Ιστορικός συμβιβασμός;

Υπάρχει άραγε δυνατότητα μιας ευρύτερης συμφωνίας Δεξιάς και Αριστεράς για να ξεκολλήσει η χώρα από το τέλμα;

Παύλος Τσίμας, Τα Νέα, Δημοσιευμένο: 2014-02-01

Φαντάζεστε ένα Υπουργικό Συμβούλιο, γύρω από το οβάλ τραπέζι του οποίου κάθονται μαζί, μονιασμένοι, οι παλαιοί πολεμιστές των μικρών τηλεοπτικών ωρών, οι μπαρουτοκαπνισμένοι της εύκολης ατάκας και του αναίτιου καβγά, ο Αδωνις με τον Στρατούλη, ο Σκουρλέτης με τον Κεδίκογλου ή η Ζωή με τον Μαρκογιαννάκη; Αστείο πράγμα.

Και κάπως έτσι, με αστεία και καλαμπούρια, αντιπαρήλθαμε το δημοσκοπικό εύρημα της περασμένης Κυριακής, πως μια ευδιάκριτη πλειοψηφία, το 60% περίπου των ερωτηθέντων, θα έβλεπε θετικά έναν «ιστορικό συμβιβασμό» Αριστεράς - Δεξιάς, μια ευρύτερη εθνική συμφωνία για να ξεκολλήσουμε από τη λάσπη. Σαμαράς και Τσίπρας απέρριψαν μετά βδελυγμίας την ιδέα. Και μας κάλεσαν να στρατευθούμε σε μια σταυροφορία, να ζωστούμε τ’ άρματα και να συντρίψουμε τους απίστους στις κάλπες του Μαΐου.

Δεν βλέπω πολλούς πρόθυμους να φορέσουν τον σταυρό στο στήθος και να καταταγούν για την απελευθέρωση της ευρωεκλογικής Ιερουσαλήμ. Υποψιάζομαι, αντίθετα, ότι όσο ανεβάζει την ένταση ο πολιτικός λόγος τόσο δυσκολότερα φθάνει στ’ αφτιά εκείνων που φιλοδοξεί να συγκινήσει. Αλλά δεν βλέπω και τι θα μπορούσε να εμποδίσει αυτές τις ευρωεκλογές να εξελιχθούν σε μια ιεροτελεστία της πόλωσης, μια φαντασιακή μάχη ζωής και θανάτου, «ή εμείς ή αυτοί», στην προσπάθεια των κομματικών επιτελείων να πείσουν τους απρόθυμους να εκλάβουν την ευρωκάλπη ως ένα είδος δημοψηφίσματος που θα κρίνει την επιβίωση ή την ανατροπή της κυβέρνησης. Και μετά;

Μετά, όταν ο παροξυσμός της πόλωσης περάσει, θα βρεθούμε όλοι ξανά εμπρός στα ίδια ερωτήματα: Πώς, με τι τρόπο θα εξασφαλίσουμε αυτά που όλοι - όσοι τουλάχιστον διαθέτουν κοινό νου - συμφωνούν ως αναγκαία; Την ελάφρυνση του χρέους, την αναπτυξιακή χρηματοδότηση, όχι πάλι με δανεικά, την αποκατάσταση των αδικιών και την επούλωση των πληγών που άνοιξαν στα χρόνια της αναπόφευκτης, αλλά τόσο άνισα κατανεμημένης, δημοσιονομικής προσαρμογής;

Ο ένας τρόπος είναι ο κλασικός: να τους αφήσουμε να παραδέρνουν στα μαρμαρένια τους αλώνια μέχρις ότου ένας από τους δύο κερδίσει το «απεχθές τρόπαιον», το μπόνους των 50 επιπλέον εδρών που ο εκλογικός νόμος χαρίζει στο πρώτο κόμμα, συγκροτήσει σε κυβέρνηση τον κομματικό του στρατό, με το δέλεαρ της εξουσίας να σιδερώνει εσωκομματικές διαφωνίες, κι έπειτα να κάνουμε τον σταυρό μας...

