Το νέο οικονομικό μοντέλο παραμένει ζητούμενο

Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2015-08-09

Το πολιτικό προσωπικό, έστω με μεγάλη καθυστέρηση, σχεδόν στο σύνολό του συνειδητοποιεί ορισμένες στοιχειώδεις αλήθειες:

(α) Η πολιτική που θα αποφασίζει ο ελληνικός λαός να ασκείται στη χώρα μας, όπως συμβαίνει σε κάθε χώρα της Ευρωζώνης, θα διαμορφώνεται από κοινού με τους Ευρωπαίους εταίρους. (β) Ο έλεγχος και η εποπτεία από τους εταίρους δεν συνιστούν υποτέλεια, αλλά είναι στοιχεία ύπαρξης της Ευρωπαϊκής Ενωσης και βεβαίως της Ευρωζώνης, και γίνονται δημόσια, όχι εν κρυπτώ. (γ) Η Ευρωζώνη είναι ένα σύνολο από θεσμούς και κανόνες άνευ των οποίων δεν υπάρχει, όλοι οφείλουν να τους σέβονται, η μη τήρησή τους εισάγει καθεστώς ζούγκλας, πλήττει τους αδύναμους. (δ) Αυτοί οι κανόνες τροφοδοτούνται με το πολιτικό περιεχόμενο που τους προσδίδουν οι ευρωπαϊκοί λαοί με τις εκλογές – όχι μόνον ένας λαός, με τις δικές του εκλογές, σε μία χώρα. Η Ευρώπη προχωρά με συμβιβασμούς.

Αν δεν είχαν κατανοηθεί αυτά τα στοιχειώδη, δεν θα είχε καταστεί εφικτή οποιαδήποτε συμφωνία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπό συζήτηση συμφωνία με τους εταίρους είναι δύσκολη. Αλλά είναι επίσης αλήθεια ότι: (α) Χωρίς συμφωνία, η καταστροφή θα είχε επέλθει, η κοινωνία, η δημοκρατία και ενδεχομένως τα εθνικά συμφέροντα θα αντιμετώπιζαν εφιαλτικές καταστάσεις – δεν ήταν παρά θέμα χρόνου. (β) Τα αρνητικά σημεία της συμφωνίας είναι διορθώσιμα στην πορεία, ανάλογα με την επίτευξη των στόχων που περιέχει, υπάρχει (όπως υπήρχε πάντα…) η δυνατότητα τροποποίησης υφεσιακών ρυθμίσεων. (γ) Τέλος, με τη συμφωνία δημιουργούνται δυνατότητες για αντισταθμιστικές, αναδιανεμητικές και αναπτυξιακές πολιτικές και μέτρα που, από τώρα, σταδιακά, θα απαλύνουν το αποτύπωμα των εισπρακτικών, κυρίως, μέτρων.

Χρόνος δεν περισσεύει. Θα ήταν πολύτιμη η άσκηση, σε πνεύμα συνεννόησης με ευρεία συναίνεση, μιας πολιτικής μεταρρυθμίσεων παντού, σε όλη τη γραμμή, σε όλες τις σφαίρες, από την κρατική διοίκηση, τη Δικαιοσύνη, μέχρι τις τράπεζες, για να αποδεσμευτούν πόροι από το τέλμα του παρασιτισμού και των «ημετέρων», και το άμεσο άνοιγμα των αγορών στον υγιή ανταγωνισμό. Ωστόσο, πριν και πάνω από όλα, προέχει ο σχεδιασμός και η καλή εφαρμογή μιας συνεκτικής πολιτικής επενδύσεων, πολιτικής που θα εμπνέει εμπιστοσύνη και θα επιδιώκει να προσελκύσει ξένα ιδιωτικά μακροπρόθεσμα κεφάλαια – πρώτα πρώτα αυτά που υπερίπτανται και αναζητούν ευκαιρίες στα μεγάλα κοιτάσματα υποτιμημένων αξιών που κρύβει η χώρα. Το σημαντικό –για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του πρωθυπουργού, Αλ. Τσίπρα– είναι «η προσπάθεια άμεσης προσέλκυσης επενδύσεων ώστε να αντιμετωπιστούν οι υφεσιακές τάσεις στην οικονομία» (21.7.15).

