Πόσο φταίει ο Βαρουφάκης;
Θανάσης Χειμωνάς, Athens Voice, Δημοσιευμένο: 2015-07-21
Πριν είκοσι ακριβώς χρόνια ήμουν φοιτητής στο Στρασβούργο. Εκείνη την εποχή η Γαλλία συγκλονίστηκε από μια σειρά αιματηρών τρομοκρατικών επιθέσεων από Ισλαμιστές ως αντίποινα για την ανάμιξη του γαλλικού κράτους στην ανατροπή του σκληρού ισλαμικού καθεστώτος στην Αλγερία. Βασικός ύποπτος ήταν ένας νεαρός Αλγερινός που άκουγε στο όνομα Χαλέντ Κελκάλ.
Οι αρχές εξαπέλυσαν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό για να τον εντοπίσουν και όταν τελικά το κατάφεραν, τον Σεπτέμβριο του 1995, τον σκότωσαν κάτω από αμφιλεγόμενες συνθήκες. Βασικά, οι αστυνομικοί - διώκτες του, τον εκτέλεσαν με χαριστική βολή ενώ ο ίδιος βρισκόταν τραυματισμένος στο έδαφος… Τις μέρες που ακολούθησαν τον χαμό του Κελκάλ το γαλλικό κράτος του φόρτωσε (αποκλειστικά σε αυτόν) όχι μόνο όλες τις τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα στο γαλλικό έδαφος αλλά και κάμποσες ποινικές υποθέσεις. Με άλλα λόγια η γαλλική δικαιοσύνη αποφάσισε πως ο, μακαρίτης πια, Χαλέντ έδρασε σε όλες τις περιπτώσεις μόνος του, κάτι που την διευκόλυνε να κλείσει πολλούς «ενοχλητικούς» φακέλους.
Για κάποιο λόγο ο, πάλαι ποτέ, τσάρος της Οικονομίας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάνης Βαρουφάκης μου έφερε στο μυαλό εκείνη την υπόθεση. Όπως ο Κελκάλ έτσι και εκείνος έσπειρε τον τρόμο σε έναν ολόκληρο λαό. Όχι φυσικά με σφαίρες και μπόμπες αλλά με το φάσμα της χρεοκοπίας το οποίο προέκυψε από μια άσκοπη και άστοχη διαπραγμάτευση, τον συνεχή εμπαιγμό των εταίρων και την θρυλική πλέον «δημιουργική ασάφεια». Η Ελλάδα βρέθηκε μια ανάσα από την δραχμή μέχρι που η κυβέρνηση, όπως η γαλλική αστυνομία τότε, αρχικά εκτέλεσε εν ψυχρώ (πολιτικά φυσικά) τον Βαρουφάκη και εν συνεχεία του φόρτωσε όλα τα λάθη του τελευταίου εξαμήνου. Σύμφωνα με το σενάριο που προωθήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ τα πάντα σε αυτή τη χώρα λειτούργησαν τέλεια από τις 25 Ιανουαρίου και μετά με μοναδική εξαίρεση τον ποταπό Βαρούφα ο οποίος, δρώντας τελείως μόνος του, παραλίγο να ρίξει την χώρα στα βράχια.
Μήπως να σοβαρευτούμε λίγο; Όλα όσα υποστήριζε και έκανε αυτό τον καιρό ο Βαρουφάκης ήταν η σκληρή γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Τα ίδια ακριβώς έλεγε ο Τσίπρας , τα ίδια ο Παππάς, τα ίδια όλα τα άλλα στελέχη του κόμματος της Κουμουνδούρου που σήμερα έχουν πλέον την στροφή στην πχιότητα και τον νεοφιλελευθερισμό. Η λογική του να έρθει η Ελλάδα σε σφοδρή συνεχή σύγκρουση με την Ε.Ε. επειδή η τελευταία δεν θα τολμούσε να την πετάξει εκτός Ευρωζώνης, έχοντας ωστόσο πάντα το μυαλό της και στο ενδεχόμενο της επιστροφής στη δραχμή υιοθετήθηκε με ευλάβεια από όλους τους συριζαίους. Επίσης, για λεφτά στον Πούτιν και τους Ιρανούς δεν πήγε ο Γιάνης αλλά ο Αλέξης με τον Παναγιώτη αντίστοιχα. Απλώς, έπρεπε να θυσιαστεί κάποιος για να δικαιολογηθεί η κωλοτούμπα και επελέγη ο –ούτως ή άλλως- αλλοπρόσαλλος Βαρουφάκης. Έτσι, ο μέχρι πρότινος, απόλυτος Έλληνας οικονομολόγος αποδομήθηκε μέχρις εσχάτων τόσο από τους πρώην (;) συντρόφους του όσο και από τους καλοθελητές γραμμιτζήδες που οργιάζουν στα συριζαίικα ΜΜΕ.
