Τις πρώτες μέρες του πολέμου στο Ιράν η διεθνής συζήτηση περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από ένα ζήτημα, το πετρέλαιο. Οι αγορές ενέργειας, ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ, η άνοδος των τιμών της βενζίνης και οι επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία έχουν μετατραπεί στο βασικό πρίσμα μέσα από το οποίο αναλύεται η σύγκρουση.

Η δημόσια συζήτηση επαναλαμβάνει σχεδόν με μηχανικό τρόπο τα ίδια και τα ίδια ερωτήματα. Σε ποια ύψη θα φτάσει η τιμή του πετρελαίου, ποιες θα είναι οι γενικότερες επιπτώσεις για το κόστος ζωής και τι σημαίνουν όλα αυτά για τη διεθνή οικονομία. 

Oι βομβαρδισμοί του Ισραήλ και των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν αποτέλεσαν την αφορμή για τη συζήτηση περί αύξησης των ροών προς την Ευρώπη και αυτό είναι απολύτως λογικό. Η επέκταση της σύγκρουσης στην ευρύτερη περιοχή του Κόλπου ενέτεινε αυτή τη συζήτηση. Επιπλέον, ξεκίνησε και μια συζήτηση για τα ζητήματα ασφαλείας υπό τον φόβο τρομοκρατικών επιθέσεων σε απάντηση των βομβαρδισμών σε συνδυασμό με πληροφορίες για αυξημένες ροές. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί στο Ιράν και αρκετές χιλιάδες στο Λίβανο λόγω και της χερσαίας εισβολής του Ισραήλ.

Όταν η γεωπολιτική επιλογή μετατρέπεται σε ναυτιλιακό ρίσκο και η χώρα επενδύει αποκλειστικά στην ισχύ τρίτων.

Σε έναν κόσμο όπου οι θαλάσσιοι δρόμοι γίνονται ξανά πεδίο γεωπολιτικής σύγκρουσης, η Ελλάδα δείχνει να έχει ξεχάσει ότι η ναυτιλία της προστατεύεται πρώτα και κύρια από τη διπλωματική της δύναμη. Η χώρα μας κινδυνεύει να ανακαλύψει αργά ότι μια μεγάλη ναυτιλιακή δύναμη χωρίς διπλωματικές γέφυρες είναι απλώς μια εκτεθειμένη ναυτιλιακή δύναμη.

Οι ΗΠΑ του Ντόναλντ Τραμπ έχουν εξαπολύσει ακόμα έναν πόλεμο και την ίδια ώρα στο Bloomberg δημοσιεύεται άρθρο γνώμης με τίτλο «Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν θέλει δημοκρατία στο Ιράν, ούτε πουθενά. Θέλει μαριονέτες». Στο Bloomberg, όχι σε κανένα αριστερό μέσο... Μπορεί κανείς να φανταστεί κάτι ανάλογο στην Ελλάδα του Μητσοτάκη; Όχι σε περίοδο πολέμου -μακριά από μας-, αλλά σε κάτι ας πούμε απλούστερο, όπως ήταν το πολύνεκρο ναυάγιο της Πύλου; Την απάντηση τη γνωρίζουμε, θυμόμαστε όλοι μας πολύ καλά πώς αντιμετωπίστηκε τότε ο δημοσιογραφικός έλεγχος ή πώς αντιμετωπίζει η κυβέρνηση οποιοδήποτε δημοσίευμα, λ.χ. για τις υποκλοπές...

Ποιες επιπτώσεις μπορεί να έχει ο πόλεμος στα καθ’ ημάς; Από μηδαμινές, εφόσον λήξει μέσα σε λίγες εβδομάδες, έως μεγάλες και τόσο σοβαρές που θα οδηγούσαν σε πρόωρες εκλογές πριν την κατάρτιση του Προϋπολογισμού 2027.

Ο πόλεμος επηρεάζει την ελληνική οικονομία μέσα από διάφορα κανάλια αυτοτελώς ή σε ντόμινο. Το βασικό είναι οι πληθωριστικές πιέσεις εξαιτίας της ανόδου των τιμών των ορυκτών καυσίμων. Αυτή η άνοδος πιέζει το ισοζύγιο πληρωμών (λόγω των εισαγωγών καυσίμων) και εντείνει τις πληθωριστικές πιέσεις, με συνέπεια να ακριβαίνουν όλα τα εμπορεύματα πλην της εργασίας –που, συγκριτικά, φθηναίνει.

Να συμβάλλουμε στην αναγκαία ενότητα και ανασύνθεση του αριστερού, προοδευτικού χώρου και όχι με στόχο μια μοναχική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ή νέες αντιπαραθέσεις

«Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών θα είναι βαθιά στρατηγικό για τη χώρα και είναι αναγκαίο να υπάρχει μια αριστερή, προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης» τονίζει στην ΑΥΓΗ της Κυριακής ο Στέργιος Καλπάκης. Ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. περιγράφει το βασικό δίπολο που θα αντιπαρατεθεί στην επόμενη κρίσιμη αναμέτρηση, ανεξάρτητα από τον χρόνο που θα επιλέξει ο Κ. Μητσοτάκης. Τονίζει ότι το ΠΑΣΟΚ κάνει «ιστορικό λάθος» που απομακρύνεται από την ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων.