Προσοχή! Ο ελληνικός στρατός θερίζει 20χρονους...
Γιάννης Σακιώτης, www.ppol.gr, Δημοσιευμένο: 2005-03-10
Εάν κάθε λαός έχει τους ηγέτες που του αξίζουν, κάθε λαός έχει επίσης τους αξιωματικούς που του αξίζουν...
Ο ελληνικός στρατός μπορεί να είναι βαθιά υπερήφανος για τα φονικά, περισσότερο ή λιγότερο ηθελημένα που διαπράττονται στα στρατόπεδα ανά την επικράτεια, ακόμη και λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Ένα παιδί 20 χρονών δεν ζει πια.
Ο Μάριος Μαρτζούκος από την Κέρκυρα σκοτώθηκε στις 9 Μαρτίου 2005 σε «εκπαιδευτική βολή» στο κέντρο εκπαίδευσης πυροβολικού στη Θήβα.
Οι συνθήκες παραμένουν αδιευκρίνιστες.
Την 1η Μαρτίου, ένας άλλος 20χρονος στρατιώτης, ο Αλέξανδρος Χουρεμίδης, από την Πτολεμαϊδα, βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του.
Στο ίδιο κέντρο «εκπαίδευσης» πυροβολικού στη Θήβα.
Κατάλογο 20χρόνων νεκρών στον ελληνικό στρατό είχαμε και τον Φεβρουάριο του 2005 και τον Ιανουάριο του 2005 και το Δεκέμβριο του 2004 και το Νοέμβριο του 2004... και το 2003 και το 2002 και το 2001...
Σε όλες τις περιπτώσεις οι συνθήκες παραμένουν αδιευκρίνιστες
Ουδείς τιμωρείται όμως για την αφαίρεση δεκάδων ζωών νέων, που δήθεν σκοτώθηκαν σε «ατυχήματα» ή αυτοκτόνησαν στη σκοπιά.
Κάποτε γίνεται κάποιος ντόρος, το συμπέρασμα όμως είναι ότι οι κατεργάρηδες που κάθε φορά ευθύνονται άμεσα ή έμμεσα για το μακέλεμα, στο τέλος τη βγάζουν καθαρή και κυκλοφορούν ως ευυπόληπτοι πολίτες ελεύθεροι ανάμεσά μας.
Το θέμα είναι ταμπού για την ελληνική κοινωνία, που αρκείται σε ψιθύρους που προβάλλουν «σοβαρές» εκδοχές του τύπου «το παιδί είχε μπλέξει με εμπόρους ναρκωτικών και το φάγανε...»
Η δραματικά θλιβερή αυτή ιστορία είναι τόσο παλιά όσο και ο ελληνικός στρατός.
Τι στρατός δηλαδή, για ένα κάτεργο πρόκειται που μετατρέπει τους εκπαιδευόμενους έφεδρους φαντάρους σε δούλους που υπηρετούν τζάμπα τους αγράμματους κομπλεξικούς που αυτοαποκαλούνται αξιωματικοί του ελληνικού στρατού (ΟΚ υπάρχουν και εξαιρέσεις, λίγες όμως).
Θα γίνει ποτέ κάτι; Υπάρχει πρωθυπουργός;
Γιατί δεν απολύει πάραυτα σύσσωμη την πολιτική ηγεσία του υπουργείου άμυνας;
Γιατί η στρατονομία δεν συλλαμβάνει αμέσως τους αξιωματικούς που είχαν την ευθύνη εποπτείας των σκοτωμένων φαντάρων;
Πού στην οργή είναι η στρατιωτική δικαιοσύνη, να κινηθεί αυτεπάγγελτα και να προφυλακίσει τους βασικούς ύποπτους για τις πράξεις αυτές, πριν προλάβουν να πραγματοποιήσουν κι άλλες;
Δεν θα ουρλιάξει επιτέλους κανείς;
Δεν πα να είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση 25 χρόνια;
Δυστυχώς η πατρίδα μας παραμένει ένα αίσχος...
Ο ελληνικός στρατός μπορεί να είναι βαθιά υπερήφανος για τα φονικά, περισσότερο ή λιγότερο ηθελημένα που διαπράττονται στα στρατόπεδα ανά την επικράτεια, ακόμη και λίγα χιλιόμετρα από την Αθήνα.
Ένα παιδί 20 χρονών δεν ζει πια.
Ο Μάριος Μαρτζούκος από την Κέρκυρα σκοτώθηκε στις 9 Μαρτίου 2005 σε «εκπαιδευτική βολή» στο κέντρο εκπαίδευσης πυροβολικού στη Θήβα.
Οι συνθήκες παραμένουν αδιευκρίνιστες.
Την 1η Μαρτίου, ένας άλλος 20χρονος στρατιώτης, ο Αλέξανδρος Χουρεμίδης, από την Πτολεμαϊδα, βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του.
Στο ίδιο κέντρο «εκπαίδευσης» πυροβολικού στη Θήβα.
Κατάλογο 20χρόνων νεκρών στον ελληνικό στρατό είχαμε και τον Φεβρουάριο του 2005 και τον Ιανουάριο του 2005 και το Δεκέμβριο του 2004 και το Νοέμβριο του 2004... και το 2003 και το 2002 και το 2001...
Σε όλες τις περιπτώσεις οι συνθήκες παραμένουν αδιευκρίνιστες
Ουδείς τιμωρείται όμως για την αφαίρεση δεκάδων ζωών νέων, που δήθεν σκοτώθηκαν σε «ατυχήματα» ή αυτοκτόνησαν στη σκοπιά.
Κάποτε γίνεται κάποιος ντόρος, το συμπέρασμα όμως είναι ότι οι κατεργάρηδες που κάθε φορά ευθύνονται άμεσα ή έμμεσα για το μακέλεμα, στο τέλος τη βγάζουν καθαρή και κυκλοφορούν ως ευυπόληπτοι πολίτες ελεύθεροι ανάμεσά μας.
Το θέμα είναι ταμπού για την ελληνική κοινωνία, που αρκείται σε ψιθύρους που προβάλλουν «σοβαρές» εκδοχές του τύπου «το παιδί είχε μπλέξει με εμπόρους ναρκωτικών και το φάγανε...»
Η δραματικά θλιβερή αυτή ιστορία είναι τόσο παλιά όσο και ο ελληνικός στρατός.
Τι στρατός δηλαδή, για ένα κάτεργο πρόκειται που μετατρέπει τους εκπαιδευόμενους έφεδρους φαντάρους σε δούλους που υπηρετούν τζάμπα τους αγράμματους κομπλεξικούς που αυτοαποκαλούνται αξιωματικοί του ελληνικού στρατού (ΟΚ υπάρχουν και εξαιρέσεις, λίγες όμως).
Θα γίνει ποτέ κάτι; Υπάρχει πρωθυπουργός;
Γιατί δεν απολύει πάραυτα σύσσωμη την πολιτική ηγεσία του υπουργείου άμυνας;
Γιατί η στρατονομία δεν συλλαμβάνει αμέσως τους αξιωματικούς που είχαν την ευθύνη εποπτείας των σκοτωμένων φαντάρων;
Πού στην οργή είναι η στρατιωτική δικαιοσύνη, να κινηθεί αυτεπάγγελτα και να προφυλακίσει τους βασικούς ύποπτους για τις πράξεις αυτές, πριν προλάβουν να πραγματοποιήσουν κι άλλες;
Δεν θα ουρλιάξει επιτέλους κανείς;
Δεν πα να είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση 25 χρόνια;
Δυστυχώς η πατρίδα μας παραμένει ένα αίσχος...