Τον τελευταίο καιρό ακούγονται πολλά. Μαθαίνουμε για συντονισμένο σχέδιο επιστροφής στη δραχμή με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες- ενδεχομένως και με σκοτεινά συμφέροντα από πίσω. Ως εμπνευστές του αναφέρονται τόσο ο ίδιος ο Βαρουφάκης όσο και πολλά άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν όλες αυτές οι φήμες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το σίγουρο είναι πως υπέυθυνος (συνειδητά ή ασυνείδητα) για την τραγική παρούσα κατάσταση είναι αποκλειστικά ο πρωθυπουργός -του οποίου άλλωστε προσωπική επιλογή αποτέλεσε ο Βαρουφάκης. Ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος μάλιστα διατηρεί κανονικότατα τον Βαρουφάκη στην κοινοβουλευτική του ομάδα παρά τις συνεχείς εμπρηστικές δηλώσεις του τελευταίου. Ο φίλος μου, ο Πέτρος Τατσόπουλος απομακρύνθηκε για πολύ λιγότερα. Μην αποκλείετε μάλιστα το ενδεχόμενο να δείτε το όνομα του Βαρουφάκη να φιγουράρει κανονικότατα στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές, πλάι σε εκείνα όλων των άλλων «εραστών της δραχμής» σε μια προσπάθεια να αποτραπούν οι διαρροές αμετανόητων αντιμνημονιακών ψηφοφόρων. Με τον ΣΥΡΙΖΑ όλα είναι συνεχώς πιθανά.
Οι αρχές εξαπέλυσαν ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό για να τον εντοπίσουν και όταν τελικά το κατάφεραν, τον Σεπτέμβριο του 1995, τον σκότωσαν κάτω από αμφιλεγόμενες συνθήκες. Βασικά, οι αστυνομικοί - διώκτες του, τον εκτέλεσαν με χαριστική βολή ενώ ο ίδιος βρισκόταν τραυματισμένος στο έδαφος… Τις μέρες που ακολούθησαν τον χαμό του Κελκάλ το γαλλικό κράτος του φόρτωσε (αποκλειστικά σε αυτόν) όχι μόνο όλες τις τρομοκρατικές επιθέσεις που έλαβαν χώρα στο γαλλικό έδαφος αλλά και κάμποσες ποινικές υποθέσεις. Με άλλα λόγια η γαλλική δικαιοσύνη αποφάσισε πως ο, μακαρίτης πια, Χαλέντ έδρασε σε όλες τις περιπτώσεις μόνος του, κάτι που την διευκόλυνε να κλείσει πολλούς «ενοχλητικούς» φακέλους.
