Στον αντίποδα του Μπάιντεν

Γενικότερα, η οικονομική πολιτική Μητσοτάκη κινείται στον αντίποδα αυτής του Μπάιντεν, που οδηγεί ήδη ταχύτατα τις ΗΠΑ στην ανάκαμψη

Ελάχιστες μέρες αφότου κατηγόρησε ανενδοίαστα (στο Βήμα) τον Τσίπρα ότι "πολεμά την ίδια του την πατρίδα" -δίνοντας έτσι προσωπικά το έναυσμα για μια σειρά άρθρα και δηλώσεις που αντιμετωπίζουν συνολικά την Αριστερά υπό το πρίσμα του αλήστου μνήμης εμφυλιοπολεμικού διπόλου, "από εδώ οι εθνικόφρονες, από εκεί τα μιάσματα"-, ο Μητσοτάκης διαφήμισε την τηλεφωνική επικοινωνία του με τον Μπάιντεν επιδιώκοντας να φορέσει για ακόμα μια φορά το προσωπείο του κεντρώου μεταρρυθμιστή πολιτικού.

Ο Μητσοτάκης, που εμμένει στο ίδιο μείγμα πολιτικής με μειώσεις φόρων στους έχοντες και κατέχοντες, ανακοίνωσε πως συνεχάρη τον Μπάιντεν για την εκλογή εκφράζοντάς του "την ετοιμότητα της Ελλάδας για στενή συνεργασία με τις ΗΠΑ στα διεθνή φόρα, για την προάσπιση των κοινών αξιών των δύο χωρών, με έμφαση στα ανθρώπινα δικαιώματα και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής". Δεν ρίχνει καλύτερα μια ματιά στη φορολογική πολιτική που επεξεργάζεται ο Αμερικανός Πρόεδρος...

Τι συζητούν οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ; Αύξηση του φόρου επί των εταιρικών κερδών από το τρέχον 21% στο 28%. Την ώρα που υπόσχονται να μην υπάρξουν πρόσθετοι φόροι για όσους κερδίζουν λιγότερα από 400.000 δολάρια ετησίως, μελετούν αύξηση του ανώτατου ορίου φόρου για τα υψηλότερα εισοδήματα από το 37% στο 39,6%, ενώ εξετάζονται επιβαρύνσεις για τα άνω των 50 εκατ. δολαρίων εισοδήματα και αύξηση της εισφοράς από ένα (υψηλό) εισοδηματικό όριο και πάνω. Επιπλέον, τα κέρδη από χρηματοοικονομικά κεφάλαια θα φορολογούνται με προοδευτικό συντελεστή φόρου εισοδήματος αντί της τρέχουσας ξερής εισφοράς 20%. Οι δε πολυεθνικές θα κληθούν να πληρώσουν με το επιτόκιο των ΗΠΑ, αντί για τα χαμηλότερα ποσοστά στα οποία υπάγονται οι θυγατρικές τους στο εξωτερικό, ενώ, παράλληλα, προτείνεται η αύξηση του παγκόσμιου ελάχιστου φόρου, που σχεδιάζει ο ΟΟΣΑ, από 13% σε 21%.

Γενικότερα, η οικονομική πολιτική Μητσοτάκη κινείται στον αντίποδα αυτής του Μπάιντεν, που οδηγεί ήδη ταχύτατα τις ΗΠΑ στην ανάκαμψη. Μετά το πρόγραμμα των 1.900 δισ., ο Αμερικανός Πρόεδρος ετοιμάζει ένα ακόμα πιο φιλόδοξο -3.000 δισ. σε μια δεκαετία- για μια γιγαντιαία δημόσια επένδυση στις υποδομές, την πράσινη ενέργεια, την ψηφιακή τεχνολογία αιχμής και το κλείσιμο της ψαλίδας των (κατά Μητσοτάκη, φυσιολογικών) ανισοτήτων στο πνεύμα του New Deal του Ρούσβελτ. Σε αντίθεση με τη φροντίδα της Νέας Δεξιάς του Μητσοτάκη για τους κεφαλαιούχους (και τους ημέτερους), ακόμα και στους τομείς της Υγείας και της Παιδείας, οι Δημοκρατικοί στοχεύουν σε μεταρρυθμίσεις που θα περιλαμβάνουν από δωρεάν παιδικούς σταθμούς μέχρι δωρεάν φοίτηση στα κολέγια για όσους δεν έχουν οικονομικές δυνατότητες, ενώ, παράλληλα, σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν την κρυφή ανεργία των μειονοτήτων και των γυναικών και να αυξήσουν σταθερά την απασχόληση εργαζόμενων και μεσαίας τάξης. Αυτά είναι όντως "προϋποθέσεις για ένα άλμα" και όχι το άλμα στο κενό που ετοιμάζει μεθοδικά για τους πολίτες -και το περιβάλλον- ο Μητσοτάκης φορώντας την επικοινωνιακή προβιά τού κεντρώου.