Προσχηματική άρνηση συγκροτημένου διαλόγου με την Δημοκρατική Αριστερά από τους Οικολόγους Πράσινους

Πριν λίγο καιρό και με αφορμή κοινή τοπική εκδήλωση στην Ανάκασα, διατυπώθηκε επίσημη πρόσκληση συνεργασίας (εδώ) από την ΔΑ προς τους ΟΠ μέσω του προέδρου της, Φ. Κουβέλη. Λίγες μέρες μετά ήρθε η απάντηση (εδώ) της γραμματείας και του συντονιστή των ΟΠ.

Η άρνηση επί της ουσίας, έναρξης συγκροτημένου διαλόγου ανάμεσα στους δυο πολιτικούς χώρους -που είναι διατυπωμένη επιθυμία του κόσμου της ευρύτερης αριστεράς και οικολογίας εδώ και καιρό- γίνεται απόπειρα να δικαιολογηθεί με εφευρήματα που θυμίζουν ...Παπαρήγα.

Τι "κλειστοφοβικό Φόρουμ", τι "συμφωνίες κορυφής", τι "προνομιακή σχέση", όλα επιστρατεύτηκαν σε αυτήν την όντως κλειστοφοβική ανακοίνωση για να απορριφθεί προσχηματικά η προσέγγιση των δυο χώρων.

Μπορεί η πρόταση της ΔΑ να ήταν βιαστική προς έναν χώρο που ακόμα διαμορφώνει στίγμα και προσωπικότητα - μπορεί όμως και να ήταν πρόσκληση "ελάτε να διαμορφωθούμε μαζί" αν σκεφτεί κανείς ότι και η ΔΑ υπό διαμόρφωση είναι.

Σε κάθε περίπτωση όμως, πουθενά στην πρόσκληση της ΔΑ δεν υπάρχει αποκλεισμός άλλων, επιθυμία κλειστών συζητήσεων ή προδιαμορφωμένη ατζέντα.

Αν τώρα η σημερινή γραμματεία των ΟΠ φοβάται ότι θα μολυνθεί ο χώρος από τις επίσημες επαφές με στελέχη της ΔΑ θάπρεπε να αναρωτηθούν για το ζήτημα της ...ιδεολογικής καθαρότητας που επαναφέρουν και που ανάγει σε Συριζα και ΚΚΕ. Και μάλιστα την στιγμή που προεξάρχοντα στελέχη της ΔΑ είναι γνωστοί οικολόγοι με έργο, ιδέες και προτάσεις - και αυτοί θα μολύνουν την καθαρότητα του χώρου; Για διάλογο μιλάμε - τι αντανακλαστικά άραγε είναι αυτά;

Εάν απλά τώρα οι ΟΠ θέλουν να κατέβουν μόνοι για το πολυπόθητο (και εκεί;) 3% και θέλουν να αποφύγουν την πίεση της βάσης τους για συνεργασία με την ΔΑ μετά από έναν πιθανό επιτυχημένο διάλογο και συνδιαμόρφωση απόψεων, τότε ναι, η στεγανοποίηση του χώρου είναι απαραίτητη με την όποια δικαιολογία. Είναι αυτή όμως η επιθυμία του κόσμου των ΟΠ;

Από αυτό το ιστολόγιο έχουμε προτείνει στην ΔΑ, να υιοθετήσει το όντως δημοκρατικό καταστατικό των ΟΠ σαν βάση συζήτησης για την διαμόρφωση του δικού της στο επερχόμενο συνέδριο και για μια καταστατική συνάντηση Αριστεράς και Οικολογίας στην Ελλάδα.

Η μικροκομματική άρνηση των ΟΠ δεν θα πρέπει να αποθαρρύνει την ΔΑ από την υιοθέτηση παρόμοιων προτάσεων και κοινών δράσεων. Άλλωστε οι ΟΠ εναλλάσσουν τακτικά συντονιστές και γραμματείες χάρη στο αμεσοδημοκρατικό τους καταστατικό και σύντομα μπορεί και να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους σε επίπεδο ηγεσίας - δεν γνωρίζω εάν η φάση απομονωτισμού εκφράζει την θέληση των μελών τους ή είναι δημιούργημα της τωρινής (Ιούνης ’10) ετήσιας ηγεσίας τους.

Επίσης παράλληλα δεν πρέπει να δημιουργηθούν πικρίες ανάμεσα στους οικολόγους της ΔΑ (που αποτελούν ισχυρή "συνιστώσα" του χώρου) με τους οικολόγους των ΟΠ, αλλά να πεισμώσουν αντίθετα και οι μεν και οι δε, για το ξεπέρασμα των τάσεων ιδεολογικής καθαρότητας.

Άλλωστε αυτός είναι ένας διάλογος πρώτα απ’ όλα μπροστά στην κοινωνία και φυσικά ούτε η ΔΑ περιλαμβάνει όλους τους αριστερούς στις τάξεις της πόσο μάλλον οι ΟΠ τους οικολόγους στις δικές τους.

Στην Ελλάδα πάντα υπάρχει ισχυρή αντίσταση στον συγκροτημένο διάλογο και έμφαση στην μικροκομματική οπτική - όταν φτάνουμε στο συγκεκριμένο "στρίβουμε δια του -εικονικού- αρραβώνος".

Όπως έκανε το ΠΑΣΟΚ πάντα με την ανανεωτική αριστερά: άφηνε να πλανιέται η εικόνα της πολιτικής εγγύτητας αλλά ποτέ δεν μπήκε σε συγκροτημένο διάλογο - απλά υπέκλεπτε με υποσχέσεις τις εντυπώσεις και ανθρώπους του χώρου. Πράγμα που ανάγκαζε συχνά πυκνά τον αείμνηστο Μ. Παπαγιαννάκη να υπενθυμίζει δημόσια ότι "και διεύθυνση και τηλέφωνο έχουμε".

Τα λέω όλα αυτά γιατί όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά διερευνά, τηλεφωνεί, συναντιέται. Αν φοβάται να βγει από την "ζώνη ιδεολογικής καθαρότητας" κλάφτα Χαρίλαε... γιατί κατά κει πάει το πράγμα αν συνεχίσουμε την θεωρία των "υγειονομικών ζωνών" που πρώτο εφηύρε το ΚΚΕ και κατέστρεψε την ενότητα του προοδευτικού λαϊκού κινήματος.

Ίδωμεν.