Relax and take your time…

Πριν ξεκινήσουμε την κουβέντα για τα οργανωτικά του ΣΥΡΙΖΑ που εμένα εξ αρχής μου φαίνεται κουραστική και βαρετή, να συζητήσουμε τα ενδιαφέροντα δηλαδή το ζήτημα της πολιτικής κατεύθυνσης του χώρου μας.

Ο Αλέξης Τσίπρας, στη Βουλή (προγραμματικές δηλώσεις) έδωσε τον τίτλο «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση» και το ίδιο ακριβώς άρωμα απέπνεαν και οι ομιλίες του Φώτη Κουβέλη και του Δημήτρη Παπαδημούλη. Για όσους αναρωτούνται τι σημαίνει «αριστερή προγραμματική αντιπολίτευση» πρόκειται για μια αντιπολιτευτική τακτική με βάση την οποία κρίνεις, διαφωνείς, επικρίνεις ή συμφωνείς, αλλά και προτείνεις εναλλακτικά, με αφετηρία τις προτάσεις που συγκροτούν το πρόγραμμα του Συν. Είναι αντιπολίτευση που απορρίπτει τους αφορισμούς, τις κορώνες, τους μαξιμαλισμούς, τους λαϊκισμούς και την αριστερίστικου τύπου κριτική. Που δεν παραπέμπει τις λύσεις στο ευτυχισμένο απώτατο σοσιαλιστικό μέλλον, αλλά αγωνίζεται να υπάρξουν λύσεις και μεταρρυθμίσεις σήμερα και αύριο.

Το όποιο οργανωτικό του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να υπηρετεί το άνοιγμα της πολιτικής μας συμμαχίας στον ευρύτερο δημοκρατικό, οικολογικό, σοσιαλιστικό χώρο και όχι να γίνεται θηλεία και παράγοντας ασφυξίας. Αυτά τα πληρώσαμε πολύ ακριβά την περασμένη χρόνια και χάσαμε (μακάρι προσωρινά) την ευκαιρία να φέρουμε την δικομματική διπολική εναλλαγή στο τέρμα της. Ο δικομματισμός βγήκε από το τέλμα του! Δεν αλλάξαμε το τοπίο στην κεντρική πολιτική σκηνή παρόλο που το εκλογικό αποτέλεσμα δεδομένων των συνθηκών ήταν πολύ καλό.

Θεωρώντας ότι για την επίτευξη της στρατηγικής μας επιλογής, της συγκρότησης μιας νέας κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας, σήμερα είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ η προσπάθεια για συνάντηση του ΣΥΡΙΖΑ με το χώρο των Οικολόγων Πράσινων. Ο ΣΥΡΙΖΑ στην βουλή πρέπει να είναι η φωνή αυτών των χιλιάδων ψηφοφόρων των Ο.Π. και γρήγορα πρέπει να συγκροτηθεί ένας χώρος διαλόγου και κοινής δράσης με αυτές τις δυνάμεις. Χωρίς να ασχολούμαστε με το αν μας θέλουν ή δεν μας θέλουν οι Ο.Π. Το θέμα είναι τι θέλουμε εμείς. Αν θέλουμε εμείς να ανοιχτούμε προς τα εκεί θα βρούμε ευήκοα ώτα. Εδώ πρέπει να θυμόμαστε ότι ο χώρος της πολιτικής οικολογίας στην Ευρώπη σε μέγεθος είναι μεγαλύτερος της αριστεράς και με τεράστια κινηματική δραστηριότητα. Για την Ελλάδα οι Ο.Π. είναι η μόνη πολιτική δύναμη με την οποία μπορούμε να συγκλίνουμε προγραμματικά και να έχουμε κοινές δράσεις στο κινηματικό επίπεδο.

Πολλοί από τους πολίτες που ψηφίσαν ΠΑΣΟΚ μας παρακολουθούν ακόμα με ενδιαφέρον. Αν και όταν το ΠΑΣΟΚ διαψεύσει τις προσδοκίες αυτών των τμημάτων της κοινωνίας ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να είναι έτοιμος να τους εκφράσει, για να μη χάσει και τη 2η ευκαιρία.

Περί οργανωτικού ο λόγος...

