Με αφορμή την επένδυση στο Ελληνικό

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, Η Εφημερίδα των Συντακτών, Δημοσιευμένο: 2017-10-20

giannoulopoulos

Οφείλω κατ’ αρχάς να ομολογήσω δύο πράγματα: δεν έχω διαβάσει τη σύμβαση για το αεροδρόμιο του Ελληνικού και δεύτερο, ακόμα κι αν τη διάβαζα, δεν θα καταλάβαινα και πολλά.

Με δεδομένη όμως τη διάκριση ανάμεσα στους «δεξιούς» (τα εισαγωγικά υποδηλώνουν μια χαλαρή χρήση του όρου) που πιστεύουν πως άλλη λύση από την ιδιωτική πρωτοβουλία δεν υπάρχει και τους «αριστερούς» που επιλέγουν την κρατική παρέμβαση κεϊνσιανού ή άλλου πιο ριζοσπαστικού τύπου, θα είχε ίσως ενδιαφέρον να θέσουμε το εξής ερώτημα: Τι θα συνέβαινε αν αυτοί που αντιτίθενται στις ιδιωτικοποιήσεις κέρδιζαν τη μάχη και η κυβέρνηση αποφάσιζε να μην τηρήσει τη συμφωνία με τους δανειστές για το Ελληνικό;

Εικάζω ότι μερικοί, μάλλον λίγοι, θα απαντούσαν πως μια τέτοια εξέλιξη θα ανέκοπτε την επέλαση της ελεύθερης αγοράς, κάτι σαν το Στάλινγκραντ δηλαδή. Θα ήταν μια νίκη στον γενικευμένο πόλεμο κατά του νεοφιλελευθερισμού.

Αυτό είναι το ιδανικό σενάριο. Το επικρατέστερο και πιο πιθανό προβλέπει ότι η καταγγελία της σύμβασης θα οδηγούσε κατά πάσα πιθανότητα σε έξοδο από την ευρωζώνη, κάτι που βραχυπρόθεσμα θα δημιουργούσε δυσκολίες, αλλά θα μας έδινε τη δυνατότητα να εφαρμόσουμε με νόμισμα τη δραχμή το μοντέλο της ανάπτυξης μέσω του δημόσιου τομέα. Αυτό ωστόσο σποπίμως δεν δηλώνεται ρητά αλλά υποβάλλεται έμμεσα. Ή αλλιώς, το ερώτημα «τι θα συμβεί μετά;» δεν τίθεται καν.

Θα έλεγα ότι όσοι πιστεύουν πως οι φλόγες από το αεροδρόμιο θα απλώνονταν σ’ ολόκληρο τον κόσμο μπορεί να θεωρηθούν αιθεροβάμονες που έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα, αλλά είναι απόλυτα συνεπείς.

Αυτό ονειρεύονται, αυτό περιμένουν να γίνει. Επανάσταση και ξερό ψωμί. Οι άλλοι όμως, οι περισσότεροι, εκείνοι που προσπαθούν με κάθε τρόπο να μπλοκάρουν την εφαρμογή της σύμβασης επικαλούμενοι όχι τεκμηριωμένες κατηγορίες για ληστρική σύμβαση αλλά το δασαρχείο του Πειραιά –επί δεκαετίες προσγειωνόμασταν σε δασική περιοχή και δεν το είχαμε αντιληφθεί!–, δείχνουν απρόθυμοι να αποδεχτούν τις απορρέουσες συνέπειες.

Γιʼ αυτό αποφεύγουν συστηματικά να τις συζητήσουν. Το θέμα είναι, λένε, να σωθούν πάση θυσία τα δέντρα και τα όποια αρχαία. Και μια και το ʼφερε η κουβέντα, πού ήταν όλοι αυτοί όταν πέρασε το μετρό κάτω από το κέντρο της Αθήνας;

Εδώ θέλω να καταλήξω: ιδίως μετά την κρίση, ο πολιτικός λόγος στην Ελλάδα –και δεν αναφέρομαι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ– πρώτο και ίσως μοναδικό σκοπό έχει να κατασκευάσει ένα ευδιάκριτο ιδεολογικό προφίλ και όχι να προωθήσει συγκεκριμένες λύσεις σε συγκεκριμένα προβλήματα, δικαιώνοντας τον αείμνηστο Γιάννη Τσαρούχη ότι στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις. Οχι ό,τι κάνεις.

