Aριστερή προγραμματική αντιπολίτευση

Ξανά, μετά από καιρό, στη φιλόξενη στήλη των «Συναντήσεων», μετά από μια εκλογική μάχη που μας έδωσε χαρά. Θέλοντας να γράψω για τα μετεκλογικά, ξεκινάω με ολίγα – και επιγραμματικά – προεκλογικά.

Υπήρξε απόλυτα ορθή η επιλογή να προτάξουμε, αφενός την κρίση, με τις επιπτώσεις της και την αναζήτηση διεξόδου και αφετέρου το πρόγραμμά μας, με ιδιαίτερη έμφαση στην οικονομία. Ταυτισθήκαμε, έτσι, με το δίπτυχο «κρίση – πρόγραμμα» και αυτό μας προσέδωσε στίγμα και διακριτότητα. Εκπέμπαμε ότι θέλουμε και επιδιώκουμε να συμβάλουμε σε λύσεις στα πραγματικά προβλήματα, τώρα και, παράλληλα, αναδεικνύαμε το πρόγραμμα σε χρήσιμο εργαλείο και κεντρικό κριτήριο στο ερώτημα για πιθανές συγκλίσεις και συνεργασίες.

Ο προγραμματικός και πολιτικός αυτός λόγος, που εκφράστηκε πρωτίστως και με ιδιαίτερη επιτυχία από τον επικεφαλής της εκλογικής μας καμπάνιας, συνέβαλλε ουσιαστικά στην επιτυχία στις 4 Οκτωβρίου.

Και τώρα; 15 ημέρες μετά τις εκλογές και αφού ακούσαμε και τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης. Με την κρίση παρούσα. Με προσδοκίες για κάτι καλύτερο από μεγάλα τμήματα των πολιτών. Με τάσεις συντηρητικοποίησης, αλλά και με ζωντανά τα φύτρα για μια πιο ελπιδοφόρο πορεία.

Πώς πορευόμαστε; Τολμώ να πω ότι η απάντηση είναι απλή. Να υλοποιήσουμε με συνέπεια ό,τι υποσχεθήκαμε προεκλογικά. Να κάνουμε αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση, όπως επισήμανε με απόλυτη σαφήνεια στη Βουλή ο Αλέξης Τσίπρας, απαντώντας στις εξαγγελίες του νέου πρωθυπουργού.

Για όσους διερωτώνται τι σημαίνει «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση» ή διαφωνούν μ΄αυτήν την πολιτική, είναι ανάγκη να διευκρινίσουμε ότι πρόκειται για μια αντιπολιτευτική τακτική με βάση την οποία κρίνεις, διαφωνείς, επικρίνεις ή συμφωνείς, αλλά και προτείνεις εναλλακτικά, με αφετηρία τις ριζοσπαστικές μεταρρυθμιστικές προτάσεις που συγκροτούν το πρόγραμμα του Συνασπισμού και του ΣΥΡΙΖΑ.

Και, ακόμη, πρόκειται για αντιπολίτευση, με βάση τις ανάγκες των πολιτών, με επιδίωξη την άμβλυνση των ανισοτήτων, με στόχο την υπεράσπιση των πιο αδύνατων, των πιο αδικημένων, μια αντιπολίτευση που απορρίπτει τους αφορισμούς, τις κορώνες, τους μαξιμαλισμούς και τους λαϊκισμούς. Που δεν παραπέμπει τις λύσεις στο ευτυχισμένο απώτατο σοσιαλιστικό μέλλον, αλλά αγωνίζεται να υπάρξουν λύσεις σήμερα.

Ο Πρόεδρος του ΣΥΝ έδωσε στη Βουλή ένα πολύ καλό δείγμα αριστερής προγραμματικής αντιπολίτευσης. Απέφυγε την καταστροφολογία, δεν πρόβλεψε σεισμούς και καταποντισμούς. Ανέλυσε με αντικειμενικότητα την κατάσταση. Έκανε κριτική τεκμηριωμένη στις προγραμματικές δηλώσεις. Αντιπαράθεσε στις ασάφειες και στις αδιέξοδες προτάσεις του Γ. Παπανδρέου, ένα σύνολο προγραμματικών θέσεων, που είναι ρεαλιστικές, γειωμένες στο σήμερα και διαμορφώνουν μια ασπίδα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης για τους ξεχασμένους αυτής της κοινωνίας, σκιαγραφώντας, ταυτόχρονα, τη διέξοδο από την κρίση προς όφελος των εργαζομένων.

Αυτήν την πολιτική οφείλουμε με συνέπεια και συνέχεια να προωθήσουμε. Να την πιστέψουμε και να την υλοποιήσουμε. Με μια τέτοια πολιτική, διακριτή και πειστική, αντιμετωπίζουμε τα κυβερνητικά σχέδια, δεν «δουλεύουμε» για τη Ν.Δ., αλλά οικοδομούμε το προφίλ μιας δύναμης χρήσιμης για το λαό, υπεύθυνης και μαχητικής. Στη Βουλή, κυρίως, όμως, στους αγώνες και στα κινήματα.

Έτσι μπορούμε να προσβλέπουμε στη διεύρυνση της κοινωνικής και πολιτικής μας βάσης, αφού οι πολίτες θα βλέπουν σε ‘μας τη δύναμη που αγωνίζεται συγκεκριμένα για λύσεις στα προβλήματά τους, μια δύναμη που μπορεί να τους αντιπροσωπεύει πολιτικά, μια δύναμη που αξίζει να την στηρίξουν και να την ενισχύσουν.

Και δύο λόγια για τα του οίκου μας. Ο Συνασπισμός, το Κόμμα μας, έχει ορισμένες εκκρεμότητες για επίλυση. Όλα τα ζητήματα μπορούν και πρέπει να αντιμετωπισθούν συντεταγμένα και συλλογικά. Με όλες τις δυνάμεις, με όλο τον πλούτο των απόψεων σε προωθητική σύνθεση. Χωρίς εμμονές για δικαίωση, χωρίς αυταρέσκεια. Με σεβασμό στις αποφάσεις και προσαρμογές όπου και όταν χρειάζεται. Μπορούμε να κερδίσουμε και αυτό το στοίχημα.