Αλίμονο στους νέους

Σταύρος Τσακυράκης, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2010-05-17

Bέβαιο είναι πως πάμε προς μια δραστική μείωση του βιοτικού επιπέδου μας. Και αυτό, όσο οδυνηρό κι αν είναι, περιλαμβάνει ένα στοιχείο δικαιοσύνης. Ζούσαμε πολύ πάνω από τις παραγωγικές δυνατότητές μας και ειλικρινά, αν δεν πιστεύουμε ότι είμαστε ο περιούσιος λαός στον οποίο κάποιοι οφείλουν να προστρέχουν, δεν βλέπω για ποιον λόγο θα έπρεπε να συνεχιστεί η όποια ευημερία μας με δανεικά και αγύριστα. Αν υπάρχουν τέτοια διαθέσιμα λεφτά, πολλές πάμφτωχες χώρες του κόσμου (στην Αφρική ή στην Ανατολική Ευρώπη) μάλλον έχουν προτεραιότητα.

Πολλοί αυταπατώνται ότι το δράμα μας οφείλεται στο πελατειακό κράτος, στην απίστευτη σπατάλη του δημόσιου χρήματος (ιδίως της τελευταίας κυβέρνησης), στη διαφθορά. Κι ενώ είναι βέβαιο ότι όλα αυτά συνέβαλαν αποφασιστικά στην κατάρρευση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από τη μεταπολίτευση και μετά οικοδομήσαμε ένα κοινωνικό τέρας, νομίζω πρωτόγνωρο στην ιστορία της ανθρωπότητας, που δημιούργησε έναν άγριο καπιταλιστικό καταναλωτισμό υπό κρατική ομπρέλα χωρίς καμία σχέση με τις παραγωγικές δυνατότητές μας. Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη χώρα με τόσους πολλούς πολίτες που ενώ είναι βουτηγμένοι μέχρι τον λαιμό στην κατανάλωση, λένε ότι οι αγορές είναι κάτι κακό, οι τράπεζες κάτι ακόμη χειρότερο, το κέρδος κλοπή και οι κερδοφόρες επιχειρήσεις αμαρτία, λες και ένα σοβιέτ χωρίς παραγωγική βάση θα τους μοιράσει αγαθά.

Τη στιγμή που καλούμαστε να σταματήσουμε την κατάρρευση είναι δύσκολο να το κάνουμε με όρους δικαιοσύνης. Ο καθένας φωνάζει ότι δεν είναι δίκαιο να πληρώσει αυτός αλλά κάποιος άλλος. Η τραγική αλήθεια είναι ότι όπως και να μοιραστεί η πίτα, αυτή έχει τόσο πολύ λιγοστέψει, που καμιά μοιρασιά δεν θα είναι δίκαιη. Πάρτε για παράδειγμα τις συντάξεις. Δεν είναι δίκαιο να κόβουμε τις συντάξεις, μας λένε. Πώς θα ζήσουν οι άνθρωποι που δεν μπορούν πια να εργαστούν; Αλλά μήπως είναι δίκαιο να φορτώσουμε κι άλλα χρέη στις επόμενες γενιές, έτσι ώστε ο δικός μας κύκλος να ολοκληρωθεί σαν να μη συνέβη τίποτε;

Φοβάμαι πως ό,τι και να γίνει οι μόνοι πραγματικά αδικημένοι αυτής της χώρας είναι οι νέοι. Είναι περισσότερο από βέβαιο ότι έχουμε υπονομεύσει όχι το μέλλον τους, αλλά όλη τους τη ζωή. Το χειρότερο, όμως, είναι ότι τους έχουμε εκπαιδεύσει με τις αξίες μας και πολλοί από αυτούς τις έχουν ενστερνισθεί. Θέλουν ένα κράτος σαν της Κούβας που να μοιράζει Αρμάνι. Ας ελπίσουμε ότι δεν θα πάμε σε ένα κράτος που να μοιράζει συσσίτιο.

Θέματα επικαιρότητας: Οικονομική κρίση

Φίλιππος Σαχινίδης

Προοδευτικές προτάσεις για την οικονομία σε συνθήκες permcrisis

Φίλιππος Σαχινίδης, 2022-11-21

H λέξη της χρονιάς για το 2022 σύμφωνα με το λεξικό Collins είναι...