Ο άλλος τρόπος θα ήταν να κάνουμε αυτό που κάνουν όλοι, σχεδόν, οι υπόλοιποι λαοί της Ευρώπης. Να επιβάλουμε ένα ελάχιστο συνεννόησης για τα αυτονόητα, που δεν σβήνει τις ιδεολογικές διαφορές ούτε αναστέλλει τις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Απλώς δεν καθιστά αντικείμενο αντιπαράθεσης το αυτονόητο.

Θα μπορούσαμε να ήμασταν ήδη εκεί. Αν ο ανοικονόμητος Καραμανλής, όταν βρέθηκε προ δημοσιονομικού εκτροχιασμού το 2007, είχε επιχειρήσει να συνεννοηθεί με την αντιπολίτευση και τα συνδικάτα, όπως έγινε στην Ιρλανδία, την Πορτογαλία και αλλού, ένα κοινά αποδεκτό πλαίσιο οικονομικής πολιτικής, αντί να επιδιώξει να συντρίψει την αντιπολίτευση με ένα εκλογικό τέχνασμα. Ή αν ο Παπανδρέου είχε τη γενναιότητα να σχηματίσει, την επομένη των μοιραίων εκλογών του 2009, αντί κυβέρνησης κηπουρών μια κυβέρνηση μετώπου σωτηρίας. Αν μετά το σοκ του Μνημονίου είχαμε βρει έναν ελάχιστο κοινό τόπο πολιτικής αντίδρασης πριν επέλθει η κοινωνική κατάρρευση. Ή αν η νοήμων Αριστερά ασκούσε μια αποτελεσματική αντιπολίτευση στις μνημονιακές πολιτικές, αντί να παραδέρνει σε σαχλαμάρες του τύπου «η κρίση δεν υπάρχει, είναι παραμύθι με δράκο», «το χρέος είναι επαχθές, δεν χρωστάμε, δεν πληρώνουμε», «παραμονή στο ευρώ, αλλά όχι πάση θυσία», «μακάρι να είχαμε γίνει Αργεντινή» και άλλα παρόμοια.

Εστω και τώρα, λοιπόν, που το αίτημα της πολιτικής ενηλικίωσης μοιάζει να έχει πολύ μεγαλύτερη αποδοχή. Οχι για να σχηματιστεί με το στανιό μια κυβέρνηση αταίριαστης συμμαχίας, να αθροιστούν στα υπουργικά γραφεία κομματικοί σκερβελέδες πολύχρωμοι, αντί μονόχρωμοι, και τα όποια λάφυρα εξουσίας να μοιαραστούν με κάποιον κομματικό αλγόριθμο τύπου 4-2-1, αντί να παιχτούν στο «πάρτα όλα». Αλλά να εξαιρεθούν τα αυτονόητα από την αντιπαράθεση για την εξουσία, να απενεχοποιηθεί η συμφωνία στα ελάχιστα αναγκαία και να ενηλικιωθεί η πολιτική αντιδικία, ώστε να μην εμποδίζει μια εθνική ανασυγκρότηση. Δεν χρειάζεται δα και ιστορικός συμβιβασμός για να το καταφέρουμε.

Θέματα επικαιρότητας: Ευρωεκλογές 2014

Οι αποφάσεις της Κ.Ε. της ΔΗΜΑΡ εν όψει του Εκτάκτου Συνεδρίου (12-14/6/14)

2014-06-22

Η Κεντρική Επιτροπή της Δημοκρατικής Αριστεράς κατά τη...

Περισσότερα

Ομιλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, Φώτη Κουβέλη στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής(21/06/2014)

2014-06-21

Μετά το πολύ κακό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει ανοίξει...

Περισσότερα

Η σταυρoδοσία των ευρωεκλογών

2014-06-18

Σύμφωνα με το Πρωτοδικείο Αθηνών, η κατάταξη των υποψηφίων...

Περισσότερα
Φώτης Κουβέλης

Ο σχηματισμός προεδρικής πλειοψηφίας θα είναι εξαιρετικά δυσχερής χωρίς ορατή αλλαγή πολιτικής

Φώτης Κουβέλης, 2014-06-15

Χρειαζόμαστε ένα προοδευτικό μπλοκ εξουσίας, που θα εκφράσει...

