Τα δεδομένα είναι γνωστά. Όλες οι προηγούμενες συζητήσεις, ιδέες, κινήσεις και πρωτοβουλίες για την περίφημη «κεντροαριστερά» ναυάγησαν. Μαζί τους, ναυάγησαν και τα κόμματα που προσπάθησαν να εκφράσουν τις διαφορετικές εκδοχές της. Η ΔΗΜΑΡ, κουβαλώντας το συμβολικό φορτίο της Ανανεωτικής Αριστεράς, επέλεξε την πολιτική της αυτοκτονία, ζαλισμένη από τα πολλά «σλάλομ». Το ΠΑΣΟΚ, που κάποτε εξέφρασε το ιστορικό προοδευτικό κέντρο, οδηγήθηκε στην συρρίκνωση της κοινωνικής του βάσης και, συνακόλουθα, στην εκλογική του απαξίωση, εγκαταλείποντας την ηγεμονική συμμαχία του με τη μεσαία τάξη.

Για την σοσιαλδημοκρατία πολλά έχουν γραφτεί και πολλά έχουν λεχθεί και αναλυθεί, γιατί σ” αυτήν ακόμη αναφέρονται πολλοί πολίτες της χώρας μας αλλά και της Ευρώπης. Ένα ακόμη κείμενο με αναφορά σε αυτό το μεγάλο ιδεολογικό και πολιτικό ρεύμα είναι σταγόνα στον ωκεανό. Εντούτοις, υπάρχει πάντα η ανάγκη να εκφραστούν σκέψεις και διαθέσεις, χωρίς κανένα ίχνος καθοδήγησης ή μηδενισμού της ιστορικής διαδρομής.

Η βαθύτατη κρίση των τελευταίων ετών διαχέεται, με διαφορετικές εκφάνσεις, στο σύνολο της Ευρώπης. Η γραμμική σύνδεση της οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής έκφρασής της απολήγει σε τυπική αλλά και ουσιαστική αμφισβήτηση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, του θεμελιώδους συστατικού χαρακτηριστικού των νεωτερικών κρατών.
Είναι μια εξελικτική πορεία αποσύνθεσης, η οποία αφορά στο σύνολο των ευρωπαϊκών κρατών. Μια διαδικασία αμφίδρομης δράσης που, αυξανόμενη γεωμετρικά, διαλύει τους αρμούς συνοχής των ευρωπαϊκών κοινωνιών. Είναι η πρώτη φορά μετά τον τελευταίο παγκόσμιο πόλεμο, που αμφισβητείται μαζικά ο πυρήνας των ιδεών και της ηθικής του Διαφωτισμού από δυνάμεις με διαφορετική κοινωνική, οικονομική και πολιτική ισχύ.

Πριν μερικές μέρες έγινε μια εκδήλωση με θέμα "Η Ελλάδα στην κρίση και η ανάγκη για ένα σύγχρονο Σοσιαλδημοκρατικό Φορέα". Εκεί συζητήθηκαν οι λόγοι για τους οποίους στην Ελλάδα οι δυνάμεις της κατακερματισμένης «κεντροαριστεράς» κινούνται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Την ίδια μέρα κυκλοφόρησε μια μελέτη με τίτλο «Αλληλεγγύη και προσαρμογή στην Ελλάδα της κρίσης», που υπογράφουν οι καθηγητές Τάσος Γιαννίτσης και Σταύρος Ζωγραφάκης, στην οποία μεταξύ των πολλών φορολογικών ανισοτήτων, οι ερευνητές κατέδειξαν ότι το 10% των φτωχότερων νοικοκυριών είχε την πενταετία της κρίσης απώλεια εισοδήματος της τάξεως του 86%, την ίδια στι

Η εκδήλωση μας δεν γίνεται εν κενώ σε συνθήκες εργαστηρίου. Παρακολουθεί και επηρεάζεται από το ζοφερό κλίμα που επηρεάζει όλη την χώρα. Όλα αυτά που θα συζητήσουμε, για ιδρυτικά η συμβατικά Συνέδρια, για νέο φορέα είναι πιθανό να ανατραπούν στην πράξη από τις εξελίξεις. Έλεγα από την πρώτη στιγμή ότι μετράμε μέρες μέχρι το ατύχημα η την επώδυνη στροφή του ΣΥΡΙΖΑ.

Η στήριξη της νέας κυβέρνησης ξεπερνά κατά πολύ την αθροιστική εκλογική επίδοση των δύο κομμάτων που την απαρτίζουν. Δεν είναι κάτι πρωτοφανές αυτό καθώς η μετεκλογική στήριξη στην εκάστοτε νεοεκλεγείσα κυβέρνηση είναι σύνηθες φαινόμενο και συμπυκνώνει τις ελπίδες και τις προσδοκίες του εκλογικού σώματος. Ως εκ τούτου δεν είναι ασφαλές κριτήριο ορθότητας επιλογών και στρατηγικών στο οποίο μπορεί να βασιστεί μία επιχειρηματολογία. Όχι ότι δεν έχει αξία ή ότι δεν επιδρά στην πολιτική ζωή της χώρας, αλλά δεν μπορεί η τελευταία να ασκείται με βάση αυτό το κριτήριο.

