Μετεκλογική τρίλιζα

Δημήτρης Μπίρμπας, Δημοσιευμένο: 2009-07-06

Αν η τρίλιζα θεωρείται ένα παιχνίδι ικανοτήτων για παιδιά, στην περίπτωση του μετεκλογικού ΣΥΡΙΖΑ είναι για δυνατούς λύτες και για ακόμα δυνατότερα, στομάχια και νεύρα των ποικιλώνυμων φίλων και ψηφοφόρων του. Σχηματικά το «τρίπολο»- Αλαβάνος, Συνιστώσες, ΣΥΝ- έχει πολλές αλληλοκαλυπτόμενες περιοχές που κάνουν το παιχνίδι απρόβλεπτο,

Η ώρα της αποπληρωμής λαθών, παραλείψεων και ασαφειών που συνοδεύουν τον ΣΥΡΙΖΑ από την συγκρότηση του, μάλλον έφθασε. Τα θαύματα, άλλωστε κρατούν πολύ λίγο. Κλασσικό δείγμα αριστερού βολονταρισμού, όπου η όσμωση και κυρίως η κοινή δράση, του ΣΥΝ με οργανώσεις και ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, μέσα σε ένα αναδυόμενο παγκόσμιο αντινεοφιλελεύθερο κίνημα (Κοινωνικό Φόρουμ), μετατράπηκε σε δημιουργία ενός «sui genneris» πολιτικού υποκειμένου, χάριν της πολυπόθητης εικόνας ενότητας της Αριστεράς. Αποτέλεσμα, μετά πέντε εκλογικές μάχες, κανείς δεν μπορεί να απαντήσει με σαφήνεια αν είναι, πολιτική συμμαχία, χώρος κοινής εκλογικής και μαζικής δράσης, ισχυρή πολιτική και εκλογική συνεργασία, πρόπλασμα νέου κόμματος.

Οι αντιλήψεις εκλογικού σωσιβίου, για κάποιους και οικονομικής και πολιτικής επιβίωσης, για άλλους, σίγουρα ήταν και παραμένουν πολιτικά άστοχες και καιροσκοπικές, μικρού ορίζοντα και δεν αξίζουν περαιτέρω σχολιασμού.

Σχολιασμό και προσοχή αξίζει η ανάγκη αποσαφήνισης ρόλων και δομών, φίλων και μελών του σχήματος. Η Ελληνική Αριστερά με την τρομερή παράδοση διασπάσεων και κατακερματισμού, οφείλει να επιδιώκει προσπάθειες κοινής δράσης. Κοινής δράσης όμως και όχι πολιτικών κόλπων χειραγώγησης, υπαρκτών και περιθωριακών ρευμάτων της, με άνοιγμα στον σοσιαλιστικό και οικολογικό χώρο για να έχει προοπτική.

Η απόσταση από την ιδεολογική καθαριότητα έως την αμυντική, κοινή αγωνιστική, κινηματική αντιπαράθεση είναι τεράστια. Δεν μπορούν να την υπηρετήσουν , σε κανένα σημείο της, οργανωτικά μοντέλα που προσιδιάζουν στον δημοκρατικό συγκεντρωτισμό.

Με οδηγό την «δημοκρατία παντού», που σημαίνει έλλογη πολυφωνία και όχι μονολιθικότητα, πρωταρχικό στοιχείο είναι η ενότητα του ΣΥΝ πάνω στο υπαρκτό ιδεολογικοπολιτικό ρεύμα, του σοσιαλισμού με δημοκρατία, ελευθερία και οικολογικό πρόταγμα. Η ριζοσπαστικότερη, πλειοψηφούσα σήμερα κομματικά, εκδοχή του καλείται να απαντήσει αν θεωρεί αυτό ως ισχυρότερο στοιχείο της ιδεολογικής της αντίληψης ή θωρεί σημαντικότερη την συνάντηση της με τα πολύμορφα, ολιγάριθμα σχήματα και ομάδες κομμουνιστικών δοξασιών, σε ένα νέο, ενιαίο πολιτικό υποκείμενο, με συνεκτικό στοιχείο έναν αντικαπιταλιστικό, αντισυστημικό, κυρίως καταγγελτικό, λόγο με έμφαση σε κινηματικές αντιστάσεις και υποβάθμιση των κεντρικών πολιτικών παρεμβάσεων.

