Ο ΣΥΝ να ηγεμονεύσει στην πάλη κατά της δεξιάς
Άγγελος Μανταδάκης, Αυγή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2007-07-15
Η επίμαχη φράση που μεταφορικά χρησιμοποίησε ο \Αλέκος Αλαβάνος\ στην Βουλή για να χαρακτηρίσει την συμπεριφορά του πρωθυπουργού, προκάλεσε την αγανάκτηση των στελεχών και του Τύπου της δεξιάς που ενοχλήθηκαν για την "υποβάθμιση του κοινοβουλευτικού επιπέδου".
Οι ίδιοι βέβαια δεν ενοχλήθηκαν όταν λίγες ημέρες νωρίτερα ο περιβόητος πλέον υπουργός Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησής τους, σε συνέντευξή του στο "΄Εθνος" αποκαλούσε τον Συνασπισμό "φωλιά της βίας". Ούτε φαίνεται να θεωρούν υποβάθμιση του κοινοβουλίου το να αρνείται συστηματικά ο πρωθυπουργός της χώρας να προσέλθει για να απαντήσει σε ερωτήσεις που τον αφορούν σε κρίσιμα ζητήματα.
Τι ήταν αυτό όμως που ενόχλησε τόσο πολύ εκείνους που ως αντιπολίτευση αποκαλούσαν τον τότε πρωθυπουργό "αρχιερέα της διαπλοκής"; Προφανώς όχι η προσήλωσή τους στο πρωτόκολλο της καλής συμπεριφοράς.
Ο Αλέκος Αλαβάνος χρησιμοποίησε ακραίες εκφράσεις, έξω από τις συνήθειες της αριστεράς να θέτει μαχητικά τα πολιτικά προβλήματα χωρίς προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Όμως με τον τρόπο αυτό έθεσε το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας που είναι η διακυβέρνηση από την δεξιά. Αυτό ακριβώς είναι που δυσαρέστησε τους κύκλους της.
Η πολιτική της Ν.Δ. είναι μίγμα ακραιφνούς νεοφιλελευθερισμού στην οικονομία και παλαιοδεξιού αυταρχισμού στα ζητήματα της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων. Η προεκλογική σημαία του \Κ. Καραμανλή\ για την πάταξη της διαφθοράς και του φαινομένου της διαπλοκής, ξεθώριασε πολύ γρήγορα. Την κρυφή ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων που καθοδήγησε μέχρι σήμερα την πολιτική του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, θα ακολουθήσει μετεκλογικά εκείνη του ασφαλιστικού.
Αποτύπωση της κυβερνητικής πολιτικής είναι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Απόμακρος από τα όσα συμβαίνουν στην χώρα, σνομπ για τους αντιπάλους του, περιφρονητικός για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, στην τελευταία συζήτηση που εμφανίστηκε στη Βουλή υπερέβη τα εσκαμμένα. Αντί να τοποθετηθεί στα μεγάλα θέματα που απασχολούν αυτήν την περίοδο τον τόπο (λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, ακραίες περιβαλλοντικές καταστροφές με ανθρώπινες απώλειες ), παρουσιάστηκε με το "κρυφό χαρτί " που θα έβαζε φωτιά την αυλή του αντιπάλου του. Ο υπεύθυνος πρωθυπουργός αντί να κάνει τον απολογισμό του έργου του, να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στον λαό και να παρουσιάσει τις προτάσεις του, επιδίδεται σε αποκαλύψεις για τους αντιπάλους του, στη λογική του "όλοι είμαστε βρώμικοι, κι εσείς περισσότερο από εμάς".
Βεβαίως το κυβερνητικό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ είναι βεβαρημένο, γι αυτό άλλωστε αποδοκιμάστηκε στις εκλογές του 2004. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και σήμερα να συγκροτήσει ένα αξιόπιστο εναλλακτικό σχέδιο απέναντι στην πολιτική της δεξιάς, να απαντήσει πειστικά στο αίτημα για προοδευτικές πολιτικές.