Η ζημιά που έχει προκαλέσει στην χώρα η ενός μηνός συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ είναι ανυπολόγιστη. Ερείσματα που με επιμονή και συστηματικότητα οικοδομήθηκαν τα χρόνια της μεταπολίτευσης βρίσκονται κυριολεκτικά στον αέρα. Αμφισβητείται πλέον ανοικτά έξω αλλα και μέσα στην Ελλάδα - ακόμα χειρότερα και στο εσωτερικό των κομμάτων της συγκυβέρνησης- η χειρολαβή της ΕΕ και του ευρώ

Αν κάποιος πολιτικός αναλυτής το 2009 έλεγε ότι το ΠΑΣΟΚ σε πέντε χρόνια θα είναι έβδομο κόμμα με ποσοστό κάτω από το 5%, όλοι θα θεωρούσαν ότι επιδιώκει να προβοκάρει την πολιτική ανάλυση.
Το ΠΑΣΟΚ εξέφραζε μια πλευρά της σοσιαλδημοκρατίας που κατανοεί -με στρεβλό και επιδοματικό/κρατικίστικο τρόπο- πως σοσιαλισμός σημαίνει καλυτέρευση της ζωής των πολιτών κυρίως με την οικοδόμηση προνοιακών δομών. Ουσιαστικά, εξέφραζε το αστικό αίτημα για μια ευημερούσα κοινωνία. Στον αστικό εκσυγχρονισμό βρίσκεται ο κωδικός με τον οποίο μπορεί κανείς να ανοίξει τα δεδομένα που καταγράφουν τι ήταν το ΠΑΣΟΚ, τι προσπάθησε να εκφράσει, πού πέτυχε, πού και γιατί απέτυχε. Τα αιτήματα για λαϊκή κυριαρχία, εθνική ανεξαρτησία και κοινωνική δικαιοσύνη αποτελούν αιτήματα κάθε συνεπούς με τον εαυτό του αστικού εκσυγχρονισμού.

Τελικά σε πρώτη φάση επικράτησε η σύνεση και στις δυο πλευρές. Η ελληνική κυβέρνηση και οι ευρωπαίοι εταίροι δείχνουν να ακολουθούν τη λογική του συμβιβασμού. Μια λογική που υπό πάρα πολλές προϋποθέσεις, ίσως ανοίξει και τον δρόμο για μια μελετημένη κοινή ευρωπαϊκή έξοδο από τα αδιέξοδα των κυρίαρχων πολιτικών της λιτότητας και του στασιμοπληθωρισμού.

Το πρόβλημα όμως δεν βρίσκεται μόνο στις διαφωνίες για την αναγκαία κυβερνητική «κυβίστηση». Είναι στην ίδια τη λειτουργία της Δημοκρατίας. Ήδη ο ένας εκ των εταίρων, οι ΑΝΕΛ, έσπευσε να ζητήσει εξεταστική επιτροπή για τον τρόπο που η χώρα μπήκε στο Μνημόνιο. Για τέτοιες ενέργειες μας προϊδεάσουν και ανάλογες αναφορές του Πρωθυπουργού.

Πάνε 55 χρόνια από τότε που ο Ντάνιελ Μπελ έγραφε το «Τέλος της ιδεολογίας». Εκεί ισχυριζόταν ότι οι ιδεολογίες δεν έχουν πλέον να παίξουν κανένα ρόλο στη συγκρότηση του μεταπολεμικού κόσμου. Οι όποιες αντιθέσεις συμφερόντων και αξιών θα μπορούσαν να επιλυθούν στο πλαίσιο της πλουραλιστικής συναίνεσης και της τήρησης των «κανόνων του παιχνιδιού».

Σχεδόν 30 χρόνια μετά ο Φράνσις Φουκουγιάμα πρόβλεψε το τέλος της Ιστορίας και τον θρίαμβο του φιλελευθερισμού. Σήμερα από πολλούς τίθεται το ερώτημα αν έχουμε ήδη εισέλθει στην εποχή του τέλους της ίδιας της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Είναι προφανές ότι η απόφαση της EKT, υπό την προεδρία του κ. Ντράγκι, να προχωρήσει σε ένα πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων αποτελεί μια πραγματική στροφή στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Από καθαρά οικονομικής άποψης το πρόγραμμα έχει ως στόχο να αυξήσει τον πληθωρισμό προς το επίπεδο του 2% για να βοηθήσει την οικονομική ανάπτυξη της ευρωζώνης. Σε αυτό το πλαίσιο ο πληθωρισμός, λέει η ΕΚΤ, λειτουργεί ως εργαλείο για την αύξηση της ζήτησης και τη μείωση των χρεών.
Ο Ντράγκι κάνει εδώ σκριν (ένας παίκτης κλείνει τον δρόμο στον αντίπαλο, έτσι ώστε ο συμπαίκτης του να βρει διάδρομο για σουτ, πάσα ή διείσδυση) στον Ολάντ, στον Ρέντσι, στην ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία και γιατί όχι και στον ΣΥΡΙΖΑ.

...Εδώ αρχίζει λοιπόν το δικό μου όνειρο: οι παλαιοί ηγέτες αποσύρονται με τιμή, αίροντας τις προσωπικές αντιπαλότητες και ανοίγοντας το δρόμο για τη συνεργασία νέων πολιτικών, ανδρών και γυναικών, πάνω σε μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης. Οι τέσσερεις προαναφερθείσες συνιστώσες –πιθανότατα μαζί και με άλλες μεταρρυθμιστικές συλλογικότητες- υπό μια αντιπροσωπευτική ηγεσία αποτελούμενη από τους νεώτερους και δυναμικότερους εκφραστές τους συγκροτούν εκλογικό συνασπισμό που πετυχαίνει διψήφιο ποσοστό, κοντά στο 20%, στις προσεχείς κάλπες οψέποτε στηθούν