Δεν μας περισεύει κανείς

Ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ οδεύει προς το 4ο Συνέδριό του για αποκατάσταση και αναπροσαρμογή του προγραμματικού και πολιτικού του λόγου καθώς και της αντίστοιχης καθημερινής του πρακτικής.
Φιλοδοξούμε το Συνέδριο του Δεκεμβρίου να επιβεβαιώσει και αναδείξει όλα εκείνα τα στοιχεία που έχουν προοπτική και δυναμική. Ότι δηλαδή ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ εννοεί και θέλει να αφήσει σταθερά το εντύπωμά του στην ελληνική κοινωνία ως κόμμα του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της οικολογίας, του προοδευτικού εκσυγχρονισμού, της ευρωπαϊκής ομοσπονδιοποίησης, της ελευθερίας, της ισότητας και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Να κάνει κατανοητό ότι όλα αυτά ορίζουν την ξεχωριστή του φυσιογνωμία και εγγυώνται την αυτονομία του.
Είχαμε από την αρχή των διαδικασιών διακηρύξει ότι «επιδιώκουμε μια ευρεία πλειοψηφία με μεταρρυθμιστικές και ευρωπαϊστικές απόψεις στη βάση ενός κοινού κειμένου θέσεων. Σε αυτήν έχουν θέση η Ανανεωτική Συσπείρωση, οι «πράσινοι», το σύνολο της Παρέμβασης, και οι ανεξάρτητοι. Αυτή η πλειοψηφία θα μπορεί να πολιτευθεί με σύνεση, χωρίς αντίληψη αποκλεισμών».
Βρισκόμαστε στην πραγματική εκκίνηση για μια τέτοια πορεία σήμερα με την ψήφιση των ντοκουμέντων του Συνεδρίου στην Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του κόμματος. Το κείμενο που στηρίζουμε μπορεί να διεκδικήσει την πλειοψηφία στο Συνέδριο. Στο κείμενο αυτό έχουμε καταθέσει κάποιες τροπολογίες, που διασαφηνίζουν την πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΝ κατά τη γνώμη μας καλύτερα, και αφορούν την ευρωπαϊκή προοπτική του κόμματος και το συντονισμό δράσης και πρωτοβουλιών στον χώρο της πολυκερματισμένης ευρύτερης Αριστεράς.
Ελπίζω και εργάζομαι γι’ αυτό, ο νέος πρόεδρος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, που πρέπει να εκλεγεί από το Συνέδριο αφού πρώτα έχει διαμορφωθεί και ψηφιστεί η πολιτική γραμμή για την επόμενη τριετία, να είναι αυτός που θα μπορέσει πειστικά να εκφράσει τον ανανεωτικό, ευρωπαϊστικό, κινηματικό και οικολογικό χαρακτήρα του. Αυτός που ταυτόχρονα θα διασφαλίζει ένα νέο τρόπο λειτουργίας και την ενωτική πορεία του κόμματος, παρέχοντας τα εχέγγυα της συλλογικότητας, του σεβασμού στις διαφορετικές απόψεις, της ενεργού διάθεσης για αξιοποίηση του στελεχικού δυναμικού και πιστοποιώντας ότι στον ΣΥΝ δεν περισσεύει κανείς.