Ο ΣΥΝ καλείται επομένως να διαδραματίσει έναν ηγεμονικό ρόλο στην αντιπαράθεση με τη δεξιά, το σχέδιό της, το ύφος και το ήθος της, να αναδειχτεί σε ισχυρή δύναμη προγραμματικής αντιπολίτευσης και να εκφράσει ένα ευρύτερο ακροατήριο.
Έτσι θα αποτελεί ανάχωμα στην επίθεση της κυβέρνησης, αλλά και πόλο έλξης των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που μένουν ακάλυπτοι από την ηγεσία του.
Η πολιτική αυτή κινείται σε μεγάλη απόσταση από εκείνη του ΚΚΕ που έχει κάνει την επιλογή των ίσων αποστάσεων και της διευκόλυνσης της κυβέρνησης. Η ηγεσία του προτιμά τον δρόμο της φυγής από την πραγματικότητα παραπέμποντας τη λύση των προβλημάτων στην μέλλουσα ζωή. Το ΚΚΕ καθίσταται ουσιαστικά ακίνδυνο τόσο για την κυβέρνηση της Ν.Δ. όσο και για το ΠΑΣΟΚ, ενώ βασικό του μέλημα είναι η πολεμική κατά του Συνασπισμού.
Τέλος η πολιτική αυτή χρειάζεται άνοιγμα συμμαχιών πέρα από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ας σκεφτούμε πόσο πιο ισχυρή θα ήταν η παρέμβασή μας στο ζήτημα των ημερών, δηλαδή τις καταστροφές του δασικού πλούτου της χώρας αν είχε ευοδωθεί η συνεργασία με τους Οικολόγους - Πράσινους.
Αν μάλιστα λειτουργήσει και εκλογικά η τάση απαξίωσης του δικομματισμού από ένα σοβαρό τμήμα των πολιτών και ιδιαίτερα της νεολαίας, η σύμπραξη με τους Οικολόγους - Πράσινους, θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε ποσοστά πάνω και από το 5.2% του 96.
* Ο Άγγελος Μανταδάκης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ
Οι ίδιοι βέβαια δεν ενοχλήθηκαν όταν λίγες ημέρες νωρίτερα ο περιβόητος πλέον υπουργός Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησής τους, σε συνέντευξή του στο "΄Εθνος" αποκαλούσε τον Συνασπισμό "φωλιά της βίας". Ούτε φαίνεται να θεωρούν υποβάθμιση του κοινοβουλίου το να αρνείται συστηματικά ο πρωθυπουργός της χώρας να προσέλθει για να απαντήσει σε ερωτήσεις που τον αφορούν σε κρίσιμα ζητήματα.
Τι ήταν αυτό όμως που ενόχλησε τόσο πολύ εκείνους που ως αντιπολίτευση αποκαλούσαν τον τότε πρωθυπουργό "αρχιερέα της διαπλοκής"; Προφανώς όχι η προσήλωσή τους στο πρωτόκολλο της καλής συμπεριφοράς.
Ο Αλέκος Αλαβάνος χρησιμοποίησε ακραίες εκφράσεις, έξω από τις συνήθειες της αριστεράς να θέτει μαχητικά τα πολιτικά προβλήματα χωρίς προσωπικούς χαρακτηρισμούς. Όμως με τον τρόπο αυτό έθεσε το πραγματικό πολιτικό πρόβλημα της χώρας που είναι η διακυβέρνηση από την δεξιά. Αυτό ακριβώς είναι που δυσαρέστησε τους κύκλους της.
Η πολιτική της Ν.Δ. είναι μίγμα ακραιφνούς νεοφιλελευθερισμού στην οικονομία και παλαιοδεξιού αυταρχισμού στα ζητήματα της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων. Η προεκλογική σημαία του \Κ. Καραμανλή\ για την πάταξη της διαφθοράς και του φαινομένου της διαπλοκής, ξεθώριασε πολύ γρήγορα. Την κρυφή ατζέντα των ιδιωτικοποιήσεων που καθοδήγησε μέχρι σήμερα την πολιτική του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας, θα ακολουθήσει μετεκλογικά εκείνη του ασφαλιστικού.
