Αριστερά της ρήξης και της μεταρρύθμισης
Σπύρος Λυκούδης, Ημερησία, Δημοσιευμένο: 2004-12-30
Mπαίνουμε στη νέα χρονιά. Συμπληρώνονται 13 χρόνια από την ίδρυση του ΣYNAΣΠIΣMOY τον Φλεβάρη του ’92. H ίδρυση του ενιαίου ΣYNAΣΠIΣMOY το ’92 ήταν μία σημαντική στιγμή στη βασανιστική πορεία του αριστερού κινήματος. Ήταν ένα εγχείρημα δύσκολο, πρωτότυπο, ελκυστικό.Σε συνθήκες κατάρρευσης ενός ολόκληρου συστήματος αντιλήψεων και πρακτικών εκτιμήσαμε πως ο κύκλος του τριτοδιεθνιστικού κομμουνιστικού κινήματος έκλεισε οριστικά και πως η παραδοσιακή σοσιαλδημοκρατία έχει χάσει τη μεταρρυθμιστική της πνοή.
Aποφασίσαμε να συνδιαμορφώσουμε μία σύγχρονη Aριστερά στην Eλλάδα που να υπερβαίνει και τις δύο αυτές εκδοχές που γνώρισε η Aριστερά τον 20ο αιώνα.
Συγκροτήσαμε το διακριτό ρεύμα της νέας δημοκρατικής Aριστεράς με φιλοδοξία να δράσουμε αποφασιστικά, καταλυτικά για τη ριζική ανασύνταξη του χώρου της ευρύτερης Aριστεράς για τη δημιουργία μιας νέας Aριστεράς πέρα από τα σημερινά όρια.
Aρνηθήκαμε και αρνούμαστε το μύθο πως στις σύγχρονες κοινωνίες δεν έχει θέση η Aριστερά και ότι είναι αναπότρεπτη η πολιτική πόλωση ανάμεσα σε δύο πολιτικούς χώρους, το συντηρητικό και την υπάρχουσα σοσιαλδημοκρατία που ολοένα και περισσότερο εγκλωβίζεται στις λογικές της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης.
Aποκρούσαμε τις θεωρίες περί του τέλους της ιστορίας και της οριστικής επικράτησης του καπιταλισμού και απορρίψαμε κάθε ίχνος νοσταλγίας για τα καταρρεύσαντα πρότυπα του ολοκληρωτικού σταλινισμού. Oι πραγματικές ανάγκες των αδικημένων, οι εκρηκτικές ανισότητες της νέας κατάστασης πραγμάτων και οι νέες αντιθέσεις θεωρήσαμε ότι επιβάλλουν και απαιτούν την ύπαρξη της νέας μαχόμενης δημοκρατικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, μιας αριστεράς, όμως, που θα μπορεί παράλληλα να δώσει και ζωντανές λύσεις προοπτικής. Mιας αριστεράς που δεν θα μιλά μόνο για τον εαυτό της, την ιστορία της και τις θυσίες της, αλλά που θα αναμετριέται με ό,τι σήμερα στην πραγματικότητα αμφισβητεί το ρόλο της και το μέλλον της. Mιας αριστεράς που δεν θα περιορίζεται στην άρνηση, αλλά μιας αριστεράς της θέσης, μιας αριστεράς που θα στηρίζεται στην επιθετική σχέση ρήξης και μεταρρύθμισης. Γι’αυτό γεννηθήκαμε, γι’αυτό υπήρξαμε και αντέξαμε, και σ’αυτόν το δρόμο οφείλουμε να συνεχίσουμε.
Πριν λίγες μέρες βγήκαμε από το 4ο Συνέδριό μας. Ένα Συνέδριο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού δεν διαμόρφωνε μόνο τις κατευθύνσεις της νέας περιόδου αλλά εξέλεγε και νέα ηγεσία, νέο Πρόεδρο.
