Το πρόβλημα γίνεται πλέον πολιτικό

Την πλήρη στήριξη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο σχέδιο βοήθειας της Ελλάδας που συμφώνησαν οι ηγέτες της Ε.Ε. τον προηγούμενο μήνα επανέλαβε την Πέμπτη ο Ζαν-Κλοντ Τρισέ ξεκαθαρίζοντας πως δεν τίθεται θέμα χρεωκοπίας της χώρας. Ευχαριστούμε πολύ, μεσιέ Τρισέ, για τα καλά σας λόγια, αλλά δυστυχώς κανείς δεν τα παίρνει πλέον σοβαρά, ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες. Δυστυχώς, η πορεία προς τη χρεωκοπία, τούτη τη στιγμή που μιλάμε, μοιάζει μη αναστρέψιμη καθώς η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι αυτό που αντιμετωπίζει είναι μόνον υπόθεση των υπερβολικά ακριβών επιτοκίων με τα οποία δανείζεται από τις αγορές και άρα, όταν ομαλοποιηθούν τα επιτόκια, όλα θα αλλάξουν. Ξέρετε εσείς, ξέρει φυσικά ακόμα καλύτερα ο αξιότιμος κ. αντιπρόεδρος.

ΜΟΛΙΣ ΠΡΟΧΘΕΣ ο κ. πρωθυπουργός ανακάλυψε πως πρέπει να αξιοποιήσουμε ως χώρα τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα για να ανατάξουμε την ελληνική οικονομία. Έξι μήνες πριν από τις εκλογές, με σίγουρη την εκλογική νίκη, ο ίδιος και το κόμμα του ουδόλως προετοιμάζονταν για την κρίση που εξελισσόταν ταχύτατα και έδειχνε τα δόντια της σε ασθενείς τύπου Ελλάδας. Χρειάστηκαν άλλοι έξι μήνες για να διατυπωθεί το αυτονόητο, αυτό δηλαδή που κάνουν εδώ και κάμποσα χρόνια όλες οι οργανωμένες και σοβαρές χώρες στην Ευρώπη. Και λοιπόν; Να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Ποια είναι, ποιος τα έχει αξιολογήσει, πώς και από πού θα αρχίσει η αξιοποίησή τους και πότε θα αρχίσει να αποδίδει ο προγραμματισμός; Και το κυριότερο: Με τι λεφτά;

ΓΝΩΡΙΖΕΙ ο πρωθυπουργός ποιο είναι το επιχειρηματικό κλίμα στη χώρα σήμερα; Αυτό που μας καίει, λένε οι επιχειρηματίες, μεγάλοι, μεσαίοι και μικροί, δεν είναι τόσο η εξέλιξη στο δημοσιονομικό ή τα οικονομικά και φορολογικά μέτρα. Γιατί, ακόμη και να λυθεί το δημοσιονομικό πρόβλημα, υπάρχουν αναπάντητα θέματα στη δύσκολη υπόθεση της ανάπτυξης. Δεν υπάρχουν ούτε σχέδια, ούτε κατεύθυνση, ούτε όραμα. Κανείς δεν ξέρει πού βαδίζει και πού θέλει να βαδίσει η χώρα. Αυτά λένε οι επιχειρηματίες.

ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ ο κ. πρωθυπουργός, απαντώντας με θυμό στο πρόγραμμα λιτότητας της Ν.Δ., έλεγε με στόμφο πως λεφτά υπάρχουν, πρέπει να θέλεις για να τα βρεις, αλλά δυστυχώς δεν έκανε απολύτως τίποτα για να τα βρει, ομολογώντας πως ο ίδιος και η κυβερνητική ομάδα του δεν είχαν τα κότσια για τις αναγκαίες συγκρούσεις. Αν και πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ο Γ. Παπανδρέου αρκέστηκε τελικά σε αυτά που υποσχόταν ο κ. Καραμανλής, αποκαλύπτοντας τα πολιτικά, ιδεολογικά και προγραμματικά ελλείμματα του ΠΑΣΟΚ.

ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ, που βρισκόμαστε είναι πλέον σαφές πως αυτοί που μας κυβερνούν δεν είναι ικανοί να δουλέψουν με ευθύνη και σοβαρότητα, με επαγγελματικό τρόπο θα τολμούσα να πω, για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ακόμα και τα δικά τους σενάρια, στις καλύτερες των προϋποθέσεων, δεν οδηγούν πουθενά, αφού το δημόσιο χρέος θα αυξάνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, που δεν είναι μόνο δανειακό αλλά παραγωγικό, συστημικό και ολοκληρωτικά κοινωνικό, δεν αντιμετωπίζεται. Και αφού δεν αντιμετωπίζεται από τη σημερινή κυβέρνηση, το πρόβλημα οσονούπω γίνεται πολιτικό. Αν οι Έλληνες δεν καταφέρουν να βρουν ικανές εναλλακτικές λύσεις, αντιμετωπίζοντας την κατάσταση με εθνικούς όρους, τότε το επόμενο βήμα που απομένει είναι ένα ταξίδι του κ. πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες, όπου θα παραδώσει τα κλειδιά του μαγαζιού για να καταλάβει και ο κ. Τρισέ τι εστί Ελλάδα.

ΚΑΙ ΕΔΩ αρχίζουν τα δύσκολα. Τι σημαίνει αντιμετώπιση της κρίσης με εθνικούς όρους; Σημαίνει επαναστατική κυβέρνηση μείζονος αποδοχής που θα βρει τα κλεμμένα, θα κατάσχει τις παράνομες περιουσίες, θα στείλει φυλακή τους κλέφτες του εθνικού πλούτου, θα κάνει τους υπολογισμούς της, ώστε τα βάρη της ανάκαμψης να κατανεμηθούν κατά τον πιο δίκαιο τρόπο. Αν δεν συμβεί αυτό, κανένας Έλλην πολίτης δεν πρόκειται να πάρει μέρος σε εθνικών διαστάσεων προσπάθεια για την απόκρουση της χρεωκοπίας του τόπου.

ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ μπορεί ο κ. Πρετεντέρης να με ρωτήσει αν θέλω να κάνω πρωθυπουργό τον Λαφαζάνη, χαρακτηρίζοντας την κυβέρνηση που χρειαζόμαστε επαναστατική, ας τον καθησυχάσουμε, διότι μιλάμε για εφαρμογή της δικαιοσύνης με τους υφιστάμενους νόμους της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας μας και το σύνταγμα της χώρας, απέναντι στο οποίο είμαστε όλοι ίσοι. Αν αντιλαμβανόμαστε την κατάσταση με αριστερή οπτική που λαμβάνει υπόψη το κόστος και τα θύματα της χρεωκοπίας, οφείλουμε να καταθέσουμε ανάλογες προτάσεις. Αν οι δικές μου αντιλήψεις δεν είναι αρκούντως αριστερές, να ακούσω με μεγάλη ανυπομονησία αυτές που είναι αριστερές με ονομασία προέλευσης και που θα εκτιμηθούν δεόντως από τους σκληρά δοκιμαζόμενους Έλληνες.

d.xristou@avgi.gr