Εντυπωσιακή στήριξη στην κυβερνητική οικονομική πολιτική προσφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την έκθεσή της για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος σταθερότητας 2005-2008, η οποία θα δημοσιευθεί επίσημα την Τετάρτη. Με βάση τα ως τώρα διαθέσιμα στοιχεία, η Επιτροπή εκτιμά ότι η Ελλάδα φαίνεται να έχει δρομολογήσει τη διόρθωση του υπερβολικού της ελλείμματος στην προθεσμία του 2006, που είχε θέσει το Συμβούλιο Ecofin.

Βασική μου θέση είναι ότι το αίτημα για απαγόρευση βλάσφημων ή άσεμνων έργων τέχνης δεν έχει καμιά άλλη βάση παρά την αξίωση ορισμένων, λίγων ή πολλών, να φιμώνουν μηνύματα με τα οποία διαφωνούν έντονα.

Η κατανόηση του Ισλάμ είναι ένα σύνθετο πρόβλημα. Γιατί η κατανόηση του Ισλάμ, όπως και κάθε πολιτισμού, δεν γίνεται ούτε μονάχα μέσα από βιβλία, ούτε και μπορεί να γίνει γρήγορα. Η κατανόηση του Ισλάμ είναι κάτι πολύ πιο περίπλοκο από το να κατανοηθούν οι διαφορές ανάμεσα στους σιίτες και τους σουνίτες.

Στη σημερινή μου εισήγηση θα αναφερθώ στο πρόβλημα του εκδυτικισμού της Τουρκίας, ως μιας από τις μεγάλες κεμαλικές αξίες. Δηλαδή, πώς η πορεία της Τουρκίας προς τη Δύση συνιστά μια από τις μεγαλύτερες κεμαλικές αξίες. Σε αυτό το πλαίσιο, θα προσπαθήσω να παρακολουθήσω την παραπάνω πορεία σε δύο επίπεδα:

Μια αλλιώτικη έκθεση άνοιξε την Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου, τις πόρτες της. Δεκάδες Έλληνες δημιουργοί από τον χώρο της γραφιστικής και της διαφήμισης εκθέτουν στο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138) πρωτότυπες αφίσες με κοινό στόχο την προσπάθεια αφύπνισης και κινητοποίησης ενάντια στις κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όπου γης.

Oπως κάθε συμβιβασμός, έτσι και η υιοθέτηση της απελευθέρωσης των υπηρεσιών από το Eυρωκοινοβούλιο με απάλειψη της επίμαχης διάταξης για την «Nομοθεσία της Xώρας Προέλευσης» προκαλεί αντιδράσεις: Aπονεύρωση της ουσίας για τους θιασώτες της Aπορυθμισμένης Aγοράς, θολή διατύπωση που επιτρέπει παρερμηνείες σύμφωνα με τους υπέρμαχους του κοινωνικοοικονομικού στάτους κβο

Ώς την 1η Μαΐου η Ελλάδα, μαζί με άλλες 11 από τις 15 παλαιές χώρες - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα πρέπει να αποφασίσει αν θα διατηρήσει τους περιορισμούς που έχει επιβάλει στην είσοδο εργαζομένων από τις νέες χώρες - μέλη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.

Η έκθεση Bolkenstein στην αρχική της σύλληψη είχε ξεκάθαρο στόχο μη ευθέως ομολογημένο. Με το πρόσχημα τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, επεδίωξε να επιβάλει τη φιλελεύθερη αντίληψη για την ενοποίηση της Ευρώπης. Ολες οι άλλες αξίες για κοινωνική συνοχή, όπως καταγράφονται στις συνθήκες και στο κείμενο της Λισαβόνας, ξεχάστηκαν.

Ακούω όλο και πιο συχνά, ιδιαίτερα από την άλλη όχθη της Μάγχης, και όχι μόνο από ειδικούς, καθηγητές, πολιτικούς παράγοντες και άλλους, να λένε: «η οικοδόμηση της Ευρώπης, όπως τη συνέλαβαν οι Πατέρες της Ευρώπης (και εδώ αναφέρομαι ιδίως στον Jean Monnet, τον De Gasperi, τον Schuman και σε άλλους) έχει ξεπερασθεί, έχει τελειώσει». Η προβληματική του κόσμου μας έχει αλλάξει ριζικά και οδηγεί αντιθέτως σε ένα είδος ανανέωσης της εθνικής ένταξης και των εθνών. Εν ολίγοις, θα έπρεπε να φτιάξουμε την Ευρώπη, αλλά ας τη φανταζόμαστε διαφορετικά.

Το κυρίαρχο μήνυμα από το χθεσινό πολυαναμενόμενο ανασχηματισμό είναι ότι έχουμε μεν αλλαγές ή μεταθέσεις προσώπων, αλλά δεν έχουμε αλλαγή πολιτικής. Τουλάχιστον στα θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, γιατί υπάρχει ένα ερωτηματικό που θα απαντηθεί στο άμεσο μέλλον και αφορά την εξωτερική πολιτική.