Αποτελέσματα εκλογών: Ικανοποίηση και αναστοχασμός

Από τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, δημοτικών και νομαρχιακών, έχει διαμορφωθεί στην κοινή γνώμη μια θετική εικόνα για τον ΣΥΝ την οποία όλοι οφείλουμε να ενισχύσουμε, ώστε να αποκομίσουμε το μέγιστο όφελος εν όψει του προεκλογικού έτους 2007. Για να υπηρετήσουμε όμως αυτό το στόχο, οφείλουμε επίσης να έχουμε αίσθηση της πραγματικότητας πέρα από υπερβολές και μονομερείς αναγνώσεις ή ερμηνείες των αποτελεσμάτων, μια και η ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα διαμορφώνεται πάντοτε πολυπαραγοντικά και πολυσύνθετα.

Τα ποσοστά, οι αριθμοί, τα συγκρίσιμα, αλλά και τα μη συγκρίσιμα στοιχεία καταδεικνύουν ότι ο μεγάλος ηττημένος αυτών των εκλογών είναι οι μονομερείς και απόλυτες απόψεις, οι οποίες επιμένουν να επιχειρούν να προσαρμόσουν την πραγματικότητα στα μέτρα τους αναζητώντας παντί και μεταφυσικώ τω τρόπω τη δικαίωση παραβιάζοντας και τη λογική και την πραγματικότητα.

Το συνολικό πανελλαδικά ποσοστό μας παρουσιάζει σχετική πτώση συγκρινόμενο με τις προηγούμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002, ενώ παρουσιάζεται αυξημένο συγκρινόμενο με τις προηγούμενες βουλευτικές του 2004, ιδίως σε επίπεδο νομαρχιών. Σε ορισμένες περιοχές, λόγω του 42%, έχουμε περισσότερους εκλεγμένους συμβούλους ενώ το ποσοστό μας είναι χαμηλότερο, ενώ σε άλλες έχουμε υψηλότερο ποσοστό και λιγότερους εκλεγμένους λόγω τοπικών ιδιαιτεροτήτων στη διαμόρφωση του εκλογικού μέτρου. Ταυτόχρονα, υπάρχουν συνεργασίες είτε με το ΠΑΣΟΚ είτε με δυνάμεις της ευρύτερης ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς οι οποίες ήταν καθόλα επιτυχημένες, ενώ άλλες αντίστοιχες δεν έδωσαν αξιόλογα δείγματα γραφής, φαινόμενα που προφανώς ερμηνεύονται από τις ικανότητες και την απήχηση των προσώπων στις τοπικές κοινωνίες. Το ίδιο ισχύει και με τις αυτόνομες καθόδους. Επιπλέον, αξιοσημείωτο είναι ότι οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ σε ελάχιστες περιπτώσεις ήταν συνολικά παρούσες σε ενιαία ψηφοδέλτια, ενώ σε ορισμένες χαρακτηριστικές περιπτώσεις έδρασαν έως και εχθρικά απέναντι σε ψηφοδέλτια στηριζόμενα από τον ΣΥΝ. Όσο για το ΚΚΕ, η στάση του υπήρξε συνολικά εχθρική, με την όποια εξαίρεση να επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Εξ όλων των ανωτέρω τεκμαίρεται ότι οι κεντρικές κομματικές γραμμές και κατευθύνσεις στην υπόθεση της αυτοδιοίκησης αδυνατούν να γενικευτούν και να εφαρμοστούν στις επιμέρους τοπικές πραγματικότητες. Συνεπώς οι προεκλογικές μας διακηρύξεις περί αυτόνομων καθόδων παντού ή μόνο με αριστερά ριζοσπαστικά ψηφοδέλτια διαψεύστηκαν από την ίδια την πραγματικότητα. Όπως θα διαψεύδονταν και η -φαντασιακά αποδιδόμενη σε μερίδα του κόμματος- άποψη περί καθόδου παντού με συνεργασίες. Επομένως, η πραγματικότητα επιβεβαίωσε την αντίληψη της ευέλικτης τακτικής ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες, τις προτεραιότητες και τις επιλογές των τοπικά οργανωμένων πολιτικά δυνάμεων και των κινημάτων των πολιτών, παρά την με επιμονή εκπεμπόμενη από το κόμμα μας κατεύθυνση περί καθαρών αυτοδύναμων ριζοσπαστικών και αντιδικομματικών ψηφοδελτίων.

Η ασυμβατότητα και η διάψευση της κυρίαρχης πολιτικής γραμμής από την πραγματικότητα οδηγεί στην αναγκαιότητα αναστοχασμού, συζήτησης και αναπροσαρμογής της κομματικής μας στρατηγικής με ορίζοντα τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Τα δεδομένα που προέκυψαν από τις αυτοδιοικητικές εκλογές κατέδειξαν ότι η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ και της προσέγγισης με το ΚΚΕ το λιγότερο καρκινοβατεί και χρειάζεται επανεξέταση ως προς το βάρος και την έντασή της. Το μόνο σίγουρο που προκύπτει είναι ότι μια αριστερά με σαφή προγραμματικό λόγο που ενδιαφέρεται ισόποσα και για τους θεσμούς και για τα κινήματα μπορεί να συγκινήσει ευρύτερα και δυναμικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Και βέβαια με τέτοιου είδους παρουσία μπορείς άφοβα και χωρίς συμπλέγματα να διαμορφώσεις ως κόμμα και μια στρατηγική συμμαχιών ένθεν και ένθεν, με βάση το πρόγραμμά σου και τις αξίες σου. Ας μην επιτρέψουμε στο φανατισμό να αποκλείσει τον αναστοχασμό.

* Ο Γεράσιμος Γεωργάτος είναι μέλος της Γραμματείας της Νομαρχιακής Α Αθήνας του ΣΥΝ