Για μια αληθινή μεταρρύθμιση

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2012-01-21

«Απαιτείται μια μεταρρυθμιστική έκρηξη» είπε ο επικεφαλής του υπουργείου με τη «νιούσπικ» ονομασία «Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης», μιλώντας στην παρθενική συνεδρίαση ενός νεότευκτου οργάνου υπό τον εξίσου εντυπωσιακό τίτλο «Εθνικό Συμβούλιο Διοικητικής Μεταρρύθμισης».

Ο υπουργός διεκτραγώδησε τη σημερινή κατάσταση της Δημόσιας Διοίκησης. Περιέγραψε τον σουρεαλισμό του Δημοσίου, όπου κάθε υπουργείο χωρίζεται, κατά μέσον όρο, σε 430 διαφορετικές εσωτερικές υπηρεσίες (!) οι οποίες είναι αδύνατον να συντονιστούν μεταξύ τους και όπου 1 στα 5, από τα 5.000 συνολικά, τμήματα του Δημοσίου έχει προϊστάμενο δίχως ούτε έναν υπάλληλο του οποίου να προΐσταται (too many chiefs not enough Indians, που λέει και το γνωστό ανέκδοτο). Την αδυναμία της δημόσιας υπηρεσίας να παρέχει στοιχεία για οτιδήποτε αφορά στη δράση της. Και τον απίστευτο νομικό φορμαλισμό που διέπει το ελληνικό κράτος, όπου τίποτε, ούτε και τα απλούστερα και αυτονόητα, δεν επιτρέπεται να γίνει, αν δεν αντιστοιχεί σε κάποια ρητή αρμοδιότητα που κάποιος νόμος ρητά να περιγράφει. Αν ο νόμος δεν προβλέπει ότι στη βροχή ανοίγουμε ομπρέλα, ο δημόσιος λειτουργός είναι υποχρεωμένος να γίνεται μούσκεμα...Τα ξέραμε ή, έστω, τα υποψιαζόμασταν ως παθόντες. Τα καταγράφουν διεθνείς οργανισμοί στις εκθέσεις τους. Μας τα δίδαξε η εμπειρία των Ολυμπιακών Αγώνων που δεν θα είχαν γίνει ποτέ αν δεν είχε προηγηθεί ένα μπαϊπάς στη Δημόσια Διοίκηση και η κληρονομιά των οποίων εξανεμίστηκε και σπαταλήθηκε, επειδή μετά το μπαϊπάς η διαχείρισή της έγινε με όρους Δημόσιας Διοίκησης. Και στους σκληρούς καιρούς οικονομικής συντριβής που ζούμε, όλοι έχουν καταλάβει ότι η συγκρότηση και η λειτουργία του κράτους είναι το βάρος που εξουθενώνει τη χιλιοτραγουδισμένη «ανταγωνιστικότητα» της οικονομίας, ότι είναι το γραφειοκρατικό και όχι το μισθολογικό κόστος που συνθλίβει επιχειρήσεις και που γεννά βιότοπους διαφθοράς.Οτι το φερώνυμο υπουργείο με την αρωγή της γενναίας εθνικής επιτροπής σχεδιάζει αλλαγές είναι ασφαλώς ευπρόσδεκτο και αξιέπαινο. Αρκεί να ξεκαθαρίσουμε δύο τρία πράγματα.

Να ξεκαθαρίσουμε, για παράδειγμα, ότι οι αλλαγές δεν εξαγγέλλονται μόνο και μόνο επειδή τις ζητά η τρόικα και με μόνο κίνητρο τη μείωση του αριθμού των υπαλλήλων. Γιατί το μισθολογικό κόστος του Δημοσίου μπορεί να παραφούσκωσε στα χρόνια του πελατειακού πυρετού τής «επανίδρυσης» (και ήδη «ξεφουσκώνει») αλλά δεν είναι αλήθεια ότι το πρόβλημα του Δημοσίου είναι το υπεράριθμον των λειτουργών του. Η Γαλλία, για παράδειγμα, έχει πολύ περισσότερους, σχεδόν διπλάσιους, σε αναλογία πληθυσμού, δημοσίους υπαλλήλους και χώρες όπως η Σουηδία και η Νορβηγία υπερδιπλάσιο αριθμό, και όμως λειτουργούν καλά και αποδοτικά.Να ξεκαθαρίσουμε επίσης ότι τα μέσα διόρθωσης του προβλήματος δεν θα είναι τα ίδια που το προκαλούν. Οτι, δηλαδή, δεν θα προσθέσουμε «εθνικά συντονιστικά όργανα» και διυπουργικές δομές στο δάσος των ήδη υπαρχόντων.

Και, τέλος, ας έχουμε καθαρό ποιο είναι το αίτιο στη ρίζα των προβλημάτων, ποια είναι η αρρώστια που πρέπει να γιατρευτεί. Οι κανόνες στο ελληνικό κράτος είναι τόσο βαρείς, δυσανάγνωστοι και άκαμπτοι, ακριβώς για να μπορούν να κάμπτονται από τον έχοντα την πολιτική, συνδικαλιστική, οικονομική δύναμη. Ο νομικός φορμαλισμός πυκνώνει όχι για να εμποδίζει αλλά για να διευκολύνει την αυθαιρεσία, την πελατειακή συναλλαγή και τη διαφθορά. Και η μεγάλη διαφορά της Ελλάδας από άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι ότι εδώ η Δημόσια Διοίκηση έχει ευνουχιστεί από τους «πολιτικούς προϊσταμένους» της, τα κόμματα εξουσίας, οι διοικητικές μονάδες δεν είναι αυτόνομες της Πολιτικής, η κορυφή της διοικητικής πυραμίδας έχει κομματικά χαρακτηριστικά και η βάση της πυραμίδας ελέγχεται από τους κομματικούς δεσμοφύλακες, την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ.Που σημαίνει πολύ απλά ότι για να γίνει αληθινή μεταρρύθμιση στο ελληνικό κράτος ένα από τα δύο πρέπει να γίνει: Ή οι κυβερνήσεις να κάνουν outsourcing, να αναθέσουν σε άλλον, ανεξάρτητο και εκτός πολιτικού κύκλου θεσμό τη μεταρρύθμιση. Ή θα πρέπει η πολιτική τάξη να αποδομήσει τον εαυτό της. Αν δεν αλλάξουν αυτοί, αποκλείεται να αλλάξουν οι δημόσιες δομές που έπλασαν κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν και διά των οποίων αναπαράγονται.