Χαρακτηριστική περίπτωση, η προεκλογική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίσταση («του Ελληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει») και ταυτόχρονα λεκτικό λιντσάρισμα όσων τόλμησαν να πουν ότι τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά και κυρίως τόσο εύκολα, όπως μας διαβεβαίωναν για να κερδίσουν τις εκλογές. Μέχρι που αναγκάστηκαν να το παραδεχτούν και οι ίδιοι, επικαλούμενοι απλές και συγγνωστές αυταπάτες. Ανθρωποι είμαστε, λάθη κάνουμε.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στην αντίπερα όχθη της Νέας Δημοκρατίας, όπου το σύνθημα είναι ο φιλελευθερισμός. Οχι μόνο οικονομικός –επ’ αυτού υπάρχει μια αμηχανία, διότι τα δεινά που επισώρευσαν οι αμαρτίες του χρηματοπιστωτικού τομέα στους αναμάρτητους εκτός Ελλάδας παραμένει ταμπού– αλλά και φιλελευθερισμός πολιτικός.

Δηλαδή, ατομικά δικαιώματα, εκκοσμίκευση του κράτους, σεβασμός της διαφορετικότητας κ.ο.κ. Δεν ξέρω τι πιστεύει κατά βάθος ο Κυριάκος Μητσοτάκης για τα ανωτέρω και σίγουρα δεν θα το μάθω ποτέ. Σε τελική ανάλυση όμως δεν με ενδιαφέρει. Εκείνο που μετράει είναι τι κάνει. Ή μάλλον τι δεν κάνει. Και για να γίνω πιο σαφής, τι δεν κάνει επειδή φοβάται τις αντιδράσεις μέσα στο ίδιο του το κόμμα, όπου στεγάζονται τα πιο συντηρητικά, για να μην πω οπισθοδρομικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας.

Δεν έχω πρόθεση να αμφισβητήσω τη σημασία της πολιτικής ταυτότητας. Είναι κάτι που χρειαζόμαστε, είναι η αίσθηση του συνανήκειν με κάποιους και ο λόγος για τον οποίο θα συγκρουστούμε με τους ιδεολογικούς μας αντιπάλους, όπως συμβαίνει σε μια υγιή δημοκρατία. Υπό τον όρο όμως ότι θα αποδεχτούμε τις συνέπειες των επιλογών μας.

Δυστυχώς, στην αναμπουμπούλα της κομματικής αντιπαράθεσης και την προϊούσα υστερία που καλλιεργούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το υπέρτατο επιχείρημα είναι το χρώμα της σημαίας που ανεμίζουμε, κόκκινη ή γαλάζια, και όχι οι κοστολογημένες με όλες τις σημασίες της λέξης λύσεις στα προβλήματα. Πόσοι από αυτούς που θέλουν να ακυρωθεί η ιδιωτική επένδυση στο Ελληνικό έχουν υπολογίσει σωστά το τίμημα; Και πόσοι είναι πρόθυμοι να το καταβάλουν;

Θέματα επικαιρότητας: Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Φίλιππος Σαχινίδης

O προϋπολογισμός του 2019, ο Ευκλείδης και ο Καντονά

Φίλιππος Σαχινίδης, 2018-12-01

Ο προϋπολογισμός του 2019 που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ...

Περισσότερα

Η επιστολή Κοτζιά

Γιάννης Βλαστάρης, 2018-10-23

Σύντροφε Αλέξη,Όταν διαβάζεις αυτές τις γραμμές, θα γνωρίζεις,...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Από εδώ και στο εξής, εντονότερη αβεβαιότητα…

Κώστας Καλλίτσης, 2018-10-21

Από εδώ και στο εξής, η πολιτική αβεβαιότητα γίνεται εξαιρετικά...

