Νέα μέτρα τώρα ή περισσότερα τον Οκτώβριο;

Να κλείσει η αξιολόγηση; Ή μήπως να αναβληθεί, να κάνουμε εκλογές και να συνεχιστεί από μία άλλη κυβέρνηση, που θα είναι πιο «αξιόπιστη»; Ή μήπως να τρενάρει μέχρι το φθινόπωρο, μήπως βγει άλλη κυβέρνηση στη Γερμανία, πιο φιλική στην Ελλάδα; Αλλά, κι αν κλείσει τώρα, πώς να κλείσει; Πάση θυσία ή μήπως (καλύτερα!..) χωρίς επιπλέον θυσίες; Και είναι ηθικό να αποδεχτούμε νέα μέτρα; Ή μήπως καλύτερα για τη χώρα (και το μέλλον της Ευρώπης!..) να μην κλείσει, αν το αντίτιμο είναι επώδυνα μέτρα;

Σμήνη προβληματισμοί της πλάκας συσκοτίζουν την αλήθεια. Αν δεν κλείσει η αξιολόγηση τώρα, η χώρα ωθείται στα βράχια. Γιατί;

Εξαιτίας της αβεβαιότητας ξανάφυγαν τα 4 από τα 8 δισ. ευρώ καταθέσεις που είχαν επιστρέψει από το εξωτερικό. Ανεκόπη η ελαφρώς ανοδική πορεία του ΑΕΠ. Πλήθυναν τα «κόκκινα» δάνεια. Τσίμπησε μία μονάδα η ανεργία. Και ο τζίρος των σούπερ μάρκετ δείχνει βουτιά της κατανάλωσης. Αν συνεχιστεί η βουτιά της κατανάλωσης, η αύξηση του ΑΕΠ θα γίνει καπνός.

Ηδη, ο αρχικός στόχος του 2,5% αντικαθίσταται από στόχους στη ζώνη του 1% και, εφόσον συνεχιστεί η αβεβαιότητα, προεξοφλούνται στόχοι που θα κινούνται στη ζώνη του μηδενός...

Τι σημαίνει μηδενική ή ανεπαίσθητη αύξηση του ΑΕΠ;

Αμεσα, θα επιφέρει μείωση στα κρατικά έσοδα, άρα νέα μέτρα (αυξήσεις φόρων, μειώσεις δαπανών) θα ληφθούν τον Οκτώβριο για το 2018 – όποια κυβέρνηση κι αν είναι. Ενδεχομένως, θα δημιουργήσει πρόβλημα και στις τράπεζες: Το 2018 θα διεξαχθεί πανευρωπαϊκό τεστ αντοχής (stress test) με βάση τα στοιχεία του 2017. Η 20ετής παράταση του αναβαλλόμενου φόρου (που εισφέρει άνω του 50% των κεφαλαίων «τους»...) και οι υψηλοί δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας που εξ αυτού του φόρου εμφανίζουν, δεν είναι βέβαιο ότι θα αποτρέψουν νέα κεφαλαιοποίησή τους – με bail in.

Διότι στα σενάρια αντοχής των τραπεζών πολύ μεγάλο βάρος έχει η μεταβλητή ΑΕΠ. Ειδικά σε μία χώρα όπου το 57% των δανείων βρίσκεται στην περιοχή του κόκκινου...

Με δυο λόγια, σημαίνει εκτροχιασμό (και) του γ΄ προγράμματος, αλλά με συνέπειες πρωτόγνωρα επώδυνες.

Η λογική «λέει» ότι η εκκρεμότητα της αξιολόγησης θα κλείσει. Διότι υπάρχουν δύο ενδεχόμενα: Είτε τώρα θα συμφωνηθούν επιπλέον μέτρα προκειμένου να κλείσει η αξιολόγηση και να μείνει ανοικτό το στοίχημα της αύξησης του ΑΕΠ. Είτε θα νομοθετηθούν νέα, περισσότερο επώδυνα μέτρα σε λίγους μήνες, σε ένα οικονομικό περιβάλλον ασύγκριτα χειρότερο, με το momentum του 2016 να έχει καταστεί μια μακρινή ανάμνηση, την οικονομία να καταβυθίζεται, το γ΄ μνημόνιο να μένει ημιτελές και τις θυσίες της κοινωνίας να πηγαίνουν στράφι.

Αν υπάρχει κάποιο δίλημμα, αυτό και μόνο αυτό είναι. Και η σωστή επιλογή είναι τόσο φανερή, ώστε ακόμη και το πολιτικό σύστημα της χώρας πιστεύω ότι δεν μπορεί να δώσει λάθος απάντηση.

Είτε αυτήν θα τη δώσει η σημερινή κυβέρνηση και η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Είτε, αν αυτές δεν αντέχουν, θα τη δώσει μια διαφορετική πλειοψηφία της Βουλής, ανοίγοντας ταυτόχρονα τον δρόμο σε εξελίξεις που θα οδηγήσουν σε νέα κυβέρνηση.