Να αφουγκρασθούμε το λευκό, άκυρο και την αποχή.

1. Ο μεγάλος νικητής των αυτοδιοικητικών εκλογών της 7ης και 14ης Νοεμβρίου ήταν η αποχή. Πάνω από το μισό των ελλήνων ψηφοφόρων γύρισε την πλάτη στις κάλπες. Σε κάλπες, μάλιστα, δημοτικών εκλογών που παραδοσιακά οι ψηφοφόροι κινούνται και συμμετέχουν γιατί το διακύβευμα είναι εγγύτερα προς αυτούς.

Η αποχή αυτή, μαζί με το λευκό και το άκυρο, σύμφωνα άλλωστε και με τις δημοσκοπήσεις που έγιναν αμέσως μετά τις εκλογές, εκφράζει την ενεργό διαμαρτυρία, την απαξίωση της πολιτικής, την αίσθηση ότι τίποτα δεν μπορεί να γίνει. Η αποχή εκφράζει ταυτόχρονα, και σε ένα βαθμό, και τη διάρρηξη της πελατειακής σχέσης πολιτών με τα κόμματα- εργοδότες μια και μέσα στην κρίση το κράτος αδυνατεί να υποσχεθεί σε μέρος του εκλογικού σώματος μελλοντικές προοπτικές.

Τα αποτελέσματα και στους δύο γύρους δεν επιδέχονται διαφορετικής ερμηνείας. Η άρνηση αυτή ισοδυναμεί με κώδωνα κινδύνου για το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Μεγάλο τμήμα των πολιτών, κυρίως των νέων, με τη στάση τους εμφανίζονται να μην πιστεύουν ότι η κάλπη μπορεί να δώσει κάποια αλλαγή ουσίας, όπως τους φαίνεται ότι τελικά δεν έδωσε πριν από ένα χρόνο, στις βουλευτικές εκλογές. Αυτό το συμβάν συνιστά αποδοκιμασία των πολιτών στους χειρισμούς και τις συμπεριφορές των πολιτικών δυνάμεων στο σύνολό τους και πρωταρχικά στις δυνάμεις του δικομματισμού, οι οποίες και ιστορικά κατέγραψαν το μικρότερο άθροισμα συναίνεσης του εκλογικού σώματος.

Οι αντιδράσεις των μεγάλων κομμάτων, της μεγάλης πλειοψηφίας του πολιτικού προσωπικού τους απέναντι στο μείζον αυτό γεγονός εξαντλούνται στην πρωταρχική ανάδειξη και καταγραφή του γεγονότος. Από εκεί και πέρα το προσπερνούν και προχωρούν στην αντιμετώπιση όλων των υπολοίπων στοιχείων, και πρώτα και κύρια στην απαρίθμηση των κομματικών κερδών τους. Business as usual…

2. Είναι αναντίρρητο ότι η ανασύνθεσή του πολιτικού συστήματος πρέπει να προχωρήσει και φυσικά να λάβει σάρκα και οστά με όρους κοινωνίας. Με τη συμμετοχή των πολιτών, με αταλάντευτη και σταθερή αναφορά στην επίλυση των προβλημάτων της κοινωνίας.

Εμείς, της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ως νέο κόμμα στο χώρο της αριστεράς, με πλήρη αίσθηση των αδιεξόδων του σημερινού πολιτικού συστήματος κάναμε το πρώτο βήμα. Με την ίδρυσή μας καταθέσαμε την πρωταρχική μας φιλοδοξία να ενισχύσουμε μεθόδους και πρακτικές που θα φέρνουν την «πολιτική στους πολίτες» και τους «πολίτες στην πολιτική».

Ενθαρρυντικό στοιχείο είναι ότι κυοφορούνται και αναμένονται εξελίξεις στο χώρο της κεντροδεξιάς, ενώ είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν και στο χώρο του ΠΑΣΟΚ...

