«Τα αποτελέσματα των παλαιστινιακών βουλευτικών εκλογών είναι καταστροφή για την Παλαιστίνη, καταστροφή για το Ισραήλ και για ολόκληρη την περιοχή». Ανήσυχος, με άποψη σαφή, πολιτική, ο 67χρονος πολυγραφότατος Ισραηλινός συγγραφέας και διανοούμενος Άμος Οζ κάνει ένα διάλειμμα από τη συγγραφή του τελευταίου του βιβλίου.

Ο Θ. Μαργαρίτης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ, σε εκδήλωση του ΣΥΝ στην Κέρκυρα, μεταξύ άλλων, τόνισε:

«Είναι σημαντικό το γεγονός ότι ο κ. Παπανδρέου ανέλαβε το τιμόνι της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Βρίσκεται πιο κοντά στα μεγάλα στρατηγικά διλήμματα της σοσιαλδημοκρατίας.

Θα υπάρξουν βήματα με ριζοσπαστική προοπτική, με κριτική στο σημερινό σύστημα, με συμμαχίες προς τα αριστερά ή θα συνεχιστεί η συνταγή των συγκλίσεων στον «μεσαίο χώρο» και το φλερτ με το νεοφιλελευθερισμό;

Είναι ώρα στην Ελλάδα να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση για τις σχέσεις της σοσιαλδημοκρατίας με την Αριστερά χωρίς φοβίες, χωρίς δογματισμούς, χωρίς μεταγραφές στελεχών. Αυτός ο διάλογος αφορά την ανάγκη των κοινωνικών μετασχηματισμών, την οπτική του σοσιαλισμού.

Το μέγα επιχείρημα όσων αισθάνθηκαν υπερήφανοι για το μεγαλοπρεπές «όχι» του «εθνάρχη» Παπαδόπουλου ήταν ότι η Ευρώπη θα επέβαλλε πλέον τη δίκαιη λύση και όχι το «τερατούργημα» του Κόφι Αναν. Μας έλεγαν επίσης ότι το «όχι» δεν προκάλεσε καμιά αρνητική συνέπεια για την Κυπριακή Δημοκρατία, το αντίθετο μάλιστα.

Οι υποστηρικτές της εξωστρέφειας έχουν στο πλευρό τους εμπνευσμένους ιεράρχες, όπως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αναστάσιος Γιαννουλάτος. Δυστυχώς, η Εκκλησία της Ελλάδος βρέθηκε ανέκαθεν στην άλλη όχθη

Με την αιφνίδια αύξηση της προκαταβολής του φόρου που θα πληρώσουν φέτος οι επιχειρήσεις, η κυβέρνηση ακυρώνει στην πράξη την πολιτική που διατυμπανίζει από το Δεκέμβριο του 2004, όταν ψήφισε τον ισχύοντα φορολογικό νόμο 3296: ότι μειώνοντας τους συντελεστές φορολόγησης των κερδών θα επιτύχει αύξηση των επενδύσεων από εγχώρια αλλά και ξένα κεφάλαια στη χώρα μας.

Η πρωτοβουλία ανακίνησης του Κυπριακού εκ μέρους της Τουρκίας, αποδεικνύεται η κορυφή του παγόβουνου στο οποίο, κινδυνεύει να προσκρούσει η κυπριακή κυβέρνηση. Ο "δεκάλογος" που παρουσίασε την περασμένη Τρίτη ο Αμπντουλλάχ Γκιούλ, πράγματι (όπως είπε ο κ. Π. Μολυβιάτης) περιείχε τις ίδιες προτάσεις που είχαν υποβληθεί από την τουρκική πλευρά στις 30 Μαϊου 2005.

Aναδιανομή δεν σημαίνει αναγκαστικά και μόνο όσα γνωρίζαμε έως τώρα, όπως π.χ. η επιδοματική πολιτική. Aναδιανομή θα επέφερε σήμερα και μια ενεργή πολιτική για την πλήρη απασχόληση, άσχετα από τις τάσεις της οικονομίας και της αγοράς. Aναδιανομή θα ήταν επίσης η εγγύηση, με όποιον πρόσφορο τρόπο, βασικών αγαθών, από την Yγεία και την Παιδεία έως τους ελεύθερους χώρους και ένα φιλικό και υγιές περιβάλλον...

Τείνουμε να το λησμονάμε, αλλά η πολιτική στράτευση στον εικοστό αιώνα συγκροτείται και εγγράφεται πλήρως σε ένα ιστορικό πλαίσιο που σημαδεύεται από τον πόλεμο, από εκείνη την πελώρια τραγωδία που υπήρξε ο Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η άγρια προέκτασή του στις δεκαετίες που ακολούθησαν.

Μετά το 1848 η σύγκρουση προσέλαβε ριζοσπαστικό χαρακτήρα, με την έννοια ότι για τον Μαρξ η αντίθεση κεφαλαίου εργασίας δεν μπορεί να οδηγηθεί σε διαλογική σύνθεση.

Ο καιρός στον οποίο ζούμε σημαδεύεται από ειδικές μορφές χρήσης και οργάνωσης της βίας. Μπορούμε να πούμε ότι βρισκόμαστε -εμείς και ολόκληρος ο πλανήτης- σε ένα σπείρωμα μεταξύ πολέμου και τρομοκρατίας.

Aυτό το κύμα πολικού ψύχους μπορεί να το ζήσαμε στην πραγματικότητα πολύ ήπια, το καταναλώσαμε όμως πιο έντονα από όλους τους Eυρωπαίους στη virtual, την εικονική, πραγματικότητα της δημόσιας σφαίρας

Ευκαιρία για χάραξη μιας άλλης πορείας θα είναι η «πολιτικά θαρραλέα και κοινωνικά αρεστή συμπόρευση του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης με την πρόταση του ΣΥΝ», αντί να καταφεύγει σε «ευλύγιστες τακτικές ή επικοινωνιακά happenings», τονίζει ο Γιάννης Πανούσης αντιστρέφοντας τους όρους του παιχνιδιού, τους οποίους συνήθως ορίζει το ΠΑΣΟΚ με τις προεκλογικές προτάσεις συνεργασίας προς την Αριστερά.