Θέματα επικαιρότητας: Πελατειακό κράτος

Γιάννης Παπαθεοδώρου

Το άδοξο τέλος της μεταπολίτευσης

Γιάννης Παπαθεοδώρου, 2012-02-08

The Books’ Journal, τχ. 16, Φεβρουάριος 2012. Για το βιβλίο του Σταύρου...

Περισσότερα
Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος

To μνημόνιο και οι...Ολυμπιακοί Αγώνες

Ανδρέας Ε. Παπαδόπουλος, 2012-01-26

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 και πολύ περισσότερο στις...

Περισσότερα
Νίκος Μπίστης

Πεπονόφλουδες

Νίκος Μπίστης, 2012-01-23

Δεν ξέρω και δεν με πολυενδιαφέρει να μάθω σε τι θεό πιστεύει...

Περισσότερα

Για μια αληθινή μεταρρύθμιση

Παύλος Τσίμας, 2012-01-21

«Απαιτείται μια μεταρρυθμιστική έκρηξη» είπε ο επικεφαλής...

Περισσότερα
Ανδρέας Παπαδόπουλος

Ο δύσκολος δρόμος του Γιώργου Καμίνη

Ανδρέας Παπαδόπουλος, 2012-01-14

Είναι προφανής και εύκολα εξηγήσιμη η προσπάθεια που γίνεται...

Περισσότερα
Σταύρος Τσακυράκης

Ατόπημα η προφυλάκιση Εφραίμ

Σταύρος Τσακυράκης, 2011-12-26

Η προφυλάκιση του κ. Εφραίμ αποτελεί άλλο ένα ατόπημα της...

Περισσότερα

Πανικός για τον Εφραίμ

Σταύρος Θεοδωράκης, 2011-12-25

Θέλω να είμαι ξεκάθαρος. Η προφυλάκιση του Εφραίμ είναι...

Περισσότερα

«Αγονα» δρομολόγια σε αέρα και θάλασσα

Κώστας Χλωμούδης, 2011-12-23

Η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) προχώρησε στην προκήρυξη...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Δημήτρης Χατζησωκράτης

Μια εβδομάδα μετά, 99 ημέρες πριν

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-03-01

Μια εβδομάδα μετά το 4ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αλλά και ενενήντα...

Γιώργος Γιαννουλόπουλος

Περί εσωστρέφειας και εξωστρέφειας

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, 2024-03-02

Kρίνοντας από όσα ακούστηκαν και γράφτηκαν από την εμφάνιση...

Παύλος Τσίμας

Καίγοντας εμπιστοσύνη

Παύλος Τσίμας, 2024-03-02

Την πρώτη φορά που μια δημοσκόπηση έθεσε το ερώτημα «πόση...

Αλ. Τσίπρας: Θυμωμένος; Απογοητευμένος; Ανακουφισμένος;

Τάσος Παππάς, 2024-03-02

Ψάχνοντας στο διαδίκτυο για ιστορικές φράσεις που περιλαμβάνουν...

Σόσιαλ μίντια και φενάκες εν αφθονία

Παντελής Μπουκάλας, 2024-02-20

Από τον πλατωνικό «Φαίδρο» διδαχτήκαμε να είμαστε επιφυλακτικοί...

Γιατί υποχώρησε το κράτος δικαίου στην Ελλάδα;

Παύλος Ελευθεριάδης, 2024-02-17

Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Στροφή σε ένα νέο, υγιές παραγωγικό μοντέλο

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-02-15

Η κυβέρνηση της ΝΔ μετά τις εκλογές και το 41%, που το θεώρησε...

Δημοκρατική αφύπνιση

Λάμπρος Αθανάσιος Τσουκνίδας, 2024-02-11

Να που φτάσαμε να πρέπει να (ξανα)μάθουμε να κουβεντιάζουμε...

Γιώργος Σιακαντάρης

Μια συζήτηση: Αγαθούληδες ή πονηρούληδες;

Γιώργος Σιακαντάρης, 2024-02-11

Η προγραμματισμένη συζήτηση της Έφης Αχτσιόγλου, του Διονύση...

Εξωτερική πολιτική σε έναν απρόβλεπτο κόσμο

Λουκάς Τσούκαλης, 2024-02-10

Το παγκόσμιο οικοδόμημα στην εποχή της αμερικανικής παντοδυναμίας...

Ένας νέος αστερισμός;

Παύλος Τσίμας, 2024-02-10

Το βράδυ των εκλογών του 1981- αφηγείται ο Μίμης Ανδρουλάκης...

Πάνος Σκοτινιώτης

Ζητείται εναλλακτική

Πάνος Σκοτινιώτης, 2024-02-09

Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 68 χρόνια από τις εκλογές...

×
×