Περισσότερα
Δημήτρης Χατζησωκράτης

Χρειαζόμαστε νέο μπλοκ εξουσίας με προοδευτικές δυνάμεις

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2014-06-15

Αυτό που έχουμε τονίσει είναι ότι, με βάση και τα αποτελέσματα...

Περισσότερα
Jean Pisani-Ferry

Ενίσχυση του οράματος μιας Ευρώπης περιορισμένων εξουσιών.

Jean Pisani-Ferry, 2014-06-14

Τα αποτελέσματα των εκλογών που προέκυψαν για το Ευρωπαϊκό...

Περισσότερα
Παναγιώτης Παναγιώτου

Κριτική αποτίμηση

Παναγιώτης Παναγιώτου, 2014-06-12

Το κακό αποτέλεσμα δίνει τη δυνατότητα , να δικαιολογούνται...

Περισσότερα

Η επόμενη μέρα

Θανάσης Μαχιάς, 2014-06-12

Έχω παιδεία θετικών επιστημών και μου είναι αδύνατον να...

Περισσότερα

Άρθρα/ Πολιτική

Εγκλήματα διαρκείας στη Ράφα

2024-05-29

Τραγικό λάθος ο κυριακάτικος βομβαρδισμόςκαταυλισμού...

Στέργιος Καλπάκης

Τα πολλά πρόσωπα της υποκρισίας και της ανευθυνότητας

Στέργιος Καλπάκης, 2024-05-25

Άλλοτε πολέμιοι της Συμφωνίας, σήμερα ομνύουν στην τήρησή...

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

Ισχυρή προοδευτική λύση διακυβέρνησης απέναντι στη ΝΔ

2024-05-21

Θεωρώ ότι υπάρχει κοινωνικό αίτημα του προοδευτικού κόσμου...

Σωτήρης Βαλντέν

Η Βόρεια Μακεδονία και τα όρια της πολιτικής της ισχύος

Σωτήρης Βαλντέν, 2024-05-26

Εν μέσω πολλαπλών διεθνών και περιφερειακών κρίσεων, μερικές...

Νίκος Κοτζιάς

H σημασία της συμφωνίας των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-19

Η συμφωνία των Πρεσπών έλυσε έναν γόρδιο δεσμό με θάρρος....

Θόδωρος Τσίκας

Το καλό κλίμα είναι θετικό, αλλά χρειάζεται και επίλυση

Θόδωρος Τσίκας, 2024-05-13

Η συνάντηση Ερντογάν-Μητσοτάκη στην Άγκυρα πήγε θετικά,...

Είναι επείγουσα ανάγκη να υπερασπιστούμε την Συμφωνία των Πρεσπών

Νίκος Κοτζιάς, 2024-05-05

Ας κινητοποιηθούμε όλοι για να υπερασπιστούμε την Συμφωνία...

Γιάννης Βούλγαρης

Μια επέτειος για 70+ ή μια υπόμνηση;

Γιάννης Βούλγαρης, 2024-04-20

...Στις ιστορικά σημαδιακές μέρες όπως η αυριανή, επαναλαμβάνουμε...

Ο ιπτάμενος δίσκος

Παύλος Τσίμας, 2024-05-18

Τι είναι η μεταπολίτευση; Μια εορταστική στιγμή, εκείνο...

Γιατί ανεβαίνει η ακροδεξιά;

Παύλος Τσίμας, 2024-04-27

Που είναι πιθανότερο να συναντήσει κανείς μετανάστες στον...

Όχι κύριε Νετανιάχου

Όχι κύριε Νετανιάχου

2024-04-26

Ο γερουσιαστής και ακτιβιστής Μπέρνι Σάντερς, (την ώρα που...

Τα τανκς με τα γαρίφαλα

Γιώργος Καπόπουλος, 2024-04-26

Πριν από πενήντα χρόνια η Λισαβόνα μόλις ξυπνούσε και όσοι...

×
×