Οι «διαμάχες» μεταξύ σεισμολόγων δεν έχουν κάτι το ιδιαίτερο σε σχέση με όσα συμβαίνουν σε όλους τους επιστημονικούς χώρους, εκτός της μεγάλης δημοσιότητας που απολαμβάνουν. Είναι γνωστή η έκφραση: «σεισμός = σωσμός», με την έννοια ότι μέσα από μια καταστροφή μπορεί να προκύψουν και οφέλη για κάποιους.

Η δημοσίευση γελοιογραφιών του Mωάμεθ στο δυτικό Tύπο προκάλεσε την πολεμική των ισλαμιστών, οι οποίοι απαιτούν «να κοπούν τα χέρια», ακόμη και «να αποκεφαλιστούν όλοι όσοι προσβάλλουν τον Προφήτη».

Τις τελευταίες βδομάδες του Ιανουαρίου το Κυπριακό ήλθε ξανά στο προσκήνιο, με την πρόταση δέκα σημείων της Αγκυρας, με τις επισκέψεις του βρετανού ΥΠΕΞ στην περιοχή, με τη θετική ανταπόκριση Ε.Ε., Βρετανίας και ΗΠΑ στις τουρκικές προτάσεις.

Τελικά έχει γίνει σαφές ότι ούτε για το Κυπριακό ούτε για τα Ελληνοτουρκικά υπάρχει έκδηλη βούληση από ελληνικής πλευράς ανάληψης πρωτοβουλιών και αναζήτησης λύσεων.

Αν εξαιρέσουμε το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, καμμία νομοθετική πρωτοβουλία στην Ένωση δεν προκάλεσε τόση αντιπαράθεση τα τελευταία χρόνια, όσο η πρόταση της οδηγίας για τις υπηρεσίες. Όπως άλλωστε την είχε εισηγηθεί τον Ιανουάριο του 2004 ο τότε επίτροπος για την εσωτερική αγορά Φριτς Μπόλκεσταϊν, αναμφισβήτητα συνέβαλε στην απόρριψη του Συντάγματος στα δημοψηφίσματα της Γαλλίας και της Ολλανδίας.

Τυλιγμένοι σ’ ένα πυκνό κουβάρι από μισές αλήθειες και σκαστά ψέματα, αποκαλύψεις σε δόσεις και αντιφατικές δηλώσεις, θεωρίες συνωμοσίας και μυστήρια υψηλής τεχνολογίας, βυθιζόμαστε μέρα με τη μέρα, σ’ ένα θρίλερ που πότε θυμίζει παλπ-φίξιον και πότε Τζον Λε Καρέ.

Περιδιαβαίνω τον αχανή, πρωτοφανών διαστάσεων για τα ελληνικά δεδομένα, χώρο του Mall και αισθάνομαι πως βρίσκομαι μπροστά στην επιτομή της σύγχρονης κατανάλωσης. Τα πάντα μάς προσφέρονται από παντού και αφειδώς:

Δεν έχω καμία ταλάντευση στο ζήτημα της ελευθερίας της έκφρασης. Μέχρι του σημείου όπου στο παρελθόν ανέχτηκα δημόσιες ύβρεις για την ευήθειά μου, χωρίς να καταφύγω στη δικαιοσύνη, στο όνομα του ότι ο άλλος έχει δικαίωμα ακόμα και να είναι χυδαίος.

H μια πλευρά του Iσλαμικού Aναβρασμού είναι η πολιτική-ιδεολογική ομηρεία των καθεστώτων του Aραβομουσουλμανικού Kόσμου στους Eξτρεμιστές Φονταμενταλιστές.

H ασύμφορη δημόσια προσφορά της «μιτάλ» για εξαγορά της «αρσελόρ» έχει τη λογική της.

Είναι επικίνδυνη, δεν θα ’πρεπε όμως να μας ξαφνιάζει.

Στη διαμάχη που ξεκινά για την τύχη της «αρσελόρ», το πιθανότερο είναι να ηττηθεί η Ευρώπη.

Ή μάλλον να ηττηθεί η «αρσελόρ», αφού κι η «μιτάλ», που εδρεύει στην Ολλανδία, είναι επίσης ευρωπαϊκή.

Και τι μας νοιάζει;Δεν είναι ξεκάθαρο, εκ πρώτης όψεως.

Το 1992, σε κεντρικό δρόμο του Λονδίνου κοντά στην πλατεία Τραφάλγκαρ, έγιναν τα αποκαλυπτήρια ενός ανδριάντα. Το τιμώμενο πρόσωπο ανήκε στη γενιά των ηρώων του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου -ήταν ο στρατάρχης της αεροπορίας σερ Αρθουρ Χάρις, ο οποίος από το 1942 μέχρι το 1945 διετέλεσε αρχηγός της πτέρυγας των βομβαρδιστικών.

Αποκαλυπτική η Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ!

Παραθέτουμε ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα χωρίς κανένα πραιτέρω σχολιασμό...

...Η χυδαία αντικομμουνιστική προπαγάνδα για την αποκαλούμενη «σταλινική περίοδο», περίοδο που μπήκαν οι βάσεις για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση, σε συνθήκες περικύκλωσης, εσωτερικής υπονόμευσης και δολιοφθοράς, στοχεύει στη συρρίκνωση και ματαίωση της πάλης για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας. Νομιμοποιεί την αντεπανάσταση και στηλιτεύει με συκοφαντίες την επανάσταση. Εκείνο που επιδιώκει ο ιμπεριαλισμός είναι να ρίξουν οι λαοί στο «πυρ το εξώτερον» την επαναστατική βία, για να μπορεί απερίσπαστος να ασκεί τη βία του κεφαλαίου. Με τέτοια κριτήρια και λογική θα φθάσουν να καταγγέλλουν και τη μεγάλη Γαλλική αστική επανάσταση.

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ιδεολογικοί και πολιτικοί εκπρόσωποι του ιμπεριαλισμού με σθένος προπαγανδίζουν και χειροκροτούν τις παρεκκλίσεις των Κομμουνιστικών Κομμάτων στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού και τις αντιλήψεις για «σοσιαλισμό με ελευθερία και δημοκρατία», όπου ως δημοκρατία εννοούν την αστική, δηλαδή τη δικτατορία του κεφαλαίου...

(Ριζοσπάστης, 070206, σελ.8)