Θα θυμούνται οι παλαιότεροι τα «ατράνταχτα» επιχειρήματα στρατοδικών και χωροφυλάκων προς τους κρατούμενους κομμουνιστές: «Αν δε σ’ αρέσει να πας στη Ρωσία», «η Ελλάδα είναι παράδεισος», κλπ. Ποιος θα περίμενε ξανακούσει σήμερα τα ίδια και μάλιστα από χείλη διπλωμάτη; Κι’ όμως…

Ο περιώνυμος χωρισμός κράτους και εκκλησίας περιφερόταν σαν φάντασμα στον δημόσιο διάλογο. Για μερικούς ήταν αυτονόητη ανάγκη, για άλλους αμάρτημα και για τους περισσότερους ήταν απλώς έννοια ακατάληπτη. Mετά την πρωτοβουλία της Eλληνικής ένωσης για τα δικαιώματα του ανθρώπου (19.10.2005), το ζήτημα απέκτησε σάρκα και οστά, σαφήνεια περιεχομένου και νομικής φόρμας