Ο ΣΥΡΙΖΑ και η απουσία πολιτικής αυτογνωσίας

Αυτό που εξέθρεψε η κρίση των τελευταίων χρόνων ήταν η τεράστια οργή της Ελληνικής κοινωνίας για τις πολιτικές δυνάμεις που είχαν κυριαρχήσει τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ιδιαίτερα τα λαϊκά και μεσαία στρώματα που είχαν συμπορευθεί για δεκαετίες με το ΠΑΣΟΚ αναζήτησαν πολιτική στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργούσε ένα καταγγελτικό πολιτικό λόγο και εξέφραζε ένα πολιτικό βολονταρισμό που δεν είχε καμία σχέση με τις παραδόσεις της αριστεράς. Μια πολιτική ελαφρότητα χαρακτήριζε τις ενέργειες της ηγετικής του ομάδας. Θα περίμενε κάποιος ότι η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία θα συνδεόταν από μια υπεύθυνη στάση που θα βοηθούσε πραγματικά τον κόσμο της εργασίας και ιδιαίτερα την νεολαία.

Χωρίς κανένα σχέδιο γιατί όταν αγνοείς τον διεθνή συσχετισμό δυνάμεων δεν έχεις πολιτικό σχέδιο, φθάσαμε στο δημοψήφισμα και τον εξευτελιστικό συμβιβασμό λίγες μέρες αργότερα. Δεν υπήρξε τα τελευταία εβδομήντα χρόνια πολιτική ηγεσία της αριστεράς που το πολιτικό της σχέδιο να υποστεί τέτοια συντριβή.

Μετά από την τραγική διάψευση των στόχων τους θα περίμενε κάποιος να υπάρξει μια σοβαρή συζήτηση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Δυστυχώς όμως έχουμε από τη μια πλευρά τους δραχμολάγνους του Λαφαζάνη και τις ασκήσεις επί χάρτου για την έφοδο στο νομισματοκοπείο και από τη άλλη τον ηγετικό πυρήνα που αρκείται να δηλώνει ότι έδωσε τον αγώνα και δεν μπορούσε να πάρει την ευθύνη του Grexit.

Όμως, τους προηγούμενους μήνες αγνοούσαν όλους αυτούς τους κινδύνους και λοιδωρούσαν τις δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού που τους επισήμαιναν.

Δυστυχώς από τον ΣΥΡΙΖΑ απουσιάζει ένα συνεκτικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο για την διακυβέρνηση της χώρας. Στο εξάμηνο διακυβέρνησης δεν υπήρξε ούτε ενα βήμα εκσυγχρονισμού της χώρας. Ο κόσμος της εργασίας και η νεολαία που επένδυσαν ελπίδες στο ΣΥΡΙΖΑ αρχίζουν να βιώνουν την διάψευση. Ο χώρος του δημοκρατικού σοσιαλισμού είναι αναγκαίο να ανασυγκροτηθεί για να εκφράσει τις σύγχρονες ανάγκες της κοινωνίας με λογισμό και όνειρο.