Πάνω χέρι, κάτω χέρι, τίνος είν το παραπάνω;

Το παιχνίδι είναι πανάρχαιο - σε μια διαπραγμάτευση, όταν προτείνεται μία συμβιβαστική λύση, η μία πλευρά τη δέχεται και η άλλη δεν τη δέχεται. Ως τη 12η ώρα - οπότε, είτε διαμορφώνεται ένα κοστούμι όπου στο μεν επίμαχο θέμα επιχειρείται μία κατά το δοκούν δίκαιη μοιρασιά στα δε επιμέρους προσφέρονται ανταλλάγματα, είτε ο συμβιβασμός δεν έχει ωριμάσει λόγω των ιδιαιτέρων συνθηκών, η συμφωνία αναβάλλεται και αναβαπτίζεται το status quo.

Στο λεγόμενο "Μακεδονικό" θέμα, βιώνουμε μιαν επανάληψη αυτού του σκηνικού. Πριν από τρία χρόνια ο \Μ. Νίμιτς\ πρότεινε την ονομασία "Δημοκρατία της Μακεδονίας-Σκόπια" στην κυριλλική της γραφή, η Αθήνα έστειλε το μήνυμα της αποδοχής, τα Σκόπια της απόρριψης, το status quo θριάμβευσε. Πρόσφατα ο Μ.Νίμιτς διατύπωσε την πρόταση "Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια)", η ΠΓΔΜ φαίνεται να την αποδέχεται και η Αθήνα να την απορρίπτει... "Είναι τρελοί αυτοί οι Ρωμαίοι" θα αναφωνούσε ο σοφός γαλάτης Αστερίξ. Υποτίθεται όμως, ότι τα συνοδευτικά - οι πρόνοιες που συνοδεύουν την ονομασία - είναι αυτά που επηρέασαν και τότε και τώρα τις εξελίξεις. Υποτίθεται. Διότι αν το όνομα ήταν συμβατό με τις επιθυμίες του επίσημου ελληνικού κράτους, αν λ.χ. η ΠΓΔΜ ονομαζόταν Βόρεια Βαρδαρία, τότε τα περί διπλής χρήσης, διαβατηρίων, ονομασίας προέλευσης προϊόντων, θα σκεπάζονταν υπό τις ιαχές της ένδοξης νίκης.

Πρόβλημα η "μακεδονική προέλευση"

Κατά τις πληροφορίες, μία από τις βασικές ενστάσεις της Αθήνας στην επίμαχη πρόταση είχε να κάνει με το γεγονός, ότι δεν επανελάμβανε ρητά την πρόβλεψη πως η συγκεκριμένη ονομασία θα αναγράφεται στα διαβατήρια της ΠΓΔΜ, ότι ακόμη άφηνε σε ασάφεια την ονομασία της εθνικότητας και της γλώσσας και ότι το πεδίο εφαρμογής της ονομασίας ήταν επίσης ασαφές. Ειδικότερα αναφέρεται, ότι στη συνάντηση της Βιέννης η πρόταση Νίμιτς που επεδόθη, περιελάμβανε την πρόβλεψη ότι η εθνικότητα και η γλώσσα θα παρέπεμπαν σε "μακεδονική" προέλευση, γεγονός που προκάλεσε ιδιαίτερη δυσφορία στους σκληρούς δεξιούς κύκλους της κυβερνητικής παράταξης. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η Αθήνα ζήτησε από τον Αμερικανό διαμεσολαβητή συγκεκριμένες διευκρινίσεις επί της πρότασής του, πλην όμως υπάρχουν και αντίθετες απόψεις. Ειδικότερα αναφέρεται, ότι αν στο θέμα του ονόματος υπήρχε μια εύστοχη διατύπωση, τα υπόλοιπα καθόλου δεν θα πείραζε να παραμείνουν θολά. Αφενός, διότι η συμφωνία διευκολύνεται προς όφελος όλων και αφετέρου, διότι η Αθήνα διατηρεί ως διαπραγματευτικό πλεονέκτημα την ευρωπαϊκή πορεία της ΠΓΔΜ. Οποιοδήποτε επομένως λειτουργικό πρόβλημα παρατηρηθεί στις διμερείς σχέσεις, η Αθήνα θα μπορεί να το επικαλεστεί όταν της ζητηθεί η σύμφωνη γνώμη για την ένταξη της ΠΓΔΜ στην Ε.Ε.

Το θέμα συνεπώς ήταν και παραμένει η δυσκολία στη σύνθεση μιας ονομασίας κοινά αποδεκτής. Ο Μ.Νίμιτς διαπραγματευτικά φερόμενος παρουσίασε την πρότασή του ως τελική - αυτό το παιχνίδι όμως όλοι το ξέρουν και γνωρίζουν ότι όταν εντοπίζεται δυστοκία, η διαπραγμάτευση δεν τελειώνει. Η ΠΓΔΜ μάλλον θα ήθελε να "κλειδώσει" τη συγκεκριμένη πρόταση, ενώ η Ελλάδα θα ήθελε να πέσει στο τραπέζι μια άλλη ονομασία που να συνοδεύεται από τη ρητή δέσμευση για την αναγραφή της στα διαβατήρια. Κατά ορισμένες πληροφορίες, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ μέσω του διαμεσολαβητή σχεδιάζει να προτείνει την υστάτη ώρα την ονομασία "Νέα Μακεδονία", που βρίσκεται πλησιέστερα στις ελληνικές απόψεις. Η διαπραγμάτευση όμως είναι ρόδα, γυρίζει και κυλά στην τροχιά που διαμορφώνει η επικαιρότητα - ενίοτε και ξεστρατίζοντας.