Τι πρέπει να γίνει με τη Γάζα

Η Γάζα είναι εδώ και καιρό ένα από εκείνα τα γεωπολιτικά προβλήματα που όλοι εύχονται απλώς να εξαφανίζονταν. Το Ισραήλ, ασφαλώς, θα προτιμούσε να σφραγίσει τον παλαιστινιακό θύλακο μακριά τόσο από τα δικά του εδάφη όσο και από το συλλογικό του νου. Και παρά τις εκάστοτε διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, η Αίγυπτος τείνει να νιώθει το ίδιο. Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δημοσιεύουν βέβαια τακτικά αναλυτικές εκθέσεις για τις άθλιες συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι δύο εκατομμύρια κάτοικοι της Γάζας. Βιώσιμη λύση για αυτή τη δυστυχία ωστόσο δεν διαγράφεται ποτέ στον ορίζοντα.

Επειτα από κάθε ξέσπασμα βίας μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, η διεθνής κοινότητα επιστρέφει γρήγορα στην κανονικότητά της, η ανθρωπιστική κατάσταση στη Γάζα χειροτερεύει περαιτέρω και ο κύκλος κάποια στιγμή επαναλαμβάνεται. Η ελπίδα μου είναι πως αυτή τη φορά, αφού πάψουν οι ρουκέτες και οι αεροπορικές επιδρομές, θα υπάρξουν θαρραλέοι ειρηνοποιοί που δεν θα φοβηθούν να κάνουν τα απαραίτητα βήματα ώστε να σπάσει αυτό το μοτίβο. Θα χρειαστούν πολύ περισσότερα από μία απλή εκεχειρία. Θα χρειαστεί μία μακροπρόθεσμη διαδικασία βασισμένη σε τέσσερις αρχές.

Η πρώτη αρχή είναι πως ο αποκλεισμός της Γάζας πρέπει να τερματιστεί. Η πολιτική αυτή έχει καταστρέψει την οικονομία της. Με το διεθνές εμπόριο σχεδόν αδύνατο, η περιοχή έχει αποκτήσει εξάρτηση από το λαθρεμπόριο, και οι επιχειρήσεις αυτές ελέγχονται φυσικά από τη Χαμάς.

Δεύτερον, οι νόμιμες ανησυχίες του Ισραήλ για την ασφάλειά του πρέπει να αντιμετωπιστούν. Αλλά το Ισραήλ πρέπει επίσης να αναγνωρίσει πως η πολιτική ανυποχώρητης άμυνας που εφαρμόζει έχει αποτύχει. Θα πρέπει να γίνει πιο ανοιχτό στις προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας να δημιουργηθεί μία καλύτερη διευθέτηση.

Τρίτον, η Γάζα πρέπει να γίνει μέρος της διεθνούς αναγνωρισμένης παλαιστινιακής διοίκησης. Το οποιοδήποτε πακέτο βοήθειας και κεφαλαίων ανασυγκρότησης μετά τον τερματισμό της σημερινής σύγκρουσης πρέπει να δοθεί υπό τον όρο της διεξαγωγής ελεύθερων και διάφανων εκλογών στη Γάζα και τη Δυτική Οχθη.

Τέλος, η βιωσιμότητα μίας μακροπρόθεσμης λύσης προϋποθέτει τη διαβεβαίωση της χρήσης της Γάζας, από ένα μελλοντικό Κράτος της Παλαιστίνης, για πρόσβαση στη Μεσόγειο, τη βασική του πύλη στον κόσμο. Η Γάζα θα χρειαστεί έτσι δικό της λιμάνι και αεροδρόμιο, καθώς και σύνδεση στη Δυτική Οχθη (διευθετημένη με τρόπο που να μην απειλεί την ασφάλεια του Ισραήλ).

Μεγάλο μέρος της συζήτησης σήμερα επικεντρώνεται στην επίρριψη ευθυνών για το τελευταίο κύμα βίας και πόνου. Μία πιο εποικοδομητική, αν και δύσκολη, προσέγγιση θα ήταν να αναγνωρίσουμε πως και οι δύο πλευρές έχουν δίκιο σε σημαντικό βαθμό. Ετσι, ο τελευταίος αυτός αχρείαστος πόλεμος της Γάζας θα μπορούσε να οδηγήσει τελικά σε ένα απαραίτητο μέρος. Ελπίζω να επιστρέψω μια μέρα στη Γάζα και να δω επιχειρηματίες να οικοδομούν επιχειρήσεις και γέφυρες με την παγκόσμια οικονομία, και να φέρνουν δουλειές σε νέους ανθρώπους που ενδεχομένως να μην έβλεπαν, σε άλλη περίπτωση, εναλλακτική επιλογή στον εξτρεμισμό. Οι Παλαιστίνιοι - και οι Ισραηλινοί - δεν αξίζουν τίποτα λιγότερο.