Περισσότερα
Θόδωρος Μαργαρίτης

Παιχνίδια εξουσίας

Θόδωρος Μαργαρίτης, 2018-10-19

Είναι φορές που η Αριστερά δυστυχώς παίρνει την οσμή από...

Περισσότερα

Αλλο τι θέλω, άλλο τι μπορώ

Τάσος Παππάς, 2018-10-16

Πολλοί στον ΣΥΡΙΖΑ διαμαρτύρονται εντόνως για τη συνεργασία...

Περισσότερα
Γιάννης Παπαθεοδώρου

H μπέσα και η μπαμπεσιά

Γιάννης Παπαθεοδώρου, 2018-10-15

Όλα άρχισαν όταν ο παράταιρος εταίρος της κυβέρνησης έβγαζε...

Περισσότερα
Στέργιος Καλπάκης

Ομοιος ομοίω αεί πελάζει

Στέργιος Καλπάκης, 2018-10-15

...Αλήθεια, για πόσο ακόμη ο κ. Τσίπρας θα κάνει ότι δεν βλέπει...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Ποιος έχει ανάγκη από συνωμότες;..

Κώστας Καλλίτσης, 2018-10-14

Κάποιοι συνωμότησαν εναντίον της ελληνικής οικονομίας;...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Ισχυρή Κεντροαριστερά απέναντι στη Δεξιά

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-07-07

...Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία οφείλει να συμμετέχει...

Στέργιος Καλπάκης

Η Γαλλία τρομάζει ήδη Μητσοτάκη και συμφέροντα

Στέργιος Καλπάκης, 2024-07-09

Ανησυχούν: Αυτό που έγινε για να αποτραπεί η νίκη της Ακροδεξιάς...

Η απόλυτη ανατροπή στη Γαλλία

2024-07-08

Μια τεράστια ανακούφιση του Γαλλικού λαού και της προοδευτικής...

Θόδωρος Τσίκας

”Οι Γάλλοι στον πρώτο γύρο τιμωρούν. Στο δεύτερο επιλέγουν”

Θόδωρος Τσίκας, 2024-07-08

Δεν είναι βέβαιο αν ο πρώτος σοσιαλιστής Πρόεδρος της Γαλλίας,...

Δημήτρης Χατζησωκράτης

Όλοι/ες είμαστε σήμερα του Νέου Λαϊκού Μετώπου(NFP)

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-07-06

Δεν αρκεί όμως να δηλώνουμε τη στήριξή στο NFP και να μην...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Για μία μεγάλη Κεντροαριστερά με ανανέωση

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-06-28

H ΝΔ μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο διακυβέρνησης έχασε...

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

2024-06-24

.Επειδή οι καιροί ου μενετοί, αποφασίσαμε να απευθύνουμε...

Χάρης Τσιόκας

Πώς και γιατί πρέπει τώρα μαζί…

Χάρης Τσιόκας, 2024-06-23

...Ο κατακερματισμος του προοδευτικού χώρου ,οι άγονοι και...

Εγκλήματα διαρκείας στη Ράφα

2024-05-29

Τραγικό λάθος ο κυριακάτικος βομβαρδισμόςκαταυλισμού...

Σωτήρης Βαλντέν

Η Βόρεια Μακεδονία και τα όρια της πολιτικής της ισχύος

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-05-26

Εν μέσω πολλαπλών διεθνών και περιφερειακών κρίσεων, μερικές...

Στέργιος Καλπάκης

Τα πολλά πρόσωπα της υποκρισίας και της ανευθυνότητας

Στέργιος Καλπάκης, 2024-05-25

Άλλοτε πολέμιοι της Συμφωνίας, σήμερα ομνύουν στην τήρησή...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-05-21

Θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνικό αίτημα του προοδευτικού κόσμου...

×
×