Η «ρύθμιση» για τα αυθαίρετα, συνολικά, είναι μια αντι-κοινωνική πράξη αλλά και ευθεία βολή εναντίον του περιβάλλοντος

Όσο περισσότερο προχωρά στην εξειδίκευση των προστίμων για τα αυθαίρετα το ΥΠΕΚΑ, τόσο περισσότερο φαίνεται και ο χαρακτήρας της ρύθμισης.

Αφενός, με την εισαγωγή «κοινωνικών» κριτηρίων στις εκπτώσεις των προστίμων, διολισθαίνει σε ένα πεδίο που έθρεψε γενιές αυθαιρέτων, αυτό του φτηνού λαϊκισμού, ασκώντας δήθεν κοινωνική πολιτική μέσω της ανοχής στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Η κοινωνική πολιτική ασκείται με μέτρα προστασίας των αδύναμων και όχι ανεχόμενοι την αυθαιρεσία τους στη φύση ή αλλού (περισσότερα από 1.000.000 αυθαίρετα είναι «μικρές» εξοχικές κατοικίες).

Η λογική της έκπτωσης με βάση την παλαιότητα του αυθαιρέτου, εισάγει ένα ακατανόητο, από περιβαλλοντική και κοινωνική σκοπιά, κριτήριο, ότι όσο μεγαλύτερο διάστημα έχεις χρησιμοποιήσει αυθαίρετα έναν χώρο, τόσο μεγαλύτερη έκπτωση θα έχεις! Διαφωνούμε με την λογική αυτή των εκπτώσεων για μείζονα λόγο, αφού κάτι τέτοιο δεν ίσχυσε στην περίπτωση των ημιυπαίθριων.

Η «ρύθμιση» για τα αυθαίρετα, συνολικά, είναι μια αντι-κοινωνική πράξη αλλά και ευθεία βολή εναντίον του περιβάλλοντος, με αποκλειστικό σκοπό την είσπραξη χρημάτων.