Πολύ μελάνι έχει χυθεί την προηγούμενη βδομάδα, και δίκαια, για την κατάρρευση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου, καθώς και κάθε πλαισίου που προσδιόριζε και καθόριζε σε έναν βαθμό τη διεθνή πραγματικότητα. Πλήρης αποδυνάμωση του ΟΗΕ, κατάργηση στην πράξη κάθε μορφής πολυμερούς διαδικασίας, τακτικές ωμής ισχύος και βίας από πλευράς του Ισραήλ και των ΗΠΑ, επιστροφή στον νόμο της ζούγκλας.

Οι ΗΠΑ ξεκίνησαν έναν πόλεμο την ώρα που η οικονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση της χώρας είναι εύθραυστη και το βιομηχανικό-στρατιωτικό κατεστημένο προσπαθεί να βρει μια διέξοδο. Τα τελευταία 20 χρόνια τα εμπορικά ελλείμματα των ΗΠΑ πολλαπλασιάζονται ενώ το καθαρό εξωτερικό χρέος έφτασε το 70% του ΑΕΠ. Μια πολεμική σύγκρουση τέτοιας κλίμακας τους δίνει μια διέξοδο, ενώ, παράλληλα, ένας από τους στόχους είναι οι πλουτοπαραγωγικοί πόροι του Ιράν.

Τι μπορεί να σημάνει ο πόλεμος για την ελληνική οικονομία; Η σωστή απάντηση είναι «εξαρτάται». Βασικά εξαρτάται από τη διάρκειά του και την επίδραση που θα έχει στις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Στα Στενά του Ορμούζ κρύβονται μεγάλες απειλές και οι εξελίξεις δεν μπορούν να προβλεφθούν. Κάποιοι υπολογισμοί, ωστόσο, ίσως είναι χρήσιμοι για να εκτιμήσει κανείς τη μία ή την άλλη εξέλιξη:

Στο διάστημα μέχρι την Παρασκευή, η τιμή του πετρελαίου από τα 65 δολ./βαρέλι πριν ξεσπάει ο πόλεμος, είχε ανέβει στα 84 δολ./βαρέλι, και τα προθεσμιακά συμβόλαια Μαΐου την έδειχναν να πέφτει στα 79 δολ./βαρέλι, δηλαδή πολύ κάτω από τα 100 δολ. που φοβίζουν.