Ο πολιτικός σχεδιασμός, η αρχή της πραγματικότητας και η εθνική συνείδηση

Η νέα δανειακή σύμβαση ψηφίστηκε. Η πολιτικό-οικονομική κατάσταση στη χώρα έπαψε να είναι η ίδια. Από την ημερομηνία ψήφισης της νέας δανειακής σύμβασης η χώρα καλείται να εκπληρώσει μια σειρά από συμφωνίες βασικές για την απρόσκοπτη ροή του δανείου. Απαιτείται ένας ουσιαστικός πολιτικός σχεδιασμός και μια στρατηγική σε όλα τα επίπεδα διαφορετικά επιστρέφουμε στο μηδέν.

Η ΔΗΜΑΡ καταψηφίζοντας τη συγκεκριμένη δανειακή σύμβαση αλλά διατηρώντας ωστόσο ξεκάθαρα τον ευρωπαϊκό της προσανατολισμό και ταυτόχρονα απαιτώντας εκλογές αφ’ ενός δηλώνει την πολιτική της εκτίμηση με βάση την αρχή της πραγματικότητας ότι οι συμφωνίας είναι ζήτημα διαπραγματεύσεων, άρα έχει σημασία ποιος διαπραγματεύεται, αφ’ ετέρου και το σημαντικότερο, δηλώνει ότι μια εναλλακτική πρόταση μέσα στα συγκεκριμένα πλαίσια. Η ΔΗΜΑΡ είναι έτοιμη να αναλάβει την πολιτική ευθύνη της δημοκρατικής αριστεράς που επιδιώκει να κυβερνήσει. Της αριστεράς που θεωρεί ότι οι θέσεις της είναι αυτές που εκφράζουν με τον πιο ουσιαστικό τρόπο τα βαθύτερα αιτήματα της κοινωνίας. Αυτό σημαίνει ότι η ΔΗΜΑΡ θα αναλάβει την ευθύνη να προτείνει εκείνες τις «ισοδύναμες» εναλλακτικές προτάσεις που θα μας βγάλουν από το σημερινό αδιέξοδο.

Ανάληψη της πολιτικής ευθύνης σημαίνει εθνική συνείδηση, που με τη σειρά της σημαίνει κατανόηση στο βάθος της πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα και ταυτόχρονα κατάθεση μιας πρότασης εξόδου από τα αδιέξοδα. Σημαίνει πρωτίστως πρόταση για μια άλλη Ελλάδα. Μια Ελλάδα παραγωγική, θεσμική, ένα κράτος δικαίου. Μια Ελλάδα που δεν «τρώει τα παιδιά της». Μια Ελλάδα που «ποντάρει» στη δημιουργικότητα, στην κοινωνική δικαιοσύνη και στην κοινωνική αλληλεγγύη. Μια Ελλάδα σκεπτόμενη.

Η πρόταση της ΔΗΜΑΡ είναι ένα στοίχημα. Ένα στοίχημα για όλους μας που θα παίζεται τα επόμενα χρόνια σε καθημερινή βάση μέσα και με βάση τα ζητήματα που η ίδια η καθημερινότητα θα αναδεικνύει. Γι’ αυτό και έχει μεγάλη σημασία τόσο η όσο γίνεται καλύτερη κατανόηση της πραγματικότητας, όσο και η ανάδειξη των σημασιών της. Οι συμβολισμοί και τα κρυφά νοήματα. Καλούμαστε δηλαδή κυρίως και πρώτα-πρώτα να διευκρινίζουμε διαρκώς μέσα μας τι είναι αυτό που διαδραματίζεται, τι σημαίνει, τι εξυπηρετεί. Μόνον έτσι θα μπορούμε να έχουμε μια όσο γίνεται πιο πλήρη εικόνα της πραγματικότητας, αλλά και ταυτόχρονα να δείχνουμε στους άλλους, στους πολίτες ότι είμαστε «μέσα στην πραγματικότητα». Παράδειγμα το νόημα «ανάπτυξη» που εμείς προτείνουμε αφ’ ενός είναι διαμετρικά αντίθετο τόσο από τα δεξιά, όσο και από τα αριστερά και αφ’ ετέρου είναι αυτή η πρόταση που εμπεριέχει μέσα της την «άλλη Ελλάδα». Γιατί τελικά ανάπτυξη χωρίς ριζικές διαρθρωτικές αλλαγές στο δημόσιο/ιδιωτικό τομέα, χωρίς ριζική πάταξη της εισφοροδιαφυγής/φοροδιαφυγής, χωρίς ριζική κατάργηση του πελατειακού κράτους, χωρίς ριζική αναμόρφωση της δικαιοσύνης, χωρίς στρατηγική στις βασικούς παραγωγικούς τομείς της οικονομίας (παραγωγικές επενδύσεις, τουρισμός, ναυτιλία, έρευνα, κλπ.), χωρίς εμπνευσμένη παιδεία και πολιτισμό, κλπ, κλπ, θα είναι μια από τα ίδια.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν για να αποκτήσουν νόημα, για να αποκτήσουν πολιτική υπόσταση απαιτούν ο πολιτικός μας σχεδιασμός, η γενική όπως και οι επί μέρους στρατηγικές μας, να εμφορούνται από την σε βάθος κατανόηση της τρέχουσας πραγματικότητας και από την ανάδειξη των νοημάτων που κρύβει μέσα της. Έτσι, δυνάμει, μπορεί να γίνει δυνατό να διαμορφωθούν οι συνθήκες και να κινηθούν οι διαδικασίες, ώστε μέρα με τη μέρα να διαμορφώνεται η εθνική μας συνείδηση. Η συνείδηση της ευθύνης και της υπευθυνότητας. Η συνείδηση του «όλου» ενάντια στο «μερικό» και στο αποσπασματικό. Νομίζω ότι αυτή είναι η πολιτική που η ΔΗΜΑΡ έχει επιλέξει ως βασική της στρατηγική επιλογή.