Οφείλουμε να αφουγκραστούμε την κοινωνία, πρωταρχικά τις κινήσεις πολιτών και όσα κινήματα πόλεων αναπτύσσονται, να γνωρίσουμε τις ανάγκες τους και να μπολιάσουμε τη σκέψη και δράση μας με ιδέες, προτάσεις αλλά και πρακτικές τους.

Εμείς ως ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, νοιώθουμε την ανάγκη και την υποχρέωση για ένα άνοιγμα ενός πολύπλευρου και συστηματικού διαλόγου με τους πολίτες που επέλεξαν ή επιλέγουν το λευκό το άκυρο ή την αποχή.

3. Με βάση τα αποτελέσματα του πρώτου και κυρίως του δεύτερου γύρου των εκλογών, παρά το εντονότατα πολωτικό κλίμα που επεκράτησε με ευθύνη κυρίως των δυνάμεων του δικομματισμού, αλλά και δυνάμεων της αριστεράς, θεωρώ ότι καταγράφηκε η βασιμότητα αλλά και η δυναμική των προτάσεων και των επιλογών της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.

Είμασταν η μοναδική πολιτική δύναμη, που επιδιώκαμε να αναδείξουμε τον αυτοδιοικητικό και πολιτικό χαρακτήρα των εκλογών. Επιμείναμε ως το τέλος. Ο κεντρικός μας στόχος σε αυτές τις εκλογές ήταν: η νίκη των ιδεών της ουσιαστικής αποκέντρωσης, της περιφερειακής συγκρότησης του κράτους με Αυτοδιοίκηση και η επικράτηση των δυνάμεων που σε τοπικό επίπεδο μπορούν να υπερασπιστούν και να προωθήσουν αυτές τις ιδέες. Η ανάδειξη δημοτικών και περιφερειακών διοικήσεων που θα διαχειριστούν με διαφάνεια και δημόσιο έλεγχο τις τοπικές υποθέσεις.

Οι υποψηφιότητες των Γ. Καμίνη και Γ. Μπουτάρη, αλλά και των Γ. Δημαρά, Φ. Φίλιου και Π. Σκοτεινιώτη,(για να αναφερθούμε στους μεγαλύτερους δήμους), σε μια προοπτική Τοπικής Αυτοδιοίκησης ακηδεμόνευτης από τα κόμματα με κριτήρια την φερεγγυότητα των προσώπων και των προγραμμάτων, οδήγησαν σε …λυτρωτικά και νικηφόρα αποτελέσματα. Δικαίωσαν την σταθερότητα και την επιμονή των επιλογών μας.

Οι νέοι δήμαρχοι αποτελούν πλέον την αλλαγή στην αυτοδιοίκηση και φυσικά στην επιτυχή άσκηση των καθηκόντων και την υλοποίηση του προγράμματός τους έχουν επενδυθεί μεγάλες προσδοκίες!

4. Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ένα κόμμα με ζωή μόλις 4 μηνών, κατέγραψε στις αυτοδιοικητικές εκλογές με πάρα πολύ σημαντικό και δυναμικό τρόπο την παρουσία της στην αυτοδιοίκηση του πρώτου και του δευτέρου βαθμού, στους δήμους και στις περιφερειακές αυτοδιοικήσεις. Συμμετέχει πλέον στις πλειοψηφίες των διοικήσεων των μεγαλυτέρων δήμων της χώρας- σε πάνω από 41 δήμους- με μεγάλο αριθμό δημοτικών και διαμερισματικών συμβούλων.

Τα ΜΜΕ κατέγραψαν όλα, πέραν πάσης αμφισβήτησης, την επιτυχία αυτήν καθ΄εαυτήν, την δυναμική που αναπτύσσεται, αλλά κυρίως τις υποθήκες για την μελλοντική πορεία που έχουν κατατεθεί.

Τα αποτελέσματα αποτελούν εφαλτήριο για μια πορεία ανοδική και σταθερή αλλά και διαβατήριο για την είσοδο στη βουλή, οποτεδήποτε και αν γίνουν εθνικές εκλογές.