Την περασμένη εβδομάδα μάθαμε κάτι που ήδη ξέραμε: ότι το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα ανεβαίνει συνεχώς. Σύμφωνα με τα στοιχεία μιας έρευνας, όλοι οι δείκτες που αποτυπώνουν την υλική ευημερία ακολουθούν πορεία ανοδική, με αποτέλεσμα τα ποσοστά των Ελλήνων που διαθέτουν από έγχρωμη τηλεόραση και κινητό τηλέφωνο μέχρι δεύτερη κατοικία να είναι σήμερα σαφώς υψηλότερα από ό,τι ήταν πριν από μερικά χρόνια, πόσο μάλλον πριν από μερικές δεκαετίες.

Η αχίλλειος πτέρνα της προηγούμενης κυβέρνησης ήταν αναμφίβολα η αδυναμία της να αντιμετωπίσει τις παθογένειες του ελληνικού κράτους. Θα περίμενε λοιπόν κανείς ότι οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις θα αποτελούσαν προνομιακό πεδίο άσκησης πολιτικής από τη νέα κυβέρνηση.

Η θέσπιση ποσοστού 42% για την εκλογή δημάρχων από τον πρώτο γύρο προκάλεσε εύλογα την έντονη αντίδραση της ΚΕΔΚΕ, καθώς η κυβέρνηση έθεσε με άκρως παραπειστικό τρόπο το μείζον ζήτημα της δημοκρατικής νομιμοποίησης των αιρετών οργάνων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η πιθανότητα να μην υπάρξει συμφωνία τον Δεκέμβριο στα δημοσιονομικά της Ε.Ε., είναι το κύριο θέμα που απασχολεί τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και που έχει κινητοποιήσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία προαναγγέλλει την εκδήλωση μιας "πραγματικής κρίσης". Μιας κρίσης, που θα αφήσει τα κράτη-μέλη χωρίς κοινοτικές χρηματοδοτήσεις, τη διεύρυνση χωρίς πόρους...

Ο λόγος που συγκεντρώθηκαν περίπου 500 άτομα στην εκδήλωση της Ανανεωτικής Συσπείρωσης ήταν απλός. Υπάρχει πλέον μια σοβαρή αμφισβήτηση της ικανότητας του ΣΥΝ να εκπροσωπεί τον πλουραλισμό της ανανεωτικής αριστεράς.

Με αφορμή τις επιλογές για τον Δήμο της Αθήνας, άνοιξε ένας δραματικός κύκλος εσωστρέφειας. Με ευθύνη της ηγεσίας κυριάρχησαν οι αφόρητες ιδεοληψίες, οι ξεπερασμένες αντιλήψεις κομματικής νομιμότητας, οι αριστερίστικες κορώνες.

Την εντύπωση ότι ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γιώργος Αλογοσκούφης θυμήθηκε την καθηγητική του ιδιότητα αποκόμισαν τηλεθεατές της NET, ακούγοντάς τον την Κυριακή να υποστηρίζει ότι θα χρειασθεί μία οκταετία για να αντιμετωπισθεί οριστικά το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας.

Σε παγκόσμιο και ευρωπαϊκό επίπεδο είναι έντονη η συζήτηση γύρω από την παρατεταμένη αύξηση (σε πραγματικές τιμές από το 1997-98) της τιμής του πετρελαίου και κατά συνέπεια των επιπτώσεων που έχει στις επί μέρους εθνικές και περιφερειακές ενεργειακές πολιτικές.

Γίνεται δε πιο έντονη λόγω της εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο από τις 16/02/05 .

«Eίναι χειρότερο από παράδοξο, είναι λάθος», δηλώνει ο πρώην ευρωβουλευτής του ΣYN, Mιχάλης Παπαγιαννάκης, για την άρνηση του ΣYN να κάνει διάλογο με το ΠAΣOK, ενώ υπογραμμίζει πως αυτό «προδίδει ανεπαρκή κατανόηση του κοινοβουλευτισμού και της ομαλής πολιτικής ζωής».