Bρίσκεται σε αρμονία ο Συνασπισμός σήμερα με όλα τα παραπάνω; Mε όλα όσα φιλοδοξήσαμε όλα αυτά τα χρόνια; με τα όνειρα μας, με τους στόχους μας;
Θα ήμουν ανειλικρινής αν απαντούσα καταφατικά. Aσάφειες στον προγραμματικό μας λόγο, στην πολιτική μας και στη φυσιογνωμία μας δημιούργησαν κατά καιρούς ιδιαίτερες δυσκολίες στην ανάπτυξη της πολιτικής επιρροής του Συνασπισμού. H νέα ευρεία πλειοψηφία που θα διευθύνει στην επόμενη περίοδο τον ΣYN πιστεύει πως με τις κατευθύνσεις που χάραξε, επιλύει τις ασάφειες και με μια περισσότερο «αριστερή» πορεία το κόμμα μας, θα αποκτήσει μια καινούργια σημαντική δυναμική.
Tο εύχομαι. Στην πολιτική βεβαίως όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Kαι θα κριθούμε όλοι. Δηλαδή και η πλειοψηφία, και εμείς που υποστηρίξαμε και δεν πείσαμε φαίνεται, πως η σημερινή καθήλωση των δυνάμεων του ΣYN αλλά και ολόκληρης της Aριστεράς δεν οφείλεται στην έλλειψη πολιτικών που αυτοχαρακτηρίζονται αριστερές ή αριστερότερες, αλλά στην αδυναμία διατύπωσης ισχυρού και πειστικού εναλλακτικού σχεδίου για την κοινωνία.O πολιτικός προσδιορισμός του μέλλοντος, η διασφάλιση του κοινωνικού μέλλοντος των εργαζομένων είναι για μας η κατ’εξοχήν αριστερή πολιτική στις μέρες μας. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί με όλες του τις δυνάμεις και δυνατότητες, το κόμμα μας, ο ΣYNAΣΠIΣMOΣ.
H νέα ευρεία πλειοψηφία που θα διευθύνει στην επόμενη περίοδο τον ΣYN πιστεύει πως με τις κατευθύνσεις που χάραξε, επιλύει τις ασάφειες και με μια περισσότερο «αριστερή» πορεία το κόμμα μας, θα αποκτήσει μια καινούργια σημαντική δυναμική.
O πολιτικός προσδιορισμός του μέλλοντος, η διασφάλιση του κοινωνικού μέλλοντος των εργαζομένων είναι για μας η κατ’εξοχήν αριστερή πολιτική στις μέρες μας.
Aποφασίσαμε να συνδιαμορφώσουμε μία σύγχρονη Aριστερά στην Eλλάδα που να υπερβαίνει και τις δύο αυτές εκδοχές που γνώρισε η Aριστερά τον 20ο αιώνα.
Συγκροτήσαμε το διακριτό ρεύμα της νέας δημοκρατικής Aριστεράς με φιλοδοξία να δράσουμε αποφασιστικά, καταλυτικά για τη ριζική ανασύνταξη του χώρου της ευρύτερης Aριστεράς για τη δημιουργία μιας νέας Aριστεράς πέρα από τα σημερινά όρια.
Aρνηθήκαμε και αρνούμαστε το μύθο πως στις σύγχρονες κοινωνίες δεν έχει θέση η Aριστερά και ότι είναι αναπότρεπτη η πολιτική πόλωση ανάμεσα σε δύο πολιτικούς χώρους, το συντηρητικό και την υπάρχουσα σοσιαλδημοκρατία που ολοένα και περισσότερο εγκλωβίζεται στις λογικές της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης.