Αποτύπωση της κυβερνητικής πολιτικής είναι ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρεται ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Απόμακρος από τα όσα συμβαίνουν στην χώρα, σνομπ για τους αντιπάλους του, περιφρονητικός για τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες, στην τελευταία συζήτηση που εμφανίστηκε στη Βουλή υπερέβη τα εσκαμμένα. Αντί να τοποθετηθεί στα μεγάλα θέματα που απασχολούν αυτήν την περίοδο τον τόπο (λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, ακραίες περιβαλλοντικές καταστροφές με ανθρώπινες απώλειες ), παρουσιάστηκε με το "κρυφό χαρτί " που θα έβαζε φωτιά την αυλή του αντιπάλου του. Ο υπεύθυνος πρωθυπουργός αντί να κάνει τον απολογισμό του έργου του, να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στον λαό και να παρουσιάσει τις προτάσεις του, επιδίδεται σε αποκαλύψεις για τους αντιπάλους του, στη λογική του "όλοι είμαστε βρώμικοι, κι εσείς περισσότερο από εμάς".
Βεβαίως το κυβερνητικό παρελθόν του ΠΑΣΟΚ είναι βεβαρημένο, γι αυτό άλλωστε αποδοκιμάστηκε στις εκλογές του 2004. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί και σήμερα να συγκροτήσει ένα αξιόπιστο εναλλακτικό σχέδιο απέναντι στην πολιτική της δεξιάς, να απαντήσει πειστικά στο αίτημα για προοδευτικές πολιτικές.
Ο ΣΥΝ καλείται επομένως να διαδραματίσει έναν ηγεμονικό ρόλο στην αντιπαράθεση με τη δεξιά, το σχέδιό της, το ύφος και το ήθος της, να αναδειχτεί σε ισχυρή δύναμη προγραμματικής αντιπολίτευσης και να εκφράσει ένα ευρύτερο ακροατήριο.
Έτσι θα αποτελεί ανάχωμα στην επίθεση της κυβέρνησης, αλλά και πόλο έλξης των δυσαρεστημένων ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ που μένουν ακάλυπτοι από την ηγεσία του.
Η πολιτική αυτή κινείται σε μεγάλη απόσταση από εκείνη του ΚΚΕ που έχει κάνει την επιλογή των ίσων αποστάσεων και της διευκόλυνσης της κυβέρνησης. Η ηγεσία του προτιμά τον δρόμο της φυγής από την πραγματικότητα παραπέμποντας τη λύση των προβλημάτων στην μέλλουσα ζωή. Το ΚΚΕ καθίσταται ουσιαστικά ακίνδυνο τόσο για την κυβέρνηση της Ν.Δ. όσο και για το ΠΑΣΟΚ, ενώ βασικό του μέλημα είναι η πολεμική κατά του Συνασπισμού.
Τέλος η πολιτική αυτή χρειάζεται άνοιγμα συμμαχιών πέρα από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ. Ας σκεφτούμε πόσο πιο ισχυρή θα ήταν η παρέμβασή μας στο ζήτημα των ημερών, δηλαδή τις καταστροφές του δασικού πλούτου της χώρας αν είχε ευοδωθεί η συνεργασία με τους Οικολόγους - Πράσινους.
Αν μάλιστα λειτουργήσει και εκλογικά η τάση απαξίωσης του δικομματισμού από ένα σοβαρό τμήμα των πολιτών και ιδιαίτερα της νεολαίας, η σύμπραξη με τους Οικολόγους - Πράσινους, θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε ποσοστά πάνω και από το 5.2% του 96.
* Ο Άγγελος Μανταδάκης είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ
