Το επεισόδιο στην επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ στην Τρίπολη έχει πολλά χαρακτηριστικά διαδικαστικής και ουσιαστικής αστοχίας για να το θέσω ˮδιπλωματικάˮ.

Το επεισόδιο στην επίσκεψη του Έλληνα ΥΠΕΞ στην Τρίπολη έχει πολλά χαρακτηριστικά διαδικαστικής και ουσιαστικής αστοχίας για να το θέσω "διπλωματικά". Να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα. Η κυβέρνηση της Λιβύης που εδρεύει στην Τρίπολη αναγνωρίζεται ως τέτοια από τον ΟΗΕ, την ΕΕ και όλες τις μεγάλες δυνάμεις και κατά συνέπεια αναγνωρίζεται ως τέτοια και η Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης αυτής

Αυτό που ΔΕΝ αναγνωρίζεται είναι η δικαιοδοσία να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες γιατί είναι τρόπον τινα υπηρεσιακή μέχρι την διεξαγωγή εκλογών ...

Η δικαιολογία ότι δεν συναντάμε την Λίβυα ΥΠΕΞ γιατί υπέγραψε μια παράνομη συμφωνία δεν αντέχει στη λογική. Εδώ συναντούσαμε τους Τούρκους ΥΠΕΞ μετά την αιματοβαμμένη εισβολή και κατοχή της βόρειας Κύπρου.

Την συναντάς και της περνάς στεγνό καθάρισμα κάνοντας σαφές πόσο θα υποφέρει η κυβέρνηση της από αυτή την υπογραφή γιατί θα μπλοκάρεις όλες τις ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις.

Δεν ακυρώνεις μια σημαντική συνάντηση με τον πρόεδρο του Προεδρικού Συμβουλίου της Λιβύης γιατί δε θες να δεις την Υπουργό Εξωτερικών. Έτσι χάνεις μια ευκαιρία για μια ειλικρινή συζήτηση με την κορυφή της πολιτικής ηγεσίας που θα αργήσεις να ξαναέχεις και αφήνεις το πεδίο ανοικτό σε παρεξηγήσεις που καλλιεργούν οι αντίπαλοι. Η προσωπική επαφή είναι η πιο πειστική επαφή.

Τέλος δεν είναι δυνατόν να περιμένεις διαπίστευση του Έλληνα Πρέσβη στη Λιβύη όταν δεν μιλάς με το Υπουργείο Εξωτερικών της χώρας. Οι διαπιστεύσεις περνούν πρώτα από το ΥΠΕΞ πριν επιδοθούν στον Ανώτατο Άρχοντα μιας χώρας. Οι προτάσεις υπεύθυνων εξωτερικής πολιτικής της αντιπολίτευσης να επιδοθούν διαπιστευτήρια στον Πρόεδρο της Βουλής στη Βεγγάζη στερούνται νοήματος.

Με λίγα λόγια χρειάζεται καλή προετοιμασία, και μεγαλύτερη σοβαρότητα ιδιαίτερα σε περίπλοκες καταστάσεις όπως αυτή της Λιβύης Η εξωτερική πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με τα μάτια στραμμένα στο επόμενο φύλλο του Documento.