Το διπλό σκάνδαλο των υποκλοπών

Πρέπει να παραιτηθεί ο πρωθυπουργός επειδή, διά του λογισμικού Predator, παρακολουθείτο η κ. Ευγενία Μανωλίδου; Φυσικά, αν αποδειχθεί ότι έδωσε την εντολή παρακολούθησης αντιπάλων και υπουργών μετά των συζύγων τους· ή έστω αν η παρακολούθηση έγινε από κάποιο μηχανισμό που είχε τις ευλογίες του. Στη φάση, πάντως, που βρισκόμαστε, δεν είμαστε σίγουροι αν παρακολουθούνταν οι 33 της λίστας που δημοσιεύτηκε. Πώς αποδεικνύεται η ευθύνη ενός εικαζόμενου εντολέα;

Υπάρχουν δύο διακριτά (ελπίζουμε) σκάνδαλα υποκλοπών. Το πρώτο αφορά τις επίσημες, αυτές που έγιναν με χαρτί της ΕΥΠ και καλαμάρι της εισαγγελέως που τις νομιμοποίησε. Το συγκεκριμένο σκάνδαλο πιθανώς να μην αφορά την «επισύνδεση» αυτή καθαυτή, αλλά το γεγονός ότι αυτοί που την έκαναν «έθεσαν εαυτόν» υπεράνω της Δημοκρατίας και του Κοινοβουλίου. Ζήλεψαν τη δόξα του κινηματογραφικού «Δικαστή Ντρεντ», που είναι ταυτοχρόνως ένορκος και εκτελεστής, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν. Το πολιτικό σκάνδαλο εδώ είναι πως η κυβέρνηση αντί να τους τραβήξει το αυτί, για την καταφανή θεσμική παρεκτροπή, τους κάλυψε και ασπάστηκε τη θεωρία του «απορρήτου».

Υπάρχει και το δεύτερο σκάνδαλο, που αφορά το λογισμικό Predator. Αν αφαιρέσουμε τις συμπτώσεις της αλληλουχίας των επισυνδέσεων, το πολιτικό σκάνδαλο είναι ότι από τον Απρίλιο, όταν o δημοσιογράφος κ. Θανάσης Κουκάκης κατήγγειλε την επιμόλυνση του κινητού του με αυτό το λογισμικό, μέχρι σήμερα όχι μόνο δεν συνελήφθησαν οι υπαίτιοι, αλλά δεν αναζητήθηκε καν το πελατολόγιο της εταιρείας που εμπορευόταν το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Αυτό ήταν υποχρέωση της πολιτείας, ακόμη και αν δεν ξεσπούσε το σκάνδαλο. Τα προγράμματα παρακολούθησης είναι ισχυρά όπλα και σε μια χώρα όπου οι πολίτες υποχρεώνονται να δηλώσουν ακόμη και τα αεροβόλα, δεν μπορεί αυτού του τύπου το λογισμικό να κυκλοφορεί ανεξέλεγκτο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πάντως, οι υπεύθυνοι αυτών των εταιρειών δεν πήγαν καν να καταθέσουν στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Ισως το δικό τους προνόμιο του «απορρήτου» να είναι μεγαλύτερο από εκείνους που πήγαν και κρύφτηκαν πίσω από αυτό.

Εχουμε ξαναπεί ότι χειρότερο από το «λάθος των υποκλοπών» είναι η διαχείρισή του. Αυτό ισχύει πρωτίστως για την κυβέρνηση λόγω των θεσμικών παρεκτροπών που κάνει, ανέχεται, υποθάλπει. Ισχύει όμως και για την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία πριν μάθει/μάθουμε τα στοιχεία της δύσοσμης υπόθεσης ζητεί εδώ και μήνες (μόλις έσκασε το σκάνδαλο) την παραίτηση του πρωθυπουργού, ανάγοντας έτσι μια σοβαρή αυθαιρεσία, που πλήττει βασικά δικαιώματα των πολιτών, σε μικροκομματικό παίγνιο.