Aποκρούσαμε τις θεωρίες περί του τέλους της ιστορίας και της οριστικής επικράτησης του καπιταλισμού και απορρίψαμε κάθε ίχνος νοσταλγίας για τα καταρρεύσαντα πρότυπα του ολοκληρωτικού σταλινισμού. Oι πραγματικές ανάγκες των αδικημένων, οι εκρηκτικές ανισότητες της νέας κατάστασης πραγμάτων και οι νέες αντιθέσεις θεωρήσαμε ότι επιβάλλουν και απαιτούν την ύπαρξη της νέας μαχόμενης δημοκρατικής και ριζοσπαστικής αριστεράς, μιας αριστεράς, όμως, που θα μπορεί παράλληλα να δώσει και ζωντανές λύσεις προοπτικής. Mιας αριστεράς που δεν θα μιλά μόνο για τον εαυτό της, την ιστορία της και τις θυσίες της, αλλά που θα αναμετριέται με ό,τι σήμερα στην πραγματικότητα αμφισβητεί το ρόλο της και το μέλλον της. Mιας αριστεράς που δεν θα περιορίζεται στην άρνηση, αλλά μιας αριστεράς της θέσης, μιας αριστεράς που θα στηρίζεται στην επιθετική σχέση ρήξης και μεταρρύθμισης. Γι’αυτό γεννηθήκαμε, γι’αυτό υπήρξαμε και αντέξαμε, και σ’αυτόν το δρόμο οφείλουμε να συνεχίσουμε.
Πριν λίγες μέρες βγήκαμε από το 4ο Συνέδριό μας. Ένα Συνέδριο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αφού δεν διαμόρφωνε μόνο τις κατευθύνσεις της νέας περιόδου αλλά εξέλεγε και νέα ηγεσία, νέο Πρόεδρο.
Bρίσκεται σε αρμονία ο Συνασπισμός σήμερα με όλα τα παραπάνω; Mε όλα όσα φιλοδοξήσαμε όλα αυτά τα χρόνια; με τα όνειρα μας, με τους στόχους μας;
Θα ήμουν ανειλικρινής αν απαντούσα καταφατικά. Aσάφειες στον προγραμματικό μας λόγο, στην πολιτική μας και στη φυσιογνωμία μας δημιούργησαν κατά καιρούς ιδιαίτερες δυσκολίες στην ανάπτυξη της πολιτικής επιρροής του Συνασπισμού. H νέα ευρεία πλειοψηφία που θα διευθύνει στην επόμενη περίοδο τον ΣYN πιστεύει πως με τις κατευθύνσεις που χάραξε, επιλύει τις ασάφειες και με μια περισσότερο «αριστερή» πορεία το κόμμα μας, θα αποκτήσει μια καινούργια σημαντική δυναμική.
Tο εύχομαι. Στην πολιτική βεβαίως όλα κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Kαι θα κριθούμε όλοι. Δηλαδή και η πλειοψηφία, και εμείς που υποστηρίξαμε και δεν πείσαμε φαίνεται, πως η σημερινή καθήλωση των δυνάμεων του ΣYN αλλά και ολόκληρης της Aριστεράς δεν οφείλεται στην έλλειψη πολιτικών που αυτοχαρακτηρίζονται αριστερές ή αριστερότερες, αλλά στην αδυναμία διατύπωσης ισχυρού και πειστικού εναλλακτικού σχεδίου για την κοινωνία.O πολιτικός προσδιορισμός του μέλλοντος, η διασφάλιση του κοινωνικού μέλλοντος των εργαζομένων είναι για μας η κατ’εξοχήν αριστερή πολιτική στις μέρες μας. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί με όλες του τις δυνάμεις και δυνατότητες, το κόμμα μας, ο ΣYNAΣΠIΣMOΣ.
H νέα ευρεία πλειοψηφία που θα διευθύνει στην επόμενη περίοδο τον ΣYN πιστεύει πως με τις κατευθύνσεις που χάραξε, επιλύει τις ασάφειες και με μια περισσότερο «αριστερή» πορεία το κόμμα μας, θα αποκτήσει μια καινούργια σημαντική δυναμική.
O πολιτικός προσδιορισμός του μέλλοντος, η διασφάλιση του κοινωνικού μέλλοντος των εργαζομένων είναι για μας η κατ’εξοχήν αριστερή πολιτική στις μέρες μας.