Η προσέλκυση ιδιωτικών μακροπρόθεσμων (όχι απλά και μόνο βραχυπρόθεσμων, κοινώς αεριτζίδικων…) κεφαλαίων είναι το πιο σημαντικό άμεσα, για να σταθεί στα πόδια της μια νέα εθνική προσπάθεια, αλλά και στρατηγικά, για να αρχίσει η οικοδόμηση ενός νέου οικονομικού μοντέλου. Αυτό, δηλαδή, που αποτελεί το ζητούμενο από το 2010, όταν ξέσπασε το τσουνάμι της κρίσης. Τότε ακόμη, η ελληνική κοινωνία κυκλοφορούσε με μια λιμουζίνα που είχε πάρει με δάνειο. Δεν ήταν όλοι ίσοι σε αυτήν – αντιθέτως. Ούτε την απολάμβαναν όλοι εξίσου – και πολλοί υπέφεραν. Αλλοι κάθονταν στις θέσεις του οδηγού, συνοδηγού ή στο πίσω κάθισμα, πολλοί ήταν πατικωμένοι στο δάπεδο. Αλλοι ήταν στην καμπίνα και σπρώχνονταν για πιο άνετη θέση, άλλοι παραχωμένοι στο πορτμπαγκάζ πάσχιζαν να δουν λίγο φως. Αλλά σχεδόν όλοι είχαμε ξεχάσει ότι η λιμουζίνα δεν μας ανήκε. Οτι το μόνο που πραγματικά ήταν δικό μας, δεν ήταν η λιμουζίνα, ήταν το δάνειο που είχαμε πάρει. Το θυμηθήκαμε, εκόντες άκοντες, το 2010. Οταν οι διεθνείς αγορές αρνήθηκαν την αναχρηματοδότηση του δανείου.

Οταν, με άλλα λόγια, κατέρρευσε το μοντέλο της μεταπολεμικής ανάπτυξης της χώρας, το μοντέλο του παρασιτικού καπιταλισμού, της μεγέθυνσης μέσω της κατανάλωσης με δανεικά, αδιάφοροι για την παραγωγικότητα που είχε ξεπέσει σε ουραγό διεθνώς, με καθυστερημένες παραγωγικές δομές (κρατικοδίαιτες μεγάλες κατακλεμμένες και υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, ένα αρχιπέλαγος από μικρομεσαίες δήθεν επιχειρήσεις), με πελατειακό κράτος που αναλάμβανε το ρίσκο του δανεισμού και (δημοκρατικά, συναινετικά) διένειμε το προϊόν του με πελατειακά κριτήρια – εξού και υπερδανείστηκε. Αυτό το μοντέλο είχε εξαντληθεί προ πολλού. Οι αγορές το 2010 σφύριξαν και επίσημα τη λήξη του. Ηταν πολύ καλή ώρα για μια επώδυνη αλλά εξυγιαντική άσκηση εθνικής αυτογνωσίας. Το πολιτικό σύστημα, με υστεροβουλία, έκανε τα πάντα να μας διευκολύνει ως κοινωνία να αποφύγουμε αυτήν την άσκηση – να μην πιούμε αυτό το ποτήρι. Αυτό που δεν κάναμε τότε, αυτό που γίνεται σταγόνα με σταγόνα όλα αυτά τα χρόνια, παραμένει επίκαιρο. Οπως και το διά ταύτα της άσκησης: ο σχεδιασμός του νέου μοντέλου της χώρας, της μετά-την-κρίση-Ελλάδας.

Θέματα επικαιρότητας: Μετά τη Συμφωνία Ελλάδας-Ευρωζώνης

Το τέλος της μαγικής σκέψης

Παύλος Τσίμας, 2015-08-14

Λύτρωση ή συμφορά, υφεσιακή ή αναπτυξιακή, η «καλύτερη δυνατή»...

Περισσότερα
Αλέξανδρος Παπουτσής

Ο σοβαρός ΣΥΡΙΖΑ και οι ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις

Αλέξανδρος Παπουτσής, 2015-08-14

Το τελευταίο διάστημα, ιδιαίτερα μετά την αλλαγή πλεύσης...

Περισσότερα

Θ. Θεοχαρόπουλος: Απαιτείται η ψήφιση της Συμφωνίας στα κοινοβούλια χωρίς νέα προσκόμματα

2015-08-12

Η συμφωνία που ολοκληρώθηκε και κατατίθεται στη Βουλή είναι...