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα σχήμα με δυσκολίες γιατί συμμετέχουν σ’ αυτόν, δυνάμεις με διαφορετικές θεωρήσεις σε ζητήματα ιδεολογίας και πολιτικής πρακτικής. Μπορεί να συνεχίσει την παρουσία και την δράση του με δεδομένη, αναμφισβήτητη και σεβαστή την εσωτερική του διαφορετικότητα.

Μετά τα τελευταία γεγονότα πριν τις εκλογές, την υπονόμευση του προέδρου του ΣΥΝ και την παράλογη απόφαση περί 11 αρχηγών υπάρχει ανάγκη αποσαφήνισης του status του ΣΥΡΙΖΑ. Να προχωρήσουμε λοιπόν λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη και το μήνυμα που έστειλαν μέσω κάλπης οι χιλιάδες ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι πολιτική συμμαχία αυτόνομων κομμάτων και κινήσεων της Αριστεράς. Πολιτική συμμαχία δεν σημαίνει ιδεολογική ταύτιση αλλά απαιτεί συμφωνία στις εκτιμήσεις, τους στόχους και την πολιτική πρακτική απ’ όλους. Μια συμμαχία έχει τόσα μέλη όσα οι επιμέρους δυνάμεις που την συγκροτούν. Δηλαδή η κάρτα μέλους της Νεολαίας ΣΥΝ είναι κάρτα μέλους του ΣΥΡΙΖΑ όπως και της ΚΟΕ κ.ο.κ. Για τους ανένταχτους συγκροτείται μητρώο ανένταχτων με ίδια δικαιώματα όπως και τα μέλη των οργανώσεων. Ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί με την ετήσια πανελλαδική του σύσκεψη και την συντονιστική του Γραμματεία κεντρικά. Η πανελλαδική σύσκεψη είναι πλουραλιστική και συγκροτείται με αντιπροσωπευτικότητα που αντιστοιχείται στην πανελλαδική του διάρθρωση και στη βάση της δύναμης των συνιστωσών μέσα από τον αριθμό των μελών τους και του καταλόγου των ανένταχτων. Στην Γραμματεία μετέχουν όλες οι συνιστώσες. Ο ΣΥΡΙΖΑ λειτουργεί στη βάση της συναίνεσης και της ομοφωνίας ή τέλος πάντων οι αποφάσεις να λαμβάνονται με συντριπτική πλειοψηφία. Εάν παρά την επίμονη προσπάθεια υπάρξουν ζητήματα στα οποία η διαφωνία παραμένει η πολιτική συμμαχία δεν καταργεί ούτε ακυρώνει την αυτοτέλεια των συνιστωσών. Σε θέματα στα οποία υπάρχουν διαφορετικές απόψεις η συμφωνία δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Επομένως η κάθε συνιστώσα μπορεί να εκφράζει και δημόσια την επιμέρους πολιτική της θέση.

Η ιστορία των συμμαχικών σχημάτων διεθνώς μας έχει διδάξει ότι οι συμμαχίες προχωρούν επειδή υπάρχει πολιτική βούληση να προχωρήσουν και όχι επειδή μπαίνουν μέσα σε σκληρούς διοικητικούς κανόνες στραγγαλίζοντας την διαφορετική άποψη. Ας μην βιαστούμε να τσακωθούμε, ας απολαύσουμε λίγο το κάλο μας αποτέλεσμα στις εκλογές και ας ασχοληθούμε με την πραγματική πολιτική και όχι μόνο με τα εσωτερικά μας.

Υ.Γ. Δεν μπορώ να μην μνημονεύσω τη δασκάλα μου την Δήμητρα Γεωργίκου που βιάστηκε πολύ να φύγει από την ζωή. Η κυρία Δήμητρα ήταν αυτή που μου έδωσε τα πρώτα ερεθίσματα για την πολιτική και την αριστερά πριν από 10 περίπου χρόνια. Οι φωτοτυπίες των κειμένων του Έκο, του Μπόμπιο, του Πόπερ, του Σαβατέρ κ.α. πάνω στις οποίες συζητούσαμε και αναλύαμε δεν έχουν σημαδέψει μόνο τα εφηβικά μου χρόνια τα πρωινά της Κυριακής που κατέβαινα στους Αμπελοκήπους στα Προσφυγικά αλλά έχουν σφυρηλατήσει την πολιτική μου άποψη και την στάση ζωής μου σε μια σειρά ζητημάτων.