Διάχυτη η ανησυχία

ΕΡ. : Είσαστε ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή των μελών του ΣΥΝ, από το περιεχόμενο και από το εν γένει κλίμα του προσυνεδριακού διαλόγου;

Μια καταφατική απάντηση στο ερώτημα θα απείχε πολύ από το να εκφράζει την πραγματικότητα. Την ώρα που κρινόταν η φυσιογνωμία, η πολιτική προοπτική αλλά και το θέμα της ηγεσίας του ΣΥΝ η παρουσία των μελών του κόμματος, κατά την άποψή μου, ήταν αναντίστοιχη των απαιτήσεων της προσυνεδριακής συζήτησης.
Όλοι και όλες γνωρίζουμε πως η σχέση συμμετασχόντων στις συζητήσεις και την τελική ψηφοφορία για ανάδειξη των αντιπροσώπων ήταν στην καλύτερη περίπτωση ένα προς δύο...
Το γεγονός αυτό δεν είναι τυχαίο. Το σιωπηλό ρεύμα μη συμμετοχής εκφράζει την έμπρακτη αποδοκιμασία και δυσφορία των μελών για την πορεία και τις πολιτικές του ΣΥΝ την προηγούμενη τετραετία.

ΕΡ. : Ποια θέματα κατά τις πληροφορίες-εκτιμήσεις σας κυριάρχησαν στον προσυνεδριακό διάλογο;

Δεν υπήρξε συζήτηση, δυστυχώς, για τα μεγάλα προβλήματα που την επόμενη τριετία θα καθορίσουν τον πολιτικό και κοινωνικό διάλογο στη χώρα. Κυριάρχησαν το ζήτημα του πολιτικού προσανατολισμού και των συμμαχιών του κόμματος και το θέμα του ΣΥΡΙΖΑ και της προοπτικής του.

ΕΡ. : Αν σας ζητούσαν να περιγράψετε με μια φράση τι είναι αυτό που ζητούν σήμερα τα μέλη του ΣΥΝ από το κόμμα και τη νέα ηγεσία τι θα λέγατε;

Όλοι και όλες ζητούν καθαρή φυσιογνωμία! Αυτό είναι το κεντρικό αίτημα. Μόνο που οι διάφορες συλλογικότητες αλλά και πρόσωπα αυτό το εννοούν ο καθένας εντελώς ιδιαίτερα και διαφορετικά!

ΕΡ : Αν σας ζητούσαν να περιγράψατε με μια φράση τι είναι αυτό για το οποίο ανησυχούν περισσότερο τα μέλη του ΣΥΝ τι θα λέγατε;

Η ανησυχία είναι διάχυτη για την επιβίωση και την προοπτική του ΣΥΝ. Ανησυχία για την αυτόνομη πορεία και ανάπτυξή του. Γιατί σε όλους και όλες είναι πρόδηλη η διαφορετική πολιτική οπτική για την επιτυχία αυτού του στόχου. Θα ακολουθηθεί μια πορεία σε μια προοπτική υπέρβασης του κατακερματισμού των δυνάμεων της ευρύτερης Αριστεράς, συγκλίσεων και ενίσχυσης των αριστερών και οικολογικών δυνάμεων που θα αγωνιστούν για τις προοδευτικές μορφές και το κοινωνικό περιεχόμενο των ριζικών και εκτεταμένων διαρθρωτικών αλλαγών και για τη συγκρότηση μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας; Ή μια πορεία αυτοπεριχαράκωσης στον εκτός του ΣΥΝ περιορισμένης πολιτικής εμβέλειας χώρο της ανανεωτικής και ριζοσπαστικής αριστεράς;


ΕΡ : Από το κλίμα του προσυνεδριακού διαλόγου μπορείτε να βγάλετε ασφαλή συμπεράσματα για την ενότητα του ΣΥΝ την επομένη του συνεδρίου;

To ζήτημα είναι αν το αποτέλεσμα των εργασιών του συνεδρίου συνεχίζει να εμπνέει και να συσπειρώνει ένα ολόκληρο κόσμο που τόσο το 1968 όσο και το 1992 (οι δυο ιστορικές ρήξεις του ΚΚΕ) στήριζε και στηρίζει το εγχείρημα της "διαρκώς ανανεούμενης" αριστεράς στον τόπο μας.