...Η Ελλάδα δεν έχει σήμερα ανάγκη από μια απλή κυβερνητική «παραίτηση» και αλλαγή. Η ανακύκλωση των παθογενειών του παρελθόντος μόνο επιζήμια μπορεί να είναι. Η χώρα χρειάζεται ένα σχέδιο ανασυγκρότησης, ένα σχέδιο τολμηρών μεταρρυθμίσεων και πολιτικές δυνάμεις ικανές και αποφασισμένες να το υλοποιήσουν. Η χώρα χρειάζεται μια εναλλακτική και αξιόπιστη πρόταση διακυβέρνησης.

...Οι σταλινικοί αριστεροί ήταν παθιασμένοι με τη φαντασίωση της εφόδου στους ουρανούς. Και σε πρώτη φάση συνέγειραν εκατομμύρια ανθρώπους όπου γης. Αυτοί ένα πάθος έχουν, τη διατήρηση πάση θυσία της εξουσίας κόντρα στο ρεύμα της Ιστορίας. Πρόκειται για μια δήθεν Αριστερά, ένα εθνικολαϊκιστικό μόρφωμα που θα μείνει για λίγο ακόμα στην κυβέρνηση και μετά θα ζήσουμε για να το θυμόμαστε

Η ηρωική σας διαπραγμάτευση το μόνο που κατάφερε είναι να οδηγήσει την χώρα σε νέο επώδυνο μνημόνιο και να επαναδιατυπωθεί στην συμφωνία του καλοκαιριού ότι για το δημόσιο χρέος θα ακολουθηθεί η απόφαση του Νοεμβρίου του 2012. Και τώρα με το πρόσφατο Eurogroup πηγαίνετε ακόμη πιο πίσω και από την απόφαση του Αυγούστου που αναφερόταν στην απόφαση του Νοεμβρίου του 2012. Θα πρόκειται για απόλυτη ήττα αν δεν πετύχετε να προασπίσετε τουλάχιστον την απόφαση του Νοεμβρίου του 2012 με την άμεση εφαρμογή της για το θέμα του δημοσίου χρέους.

Όταν αναλύαμε το έγκλημα της απάτης στη σχολή, μου έκανε εντύπωση που ο καθηγητής του ποινικού δικαίου επέμενε πως η αστρολογία δεν εμπίπτει στο πλαίσιό του. Τι κι αν πρόκειται για εργαλείο εμπορικής εκμετάλλευσης της ανθρώπινης ηλιθιότητας, η αστρολογία ως έννοια και δραστηριότητα ενέχει τόση κοινωνική απαξία, είναι τόσο έκδηλα ανυπόστατη που είναι αυτονόητο ότι ψεύδεται.

Από το 2006, όταν πρωτοσυνάντησα τον Αλέξη Τσίπρα, κατάλαβα ότι ήταν ικανός για όλα. Αλλά πίστευα ότι σε δύο αρχές θα μείνει αμετακίνητος. Δεν θα φορούσε ποτέ γραβάτα, την οποία θεωρούσε σύμβολο συστημικού καθωσπρεπισμού. Και ως πιστός στο μαρξιστικό τσιτάτο «η θρησκεία είναι όπιο του λαού», θα εχθρευόταν τη δεισιδαιμονία της ελληνο-ορθοδοξίας - ιδεολογήματος που πολεμήθηκε από τους διανοουμένους της Αριστεράς.

Τόσο καιρό δεν γίνονταν κατανοητό γιατί αργεί τόσο πολύ αυτή η σύσταση του Περίφημου «Υπερταμείου ιδιωτικοποιήσεων». Νομίζαμε απλώς ότι θα είναι μια υπερδομή που θα συμπεριλάμβανε το ΤΑΙΠΕΔ την ΕΤΑΔ και το ΤΧΣ!

Με το πολυνομοσχέδιο όμως, που κατατέθηκε χθες, και αφορά το ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΕΡΟΣ, δηλ. την ΙΔΡΥΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΕ….το καταλάβαμε!

Αυτή η εταιρεία δεν θα ανήκει στο δημόσιο ή ευρύτερο δημόσιο φορέα, και της εκχωρείται πλέον κάθε δημόσιο περιουσιακό στοιχείο (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΟΣΕ κλπ. κλπ), καθώς και οι συμβάσεις παραχώρησης(δρόμοι, αεροδρόμια) μέσα από τη σύσταση θυγατρικής της, με την επωνυμία ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΥΜΜΕΤΟΧΩΝ(ΕΔΗΣ)!.

Δύσκολο το δίλημμα που θέσατε σε εμάς τους πολίτες, κ.Τσίπρα. «Δεν είμαστε ψεύτες – είχαμε αυταπάτες». Τι είναι, άραγε, καλύτερα για εμάς; Ενας ψεύτης Πρωθυπουργός που μπορεί τουλάχιστον να έχει επίγνωση της πραγματικότητας ή ένας αυταπατώμενος Πρωθυπουργός που ως εκ τούτου αγνοεί τις πραγματικότητες;

Το σχετικό εδάφιο για το ελληνικό χρέος της χθεσινής απόφασης του Eurogroup, παραπέμπει στο 2018, και αναφέρει:"το Εurogroup είναι έτοιμο να εξετάσει, εφόσον είναι αναγκαίο, πιθανά πρόσθετα μέτρα για το χρέος... Αυτά τα μέτρα θα είναι εξαρτώμενα από την πλήρη εφαρμογή μέτρων συμφωνηθέντων στο πλαίσιο του προγράμματος του ESM και θα εξετασθούν μετά την ολοκλήρωση της πρώτης αξιολόγησης, από τη στιγμή που όλα τα προαπαιτούμενα θα έχουν πλήρως εφαρμοστεί. Το Eurogroup συμφωνεί πάνω στις ακόλουθες κατευθυντήριες αρχές για τα πιθανά πρόσθετα μέτρα για το χρέος 1) διευκόλυνση της πρόσβασης στις αγορές 2) εξομάλυνση του προφίλ αποπληρωμής 3) παροχή κινήτρων για τη διαδικασία προσαρμογής της χώρας και 4) ελαστικότητα στην αντιμετώπιση αβέβαιης αύξησης του ΑΕΠ και μελλοντικής εξέλιξης των επιτοκίων".