Περισσότερα

Ψηφοφόρε (ξέρεις) τι θες;

Γιώργος Καρελιάς, 2015-08-12

Είναι, φυσικά, για γέλια η προσπάθεια, που κάνουν οι σημερινοί...

Περισσότερα

Πολιτική δυσλεξία και ευρωπαϊκή πραγματικότητα

Αντώνης Τριφύλλης, 2015-08-09

Η αριστερά στην Ελλάδα αποδεικνύεται έντονα δυσλεκτική....

Περισσότερα
Κώστας Καλλίτσης

Το νέο οικονομικό μοντέλο παραμένει ζητούμενο

Κώστας Καλλίτσης, 2015-08-09

Το πολιτικό προσωπικό, έστω με μεγάλη καθυστέρηση, σχεδόν...

Περισσότερα

Ο θηλυκός Φιντέλ

Ηλίας Κανέλλης, 2015-08-07

Φίλες μου, γεια σας. Η προχθεσινή υπερπαραγωγή του καναλιού...

Περισσότερα
Γιώργος Γιαννουλόπουλος

Γιατί;

Γιώργος Γιαννουλόπουλος, 2015-08-07

Πολλά, πάρα πολλά έχουν ακουστεί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ μετά την...

Περισσότερα

Άρθρα

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Ισχυρή Κεντροαριστερά απέναντι στη Δεξιά

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-07-07

...Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία οφείλει να συμμετέχει...

Κώστας Καλλίτσης

Φταίει το μοντέλο

Κώστας Καλλίτσης, 2024-07-14

Γιατί το δημόσιο έχει προχωρήσει σε αναστολή αρκετών πληρωμών;...

Στέργιος Καλπάκης

Η Γαλλία τρομάζει ήδη Μητσοτάκη και συμφέροντα

Στέργιος Καλπάκης, 2024-07-09

Ανησυχούν: Αυτό που έγινε για να αποτραπεί η νίκη της Ακροδεξιάς...

Η απόλυτη ανατροπή στη Γαλλία

2024-07-08

Μια τεράστια ανακούφιση του Γαλλικού λαού και της προοδευτικής...

Θόδωρος Τσίκας

”Οι Γάλλοι στον πρώτο γύρο τιμωρούν. Στο δεύτερο επιλέγουν”

Θόδωρος Τσίκας, 2024-07-08

Δεν είναι βέβαιο αν ο πρώτος σοσιαλιστής Πρόεδρος της Γαλλίας,...

Δημήτρης Χατζησωκράτης

Όλοι/ες είμαστε σήμερα του Νέου Λαϊκού Μετώπου(NFP)

Δημήτρης Χατζησωκράτης, 2024-07-06

Δεν αρκεί όμως να δηλώνουμε τη στήριξή στο NFP και να μην...

Κώστας Καλλίτσης

Πάμε σαν άλλοτε

Κώστας Καλλίτσης, 2024-07-07

Το υπουργείο Οικονομικών κατά κανόνα έχει -εκ της θέσεώς...

Θανάσης Θεοχαρόπουλος

Για μία μεγάλη Κεντροαριστερά με ανανέωση

Θανάσης Θεοχαρόπουλος, 2024-06-28

H ΝΔ μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο διακυβέρνησης έχασε...

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ

2024-06-24

.Επειδή οι καιροί ου μενετοί, αποφασίσαμε να απευθύνουμε...

Μέρες του 36, μέρες του 2024

Παύλος Τσίμας, 2024-06-22

...Στο μεταξύ, ως προς την δική μας περί κεντροαριστεράς...

Νικόλας Φαραντούρης

Κλιματική κρίση – οδικός χάρτης για την Κεντροαριστερά

Νικόλας Φαραντούρης, Κατερίνα Μπατζελή, 2024-06-25

Η ευρωπαϊκή πολιτική περιβάλλοντος και οι επιμέρους πολιτικές...

Χάρης Τσιόκας

Πώς και γιατί πρέπει τώρα μαζί…

Χάρης Τσιόκας, 2024-06-23

...Ο κατακερματισμος του προοδευτικού χώρου ,οι άγονοι και...

×
×