...ΚΑΙ, ΒΕΒΑΙΑ, άλλο είναι το "κοσμικό κράτος" και άλλο το "κράτος του Θεού". Το πρώτο υπάρχει για να διευκολύνει τη ζωή των πολιτών μιας συντεταγμένης πολιτείας, ενώ το δεύτερο για να εξυπηρετεί μεταφυσικές ανάγκες. Και όταν μπερδεύουμε το "κοσμικό κράτος" με το "κράτος του Θεού" τι γίνεται;
Πριν οι κυβερνητικοί υπεύθυνοι χαμογελάσουν αυτάρεσκα με τα ενθαρρυντικά σχόλια που έγραψαν για την πολιτική τους οι εμπειρογνώμονες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου μετά την τελευταία επίσκεψή τους στην Αθήνα, καλό θα ήταν να ρίξουν μια ματιά στην εξαμηνιαία έκθεση για τις προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας που μόλις δημοσιοποίησε το ΔΝΤ στην Ουάσιγκτον.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΑ ΕΥΡΩΤΟΥΡΚΙΚΑ
Χριστίνα Πουλίδου, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2005-09-25
Ο διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Προέδρου Παπαδόπουλου, με δήλωσή του προχθές, ανέδειξε το δημοκρατικό έλλειμμα της χώρας του, καθώς με νόημα αποδοκίμασε τη "συνειδητή προσπάθεια ορισμένων να υποβαθμίσουν τις προσπάθειες που έγιναν για την αντιδήλωση της Ε.Ε. και να μηδενίσουν το συγκεκριμένο αποτέλεσμα".
Υπάρχουν πια πολλά παραδείγματα αναπτυγμένων χωρών όπου οι επιχειρήσεις, αναγνωρίζουν ότι βασική προϋπόθεση για μια αναπτυξιακή πορεία αποτελεί η στροφή στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων εντάσεως γνώσης, η συνεργασία των επιχειρήσεων μεταξύ τους αλλά και ο ενεργός ρόλος των φορέων τους.
Είναι παράδοξο! Όμως, κάποιες φορές, συμβαίνει κι αυτό. Ανεξάρτητα, ή και αντίθετα, από προθέσεις, κάτι που γράφεται, μια δήλωση, σε οδηγεί στο "κλειδί" που μπορεί να ερμηνεύει ικανοποιητικά σημαντικές πλευρές της πολιτικής συγκυρίας και όχι μόνο. Το έναυσμα το έδωσε μια τοποθέτηση της γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα σε πρόσφατη συνέντευξή της ("ΤΑ ΝΕΑ", 05/09/2005).