Περισσότερα
Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Η αδιέξοδη οικονομική πολιτική θα φέρει λουκέτα και ανεργία

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2021-02-02

Η πανδημία του Covid19 άλλαξε ριζικά τα δεδομένα παγκοσμίως...

Περισσότερα
Γιάννης Βούλγαρης

Τι μαθαίνουμε από την τριπλή κρίση;

Γιάννης Βούλγαρης, 2020-09-12

Λίγες ήταν ευτυχώς οι φορές που η μεταπολιτευτική Ελλάδα...

Περισσότερα

Εικόνα δύσβατης πορείας

Αντώνης Παπαγιαννίδης, 2020-06-25

Είναι αλήθεια πως στην Ελληνική πραγματικότητα συχνά υπάρχει...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Από τη χαμένη 10ετία, μην πάμε στη χαμένη γενιά

Κώστας Καλλίτσης, 2020-05-10

Η καταιγίδα έχει όνομα, λέγεται ανεργία. Και θα είναι σφοδρή....

Περισσότερα
Αντώνης Λιάκος

Πλοήγηση μέσω κρίσεων

Αντώνης Λιάκος, 2020-05-03

Η τωρινή κρίση της πανδημίας, και η οικονομική που σέρνει...

Περισσότερα

Μειώστε τους φόρους στους μισθωτούς

Αντώνης Καρακούσης, 2019-10-20

Η μακρόχρονη κρίση και το πλήθος των μέτρων, μνημονιακών...

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Τα πρωτογενή πλεονάσματα πριν και τώρα

Κώστας Καλλίτσης, 2019-04-27

Το 2016 είχαμε δεσμευτεί να πετύχουμε πρωτογενές πλεόνασμα...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Η άθραυστη αλυσίδα των «αντιποίνων»

Παντελής Μπουκάλας, 2024-04-16

Στην επαληθευμένη από αμερόληπτες πηγές Ιστορία, το δόγμα...

Θόδωρος Τσίκας

Ιράν-Ισραήλ: Γόητρο, προσχήματα και ισορροπίες

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-14

Είναι γνωστό ότι το καθεστώς των φανατικών μουλάδων του...

Το δίλημμα της Τεχεράνης

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-08

H ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας βρίσκεται σε ένα άβολο...

Πώς απαντούν στην Ακροδεξιά τα άλλα κόμματα

Ξένια Κουναλάκη, 2024-04-04

Aπό την εποχή της ανόδου της Χρυσής Αυγής τα συστημικά κόμματα...

Η ατιμωρησία των ελίτ

Τάσος Παππάς, 2024-04-01

Αντιγράφω από τη στήλη «ΕΝΑ ΒΛΕΜΜΑ» στις Νησίδες της «Εφημερίδας...

Το νέο τουρκικό παζλ

Βαγγέλης Αρεταίος, 2024-04-01

Η «έκπληξη του CHP», όπως λένε από χθες το βράδυ Τούρκοι αναλυτές,...

Θόδωρος Τσίκας

Τουρκία: διαμαρτυρία για οικονομία και φθορά εξουσίας

Θόδωρος Τσίκας, 2024-04-01

Ακόμα μια φορά, η οικονομία έπαιξε ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις....

Διονύσης Τεμπονέρας

Άνθρακες ο θησαυρός της αύξησης του κατώτατου μισθού

Διονύσης Τεμπονέρας, 2024-03-28

Ανακοινώνεται στο υπουργικό συμβούλιο η αύξηση του κατώτατου...

Κουράστηκαν να λιβανίζουν

Τάσος Παππάς, 2024-03-26

Οταν τα μέσα ενημέρωσης όλων των κατηγοριών είναι ιμάντες...

Κώστας Καλλίτσης

Η κυριαρχία της Ν.Δ

Κώστας Καλλίτσης, 2024-03-23

Κάτι, αλήθεια, συμβαίνει εδώ; Μια πρόχειρη απάντηση θα ήταν...

Μερικές σκέψεις για τον «νέο κύκλο» του ΣΥΡΙΖΑ

Θανάσης Καρτερός, 2024-03-17

Για να πούμε την αλήθεια, δεν είναι εύκολο να συνηθίσει...

Πανηγυρίζοντας επί των ερειπίων του ΕΣΥ

Παντελής Μπουκάλας, 2024-03-17

Σημείο πρώτο: Με τις λέξεις μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε:...

×
×