Τι είναι η πολιτική απείθεια; Είναι μια παράβαση κάποιου νόμου. Είναι μια παρανομία, αλλά όχι οποιαδήποτε παρανομία και όχι διαπραττόμενη με οποιονδήποτε τρόπο. Για να φέρει μια παρανομία τον τίτλο της «πολιτικής απείθειας», πρέπει να συντρέχουν τρεις προϋποθέσεις:

Με εξαιρετική επιτυχία, σε μια κατάμεστη αίθουσα όπου το συναίσθημα και η απόφαση για ενεργό δράση και συμμετοχή για τη στήριξη των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς ξεχύλιζε,  πραγματοποιήθηκε   η  συγκέντρωση με ομιλητή τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Θέμα ήταν  «οι τελευταίες εξελίξεις στον Συνασπισμό» και η επόμενη μέρα.

Μ. Παπαγιαννάκης: Εμείς, ας ανοίξουμε ξανά και ξανά το διάλογο για την πολιτική, για τις θέσεις που θέλουμε να προωθήσουμε στην κοινωνία και την πολιτική.

Σπ. Λυκούδης: Να αναζητήσει το κόμμα στο σύνολό του, ασφαλέστερους και αποτελεσματικότερους δρόμους συνεννόησης. Με βαθειές τομές αν χρειαστεί».

Μ. Σαμπατακάκης: Είναι απόλυτα αναγκαίος ο συντονισμός αυτών που βρίσκονται στην παράδοση των ιδεών της ανανεωτικής αριστεράς και αισθάνονται ότι συμμετέχουν στο μεγάλο εγχείρημα της ευρωπαϊκής αριστεράς.

Θ. Μαργαρίτης: Δεν μπορεί το κόμμα μας μέσα από διάφορα προσχήματα να επανέλθει στον ιστορικό κύκλο της αναζήτησης της «χαμένης ενότητας» της κομμουνιστικής αριστεράς.

Στ. Μπαγεώργος: Η στιγμή δεν επιτρέπει την πολυτέλεια για «μικρομάγαζα» και «προσωπικές στρατηγικές», αντίθετα επιβάλλει την ανάγκη για τη συγκρότηση ενός ενιαίου ρεύματος ιδεών

Δημήτρης Χατζησωκράτης: Εφεξής γίνεται επιτακτικό να ανιχνευθεί ένα νέο μοντέλο λειτουργίας του ΣΥΝ.

Ολόκληρη η ομιλία του Μ. Παπαγιαννάκη, αποσπάσματα από παρεμβάσεις 

Ήξερα ότι οι Βρετανοί έχουν περίεργες παρομοιώσεις, αλλά δεν είχα ακούσει: "είναι σαν θετικίστρια γάτα ανάμεσα σε συγχισμένα κοτόπουλα" Μου φάνηκε ωστόσο κατάλληλογια τη θέση που κατέχει σήμερα ο "Μπλερισμός" σε σχέσει με την εν συγχύσει διατελούσα Γερμανική, Γαλλική και Ιταλική Αριστερά

Όταν ο πρόεδρος του ΣΥΝ στην Πολιτική Γραμματεία πριν οκτώ μήνες "αιφνιδίαζε", τους περισσότερους ευχάριστα, με την πρόταση του Μιχ. Παπαγιαννάκη στη θέση του υποψήφιου δήμαρχου Αθήνας, κάποιους εντός και εκτός Συνασπισμού "στενοχωρούσε" . Όχι μόνο φίλους και συντρόφους από τους "στρατηγικούς συμμάχους" του ΣΥΡΙΖΑ και τους "ιδεολογικά ορθόδοξους" του κόμματος αλλά και τους επίσης φίλους και υπό την ευρεία έννοια, συντρόφους