Αν αποφασίσει, όπως ελπίζω και λογικά αναμένω, το πρώτο, ανεξαρτήτως στοιχίσεων – εμφανών ή αφανών – σε «αρχηγούς», οφείλει συλλογικά και συντεταγμένα, σε απόλυτη συνεννόηση όλων των πλευρών του κόμματος που συνομολογούν σ’αυτή την κατεύθυνση, να καταθέσει σαφές και ολοκληρωμένο, δημοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ, ξεκαθαρίζοντας τα όρια του συμμαχικού σχήματος, το πολιτικό του σχέδιο (που, πως, τι και γιατί)

Χωρίς εντάσεις και δαιμονοποιήσεις, αφορισμούς και κατάρες, όποιος θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει ΣΥΡΙΖΑ χωρίς ΣΥΝ, έχει όλο το δικαίωμα να το επιχειρήσει. Το ίδιο και όποιος νομίζει ότι πρώτη πολιτική προτεραιότητα σήμερα είναι η ανατροπή του καπιταλισμού, μπορεί να σχηματίσει έναν άλλο «τρίτο πόλο» , αντισυστημικής , Κομμουνιστικής προοπτικής, μετά το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, χωρίς να υποτιμώ συντρόφους άλλων εξωκοινοβουλευτικών σχηματισμών.

Ενοποίηση όλων αυτών και άλλων πολλών, πίσω από κάποιο «αρχηγό», με βάση τον εσωτερικό εχθρό (Ανανεωτική Πτέρυγα), την αντι-Κεντροαριστερά, την αντι-σοσιαλημοκρατία, την αντι-πολιτική οικολογία (εξαιρουμένης βεβαίως της «ριζοσπαστικής»), εκτός από πολιτικά αστεία είναι και ατελέσφορη, με μηδενικές προοπτικές ουσιαστικής πολιτικής παρέμβασης.

Οι πολίτες και ο κόσμος μας, μετά από μια καθαρή ήττα και την καταστροφική διαχείριση της από το υψηλότερο επίπεδο, ζητούν πολιτικό σχέδιο, προγραμματικά σαφείς απαντήσεις διεξόδου, μέτρα που θα αποτρέπουν θλιβερές επαναλήψεις και όχι το remake, άστοχων κοινωνικοπολιτικών αναγνώσεων, βερμπαλισμού και παραγοντισμού, που ακυρώνουν εξαιρετικές πολιτικές μας προτάσεις και αγωνιστικές, κινηματικές παρεμβάσεις μας.

Θέματα επικαιρότητας: Μετά τις ευρωεκλογές 2009

Κώστας Ζαχαριάδης

Κλινικά νεκρός, πολιτικά αναγκαίος!

Κώστας Ζαχαριάδης, 2009-09-11

Ναι αυτός είναι ο χώρος μας με το brand name ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ κατ...

Περισσότερα
Κώστας Χαϊνάς

Επανίδρυση της δημοκρατικής αριστεράς ΤΩΡΑ!

Κώστας Χαϊνάς, 2009-09-04

Φτάσαμε στο παραπέντε των εκλογών και ο χώρος της δημοκρατικής...

Περισσότερα
Βασίλης Καρδάσης

ΣΥΝ: Πορεία προς το ΚΚΕ;

Βασίλης Καρδάσης, 2009-09-02

Η κρίση που έχει ξεσπάσει ανάμεσα σε μερίδα του ΣΥΝ και...

