δυνάμεις,ενωμένες, συλλογικά και προγραμματικά , να βαδίσουν πλαι πλάι ,έχοντας ως μοναδικό στόχο την έξοδο από την μακροχρόνια κρίση και την πολιτική αναγέννηση της πατρίδας μας.