Σκληρό μήνυμα του Γιούνκερ

Γιώργος Καπόπουλος, Ημερησία, 06/11/2014

Σε μια Ευρωζώνη που βρίσκεται σε αδιέξοδο, όπου Γαλλία και Ιταλία αδυνατούν να είναι συνεπείς με το Δημοσιονομικό Σύμφωνο και όπου η Γερμανία δεν βλέπει ύφεση, παρά τα σήματα κινδύνου που έρχονται από παντού, ο Γιούνκερ δηλώνει ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να αποφευχθεί η επερχόμενη μετωπική σύγκρουση.

Η αυστηρή γλώσσα που χρησιμοποίησε κατά των πρωθυπουργών της Βρετανίας Κάμερον και της Ιταλίας Ρέντσι, που για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους κατηγόρησε για ψεύτες και δημαγωγούς, δεν είναι τυχαία: Θυμίζει νέο διοικητή στρατιωτικής μονάδας στην πρώτη γραμμή του Μετώπου, που με την ανάληψη των καθηκόντων του μοιράζει βροχή τις ποινές, για να διαμηνύσει ότι τα ψέματα τέλειωσαν.

Δεν είμαι Μπαρόζο διαμηνύει ο Γιούνκερ, με άλλα λόγια, δεν θα παρακολουθήσει ως παρατηρητής τον διχασμό της Ευρωζώνης και της Ε.Ε., αλλά θα παρεμβαίνει ενεργά, καθώς δεν θεωρεί τον εαυτό του και την Επιτροπή, γραφειοκράτες, αλλά νομιμοποιημένα όργανα από τη λαϊκή βούληση -στις πρόσφατες ευρωεκλογές- που δεν θα καταγράφουν τις ισορροπίες, αλλά θα παρεμβαίνουν για να τις διαμορφώσουν προς την κατεύθυνση της σύνθεσης.

Η σκληρή γλώσσα Γιούνκερ, παρά το γεγονός ότι ικανοποιεί συγκυριακά το Βερολίνο σε σχέση τόσο με τον Κάμερον όσο και με τον Ρέντσι, δεν έγινε ευχάριστα δεκτή σε καμιά πρωτεύουσα των 28 χωρών- μελών της Ε.Ε. και των 18 της Ευρωζώνης.

Ο Γιούνκερ νομιμοποίησε έναν πολιτικό παρεμβατισμό που υπερβαίνει ακόμη και την πιο διασταλτική ερμηνεία των θεσμικών του αρμοδιοτήτων, καθώς σύντομα θα χρειασθεί να παρέμβει πιέζοντας το Βερολίνο, το Παρίσι και τη Ρώμη.

Ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής γνωρίζει ότι χωρίς συμβιβαστική σύνθεση δεν μπορεί να λειτουργήσει ούτε και ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μ. Ντράγκι, πριν χαθεί στις αγορές η αξιοπιστία της δέσμευσής του ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για σώσει το ευρώ. Σήμερα, στην έδρα της ΕΚΤ στη Φραγκφούρτη, όλοι ξέρουν ότι από τα 24 μέλη του Δ.Σ. της Κεντρικής Τράπεζας της Ευρωζώνης, οι 14 στηρίζουν τον Μ. Ντράγκι να φθάσει μέχρι και σε τύπωμα χρήματος, ενώ οι 10 συμμερίζονται τις αντιρρήσεις και στην καλύτερη περίπτωση την περιοριστική οπτική του Βερολίνου.

Είναι σαφές ότι με συσχετισμούς της τάξης του 14 προς 10, ο πρόεδρος της ΕΚΤ δεν μπορεί να προσχωρήσει, αν δεν υπάρξουν προϋποθέσεις μιας κάποιας σύνθεσης σε πολιτικό επίπεδο.

Ο Ζ. Κ. Γιούνκερ έχει ένα πολιτικό κεφάλαιο ότι οι περισσότεροι ηγέτες της Ε.Ε. - Ευρωζώνης φάνηκαν πρόθυμοι να τον θυσιάσουν όταν μετά τις ευρωεκλογές ο Κάμερον ζήτησε την κεφαλή του επί πίνακι. Ολάντ και Ρέντσι βιάσθηκαν να δηλώσουν ότι αν το αντίτιμο είναι ενδιαφέρον, τον ξεχνούν χωρίς πρόβλημα. Από την άλλη μεριά η Μέρκελ έκανε τη γνωστή βαρκάδα στη λίμνη κοντά στη Στοκχόλμη, όπου ο τότε πρωθυπουργός της Σουηδίας Ράινφελντ είχε προσκαλέσει την καγκελάριο, τον Ολλανδό πρωθυπουργό Ρούτε και τον Κάμερον, για να βρουν αντικαταστάτη του Γιούνκερ.

Δεν χρωστάω σε κανέναν, με αποδεχθήκατε όταν δεν μπορέσατε να συμφωνήσετε για το πώς και με ποιον θα με παραμερίσετε, μπορεί να πει ο Γιούνκερ.

Το προηγούμενο που δημιούργησε με τις επιπλήξεις των Κάμερον - Ρέντσι είναι ξεκάθαρο: Αν οι ηγέτες των 28 και των 18 μιλούν με πρώτη προτεραιότητα τα εθνικά ακροατήρια, όπου πρέπει να διηγηθούν υπερήφανες εθνικές μάχες κατά των Βρυξελλών, ο Γιούνκερ επιφυλάσσει στον εαυτό του το δικαίωμα να δίνει και αυτός δημόσια τις ευρωπαϊκές του μάχες.

Οι δυσοίωνες προβλέψεις της Επιτροπής για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη, που δόθηκαν προχθές στη δημοσιότητα και η ταυτόχρονη άρνηση της Μέρκελ να δανεισθεί το Βερολίνο για να στηρίξει δημόσιες επενδύσεις, είναι η πιο πρόσφατη φωτογραφία του αδιεξόδου.

Πολιτική παρέμβαση

Ο Γιούνκερ νομιμοποίησε έναν πολιτικό παρεμβατισμό που υπερβαίνει ακόμη και την πιο διασταλτική ερμηνεία των θεσμικών του αρμοδιοτήτων, καθώς σύντομα θα χρειασθεί να παρέμβει πιέζοντας το Βερολίνο, το Παρίσι και τη Ρώμη.

Πρόσφατα κείμενα

Ημερολόγιο κειμένων

Θέματα επικαιρότητας

Αρθρογράφοι