«Αυτοκτονικός μινιμαλισμός»
Γιώργος Καπόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2022-11-28
Την άνοιξη του 2003 η Γαλλία του Σιράκ και η Γερμανία του Σρέντερ ήλθαν σε μετωπική σύγκρουση με την απόφαση του Μπους υιού να εισβάλει στο Ιράκ και έφτασαν μέχρι του σημείου να εγκαινιάσουν τριμερείς τακτικές συναντήσεις κορυφής με τη Ρωσία του Πούτιν.
Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι την άνοιξη του 2008 οι Μέρκελ και Σαρκοζί, που ακόμη αντιμετωπίζονταν ως Γαλλογερμανικός Αξονας και όχι ως ζεύγος Μερκοζί, άσκησαν βέτο στην πρόταση Μπους για ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας και της Γεωργίας.
Από το Βουκουρέστι και μετά η δυναμική χειραφέτησης της Ε.Ε. που προωθούσε ο Γαλλογερμανικός Αξονας ως ατμομηχανή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης χάθηκε και η Γηραιά Ηπειρος παλινδρόμησε στον ρόλο του θεατή εξελίξεων που αφορούν τη θέση της στους παγκόσμιους συσχετισμούς.
Η αδρανοποίηση της Ε.Ε. σε θέματα καθοριστικά για την ασφάλεια της Ευρασίας, όπως η Ουκρανία, ήταν η πρώτη άμεση παρενέργεια της απόφασης του Βερολίνου μετά την έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης τον Σεπτέμβριο του 2008 να τραβήξει χειρόφρενο στην περαιτέρω πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Ετσι, την ώρα που η Γερμανία οριοθετούσε, αν δεν βραχυκύκλωνε, το ευρωπαϊκό όραμα, δεν ήταν νοητό να συνεχιστεί η πορεία προς τη χειραφέτηση της Ευρώπης που είχε χαράξει δύο φορές ο Γαλλογερμανικός Αξονας απέναντι στις ΗΠΑ, την πρώτη την άνοιξη του 2003 για το Ιράκ και τη δεύτερη την άνοιξη του 2008 για την Ουκρανία.
Στην ομιλία του, αρχές Αυγούστου του 1991, στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ουκρανίας στο Κίεβο ο Μπους πατήρ διάβασε έναν λόγο που είχε γράψει η σύμβουλός του και μετέπειτα ΥΠΕΞ του Μπους υιού, Κοντολίζα Ράις, όπου καλούσε τους Ουκρανούς να μην παρασυρθούν από τον «αυτοκτονικό εθνικισμό», να μη ζητούν δηλαδή απόσχιση από την ΕΣΣΔ, αλλά να στηρίξουν τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια του Γκορμπατσόφ.
Δυστυχώς τον Σεπτέμβριο του 2008 δεν βρέθηκε ένας Ευρωπαίος, κατά προτίμηση Γάλλος ηγέτης, να μιλήσει στο ιστορικό κτίριο του Ράιχσταγκ και να νουθετήσει τα μέλη της Μπούντεσταγκ ώστε να μην παρασυρθούν από τον «αυτοκτονικό» ευρωπαϊκό μινιμαλισμό.
Ετσι, με τελευταία αναλαμπή τη μεσολαβητική παρέμβαση της ευρωπαϊκής τρόικας Γαλλίας, Γερμανίας και Πολωνίας στο Κίεβο στις αρχές του 2014, η αναδίπλωση ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους το πάγωμα της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με ιστορική ευθύνη του Βερολίνου πάγωσε μία και πλέον δεκαετία προσπαθειών του Γαλλογερμανικού Αξονα για στρατηγική χειραφέτηση της Ευρώπης.
Στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι την άνοιξη του 2008 οι Μέρκελ και Σαρκοζί, που ακόμη αντιμετωπίζονταν ως Γαλλογερμανικός Αξονας και όχι ως ζεύγος Μερκοζί, άσκησαν βέτο στην πρόταση Μπους για ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας και της Γεωργίας.
Από το Βουκουρέστι και μετά η δυναμική χειραφέτησης της Ε.Ε. που προωθούσε ο Γαλλογερμανικός Αξονας ως ατμομηχανή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης χάθηκε και η Γηραιά Ηπειρος παλινδρόμησε στον ρόλο του θεατή εξελίξεων που αφορούν τη θέση της στους παγκόσμιους συσχετισμούς.
Η αδρανοποίηση της Ε.Ε. σε θέματα καθοριστικά για την ασφάλεια της Ευρασίας, όπως η Ουκρανία, ήταν η πρώτη άμεση παρενέργεια της απόφασης του Βερολίνου μετά την έναρξη της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης τον Σεπτέμβριο του 2008 να τραβήξει χειρόφρενο στην περαιτέρω πορεία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
Ετσι, την ώρα που η Γερμανία οριοθετούσε, αν δεν βραχυκύκλωνε, το ευρωπαϊκό όραμα, δεν ήταν νοητό να συνεχιστεί η πορεία προς τη χειραφέτηση της Ευρώπης που είχε χαράξει δύο φορές ο Γαλλογερμανικός Αξονας απέναντι στις ΗΠΑ, την πρώτη την άνοιξη του 2003 για το Ιράκ και τη δεύτερη την άνοιξη του 2008 για την Ουκρανία.
Στην ομιλία του, αρχές Αυγούστου του 1991, στο Ανώτατο Σοβιέτ της Ουκρανίας στο Κίεβο ο Μπους πατήρ διάβασε έναν λόγο που είχε γράψει η σύμβουλός του και μετέπειτα ΥΠΕΞ του Μπους υιού, Κοντολίζα Ράις, όπου καλούσε τους Ουκρανούς να μην παρασυρθούν από τον «αυτοκτονικό εθνικισμό», να μη ζητούν δηλαδή απόσχιση από την ΕΣΣΔ, αλλά να στηρίξουν τη μεταρρυθμιστική προσπάθεια του Γκορμπατσόφ.
Δυστυχώς τον Σεπτέμβριο του 2008 δεν βρέθηκε ένας Ευρωπαίος, κατά προτίμηση Γάλλος ηγέτης, να μιλήσει στο ιστορικό κτίριο του Ράιχσταγκ και να νουθετήσει τα μέλη της Μπούντεσταγκ ώστε να μην παρασυρθούν από τον «αυτοκτονικό» ευρωπαϊκό μινιμαλισμό.
Ετσι, με τελευταία αναλαμπή τη μεσολαβητική παρέμβαση της ευρωπαϊκής τρόικας Γαλλίας, Γερμανίας και Πολωνίας στο Κίεβο στις αρχές του 2014, η αναδίπλωση ή για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους το πάγωμα της εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με ιστορική ευθύνη του Βερολίνου πάγωσε μία και πλέον δεκαετία προσπαθειών του Γαλλογερμανικού Αξονα για στρατηγική χειραφέτηση της Ευρώπης.