Για κάποιο λόγο ο, πάλαι ποτέ, τσάρος της Οικονομίας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάνης Βαρουφάκης μου έφερε στο μυαλό εκείνη την υπόθεση. Όπως ο Κελκάλ έτσι και εκείνος έσπειρε τον τρόμο σε έναν ολόκληρο λαό. Όχι φυσικά με σφαίρες και μπόμπες αλλά με το φάσμα της χρεοκοπίας το οποίο προέκυψε από μια άσκοπη και άστοχη διαπραγμάτευση, τον συνεχή εμπαιγμό των εταίρων και την θρυλική πλέον «δημιουργική ασάφεια». Η Ελλάδα βρέθηκε μια ανάσα από την δραχμή μέχρι που η κυβέρνηση, όπως η γαλλική αστυνομία τότε, αρχικά εκτέλεσε εν ψυχρώ (πολιτικά φυσικά) τον Βαρουφάκη και εν συνεχεία του φόρτωσε όλα τα λάθη του τελευταίου εξαμήνου. Σύμφωνα με το σενάριο που προωθήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ τα πάντα σε αυτή τη χώρα λειτούργησαν τέλεια από τις 25 Ιανουαρίου και μετά με μοναδική εξαίρεση τον ποταπό Βαρούφα ο οποίος, δρώντας τελείως μόνος του, παραλίγο να ρίξει την χώρα στα βράχια.
Μήπως να σοβαρευτούμε λίγο; Όλα όσα υποστήριζε και έκανε αυτό τον καιρό ο Βαρουφάκης ήταν η σκληρή γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ. Τα ίδια ακριβώς έλεγε ο Τσίπρας , τα ίδια ο Παππάς, τα ίδια όλα τα άλλα στελέχη του κόμματος της Κουμουνδούρου που σήμερα έχουν πλέον την στροφή στην πχιότητα και τον νεοφιλελευθερισμό. Η λογική του να έρθει η Ελλάδα σε σφοδρή συνεχή σύγκρουση με την Ε.Ε. επειδή η τελευταία δεν θα τολμούσε να την πετάξει εκτός Ευρωζώνης, έχοντας ωστόσο πάντα το μυαλό της και στο ενδεχόμενο της επιστροφής στη δραχμή υιοθετήθηκε με ευλάβεια από όλους τους συριζαίους. Επίσης, για λεφτά στον Πούτιν και τους Ιρανούς δεν πήγε ο Γιάνης αλλά ο Αλέξης με τον Παναγιώτη αντίστοιχα. Απλώς, έπρεπε να θυσιαστεί κάποιος για να δικαιολογηθεί η κωλοτούμπα και επελέγη ο –ούτως ή άλλως- αλλοπρόσαλλος Βαρουφάκης. Έτσι, ο μέχρι πρότινος, απόλυτος Έλληνας οικονομολόγος αποδομήθηκε μέχρις εσχάτων τόσο από τους πρώην (;) συντρόφους του όσο και από τους καλοθελητές γραμμιτζήδες που οργιάζουν στα συριζαίικα ΜΜΕ.
Τον τελευταίο καιρό ακούγονται πολλά. Μαθαίνουμε για συντονισμένο σχέδιο επιστροφής στη δραχμή με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες- ενδεχομένως και με σκοτεινά συμφέροντα από πίσω. Ως εμπνευστές του αναφέρονται τόσο ο ίδιος ο Βαρουφάκης όσο και πολλά άλλα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Φυσικά δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω αν όλες αυτές οι φήμες ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το σίγουρο είναι πως υπέυθυνος (συνειδητά ή ασυνείδητα) για την τραγική παρούσα κατάσταση είναι αποκλειστικά ο πρωθυπουργός -του οποίου άλλωστε προσωπική επιλογή αποτέλεσε ο Βαρουφάκης. Ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος μάλιστα διατηρεί κανονικότατα τον Βαρουφάκη στην κοινοβουλευτική του ομάδα παρά τις συνεχείς εμπρηστικές δηλώσεις του τελευταίου. Ο φίλος μου, ο Πέτρος Τατσόπουλος απομακρύνθηκε για πολύ λιγότερα. Μην αποκλείετε μάλιστα το ενδεχόμενο να δείτε το όνομα του Βαρουφάκη να φιγουράρει κανονικότατα στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ στις επερχόμενες εκλογές, πλάι σε εκείνα όλων των άλλων «εραστών της δραχμής» σε μια προσπάθεια να αποτραπούν οι διαρροές αμετανόητων αντιμνημονιακών ψηφοφόρων. Με τον ΣΥΡΙΖΑ όλα είναι συνεχώς πιθανά.