Περισσότερα
Σάκης Κουρουζίδης

Ποιο είναι το μείζον πρόβλημα του χώρου σήμερα;

Σάκης Κουρουζίδης, 2009-09-01

Με όλα αυτά που συμβαίνουν μετά τις ευρωεκλογές, αναρωτιέμαι...

Περισσότερα
Δημήτρης Χατζησωκράτης

Κίνδυνοι πόλωσης

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2009-08-30

Την ώρα που διαβάζονται οι γραμμές αυτές η Κεντρική Πολιτική...

Περισσότερα
Μιχάλης Σαμπατακάκης

Παρακμή του χώρου

Μιχάλης Σαμπατακάκης, 2009-08-30

Η διαχείριση του ΣΥΝ από τη σημερινή πλειοψηφία με τη λεγόμενη...

Περισσότερα
Δημήτρης Παπαδημούλης

Θα δημιουργηθούν περισσότερα προβλήματα

Δημήτρης Παπαδημούλης, 2009-08-30

Ο ΣΥΝ χρειάζεται επειγόντως συσπείρωση, με σύνθεση απόψεων,...

Περισσότερα
Κώστας Ζαχαριάδης

3 μήνες χωρίς τον Μιχάλη Παπαγιαννάκη

Κώστας Ζαχαριάδης, 2009-08-29

Σχόλιο : Η πολιτική κατάσταση στον ΣΥΝ είναι οριακή, δυστυχώς...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Σόσιαλ μίντια και φενάκες εν αφθονία

Παντελής Μπουκάλας, 2024-02-20

Από τον πλατωνικό «Φαίδρο» διδαχτήκαμε να είμαστε επιφυλακτικοί...

Γιατί υποχώρησε το κράτος δικαίου στην Ελλάδα;

Παύλος Ελευθεριάδης, 2024-02-17

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Στροφή σε ένα νέο, υγιές παραγωγικό μοντέλο

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-02-15

Η κυβέρνηση της ΝΔ μετά τις εκλογές και το 41%, που το θεώρησε...

Δημοκρατική αφύπνιση

Λάμπρος Αθανάσιος Τσουκνίδας, 2024-02-11

Να που φτάσαμε να πρέπει να (ξανα)μάθουμε να κουβεντιάζουμε...

Γιώργος Σιακαντάρης

Μια συζήτηση: Αγαθούληδες ή πονηρούληδες;

Γιώργος Σιακαντάρης, 2024-02-11

Η προγραμματισμένη συζήτηση της Έφης Αχτσιόγλου, του Διονύση...

Εξωτερική πολιτική σε έναν απρόβλεπτο κόσμο

Λουκάς Τσούκαλης, 2024-02-10

Το παγκόσμιο οικοδόμημα στην εποχή της αμερικανικής παντοδυναμίας...

Ένας νέος αστερισμός;

Παύλος Τσίμας, 2024-02-10

Το βράδυ των εκλογών του 1981- αφηγείται ο Μίμης Ανδρουλάκης...

Πάνος Σκοτινιώτης

Ζητείται εναλλακτική

Πάνος Σκοτινιώτης, 2024-02-09

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 68 χρόνια από τις εκλογές...

Δημήτρης Χατζησωκράτης

120 ημέρες πριν τις ευρωεκλογές

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-02-09

Όλες οι δημοσκοπήσεις στο τέλος Ιανουαρίου καταγράφουν...

Τα τουρνικέ στο μουσείο της Μεταπολίτευσης

Αλέξης Παπαχελάς, 2024-02-04

Πριν από αρκετό καιρό, στην προηγούμενη θητεία του, ο πρωθυπουργός...

Αλήθειες και μύθοι για το πακέτο Μπλίνκεν

Βασίλης Νέδος, 2024-02-04

Δεν έχουν ακόμη συμπληρωθεί παρά λίγες ημέρες από τη στιγμή...

Συνταγή της καταστροφής

Σταύρος Αραχωβίτης, 2024-02-04

Αυτές τις μέρες οι αγρότες βρίσκονται σε ένα πρωτόγνωρο...

×
×