Θα ήταν πολύ ...προχωρημένο αν υποθέσω ότι το σημερινό υπουργικό συμβούλιο δεν θα την παρουσιάσει ως... διαγραφή του χρέους, όπως ζητούσαν τόσα χρόνια;

Η διακυβέρνηση του τόπου από την «πρωτοδεύτερη» φορά Αριστερά πέτυχε κάτι πάρα πολύ μεγάλο, όχι τόσο ορατό για όλους όσους δεν θέλουν να βλέπουν και διατηρούν ακόμη ακέραιες τις «οικουμενικές» τους ελπίδες. Είναι πανθομολογούμενη αλήθεια πως από το 2009 και ύστερα βρεθήκαμε πολλές φορές στο χείλος του γκρεμού. Πάντα όμως όλοι έβλεπαν πώς βρισκόμαστε σ’ αυτό το χείλος. Το μεγάλο επίτευγμα της κυβέρνησης του κ. Τσίπρα είναι πως έκανε αυτό το χείλος αόρατο.

Σήμερα που ο αναπτυγμένος κόσμος αντιμετωπίζει μια μεγάλη κρίση αντιπροσώπευσης (Panama Papers), γεγονός που εξηγεί και την άνοδο των κάθε είδους δεξιών και αριστερών λαϊκιστών, η χώρα μας ζει στον αστερισμό του ψέματος. Όταν ο Μακιαβέλι αναδείκνυε το ψέμα σε αρετή, εννοούσε μόνο αυτό το ψέμα που λειτουργεί ως μέσο για την προάσπιση του δημόσιου συμφέροντος.

«Οι επίσημοι φορείς της Κεντροαριστεράς στην Ελλάδα», είπε ο κ. Τσίπρας, «έχουν πάθει ένα ιδιότυπο Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Σαν φερέφωνα της ΝΔ και των ακραίων κύκλων των δανειστών, συνεχίζουν να επιτίθενται στην κυβέρνηση». Κάλεσε μάλιστα τη Δημοκρατική Συμπαράταξη και το Ποτάμι να μελετήσουν τις «κινήσεις» του κ. Πιτέλα, ο οποίος «αναφέρθηκε για μια ακόμη φορά με τα καλύτερα λόγια στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης». Στην ίδια γραμμή και άλλα κορυφαία κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όπως ο κ. Παπαδημούλης, δήλωναν, τις τελευταίες μέρες, πως «οι ηγέτες του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού βρίσκονται σε πλήρη αναντιστοιχία με τους ευρωπαίους σοσιαλιστές. Η στάση τους τούς εκθέτει, καθιστώντας τους κομπάρσους της Δεξιάς και της ΝΔ — η οποία με τη σειρά της είναι σε αναντιστοιχία με κορυφαίους ηγέτες που ανήκουν στην Ευρωδεξιά, όπως οι Γιούνκερ και Τουσκ».

Τελευταία ακούω και διαβάζω κάποιους Συριζαίους που διατυπώνουν το εξής παράπονο για την αντιπολίτευση: μα καλά, τι τους έχει πιάσει; Ολα τους μυρίζουνε, όλα τους βρoμάνε.
Ο,τι και να πει ο Τσίπρας, αυτοί θα πουν το αντίθετο και θα του αποδώσουν τα χειρότερα δυνατά κίνητρα. Ο,τι και να κάνει η κυβέρνηση, θα βρουν μια δικαιολογία να το απορρίψουν. Γιατί τόση υστερία κατά του ΣΥΡΙΖΑ;
Από μια άποψη, ένα δίκιο το έχουν. Η αντιπολίτευση όντως μεροληπτεί: βλέπει ό,τι τη συμφέρει, ξεχνάει ό,τι δεν τη συμφέρει, διακατέχεται από αρνητισμό, κάνει την τρίχα τριχιά κ.ο.κ. Μέχρι εδώ να συμφωνήσω.

Ενα πράγμα όμως δεν καταλαβαίνω: πώς είναι δυνατό όσοι εκπλήσσονται με την τακτική της αντιπολίτευσης σήμερα να ξεχνούν ότι όχι μόνο ακολουθούσαν την ίδια, αλλά πολύ χειρότερη τακτική, όταν εκείνοι βρίσκονταν στη θέση τους;

Η χώρα μας βρίσκεται σε αδιέξοδο. Εδώ και 15 μήνες η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει κανένα σχέδιο για την καταπολέμηση της ανεργίας, την παραγωγική ανασυγκρότηση, τις απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, τρέχει πίσω από τα γεγονότα και δεν διαπραγματεύεται αποτελεσματικά, αγνοώντας τους διεθνείς συσχετισμούς, όπως απέδειξε και η πρόσφατη προσπάθεια επικοινωνιακής αξιοποίησης των διαρροών τηλεφωνικών συνομιλιών από τα WikiLeaks. Το αποτέλεσμα είναι καταστροφικό καθώς οδηγεί σε αργό θάνατο και υπάρχει ο κίνδυνος να καλλιεργηθεί κλίμα αντιευρωπαϊσμού που θα επιβεβαιώσει τις λογικές Σόιμπλε.