Βασικώς... γαργάρα

Το ότι η κυβέρνηση ψάχνεται και πελαγοδρομεί, έτσι, χωρίς πρόγραμμα, από την πρώτη μέρα που βρέθηκε στην εξουσία, είναι πλέον ηλίου φαεινότερον. Σε όποιους τομείς επεχείρησε να κάνει κάποια τομή -έστω και με τη δική της λογική- είτε τα έκανε μπάχαλο είτε τρέχει εκ των υστέρων να μπαλώσει τα προβλήματα που δημιούργησε αντί να τα λύσει, όπως υποστήριζε... Τελευταίο -αλλά όχι έσχατο, όπως φαίνεται- δείγμα γραφής αυτού του τύπου, ο πολύφερνος νόμος για τον βασικό μέτοχο.

*** Αφού εν ονόματι του πολέμου κατά της διαπλοκής έφτιαξαν έναν νόμο που φαινόταν από μακριά ότι δεν οδηγούσε πουθενά και ήταν ανεφάρμοστος, άρχισαν να τρέχουν μετά την αναμενόμενη αντίδραση της Ευρ. Επιτροπής. Και κατέληξαν βέβαια ύστερα από διαπραγματεύσεις μηνών, με πρόσχημα τον... κοινό τόπο με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, να τα πάρουν όλα πίσω. Κι όταν λέμε, «πίσω», εννοούμε όχι απλώς τον νόμο του ΠΑΣΟΚ, αλλά το απόλυτο μηδέν... Ποια διαπλοκή, ποιοι νταβατζήδες και πράσινα άλογα... Κανένας περιορισμός πλέον σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ να μετέχουν σε διαγωνισμούς και προμήθειες του Δημοσίου.

*** Ολα κι όλα όμως. Μπορεί να μην υπάρχει κανένας περιορισμός αλλά ο νέος νόμος, όπως υποστηρίζουν, είναι σύμφωνος με το... πνεύμα του Συντάγματος. Που προφανώς μπορεί να γίνεται «λάστιχο» για να χωρά κάθε φορά τα μικροπολιτικά συμφέροντα της εκάστοτε συγκυρίας. Αφήστε που υπάρχει και η νέα μεγάλη ανακάλυψη που ονομάζεται «αθέμιτη επιρροή», η οποία ορίζεται όπως... ακριβώς σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, αλλά δεν κάνουν τον κόπο να μας εξηγήσουν τι σημαίνει, πώς ορίζεται και κυρίως, πώς αποδεικνύεται... Λες και δεν υπήρχε η Επιτροπή Ανταγωνισμού που ερευνά αυτές ακριβώς τις αθέμιτες πρακτικές και χρειαζόταν να ταλαιπωρείται ολόκληρη η κυβέρνηση επί μήνες, να μπλοκάρονται τα έργα, να χάνονται δισ., για να την ανακαλύψει η αντιδιαπλεκόμενη κυβέρνησή μας.

*** Με λίγα λόγια, το μείζον θέμα, η κορυφαία πολιτική παρέμβαση της κυβέρνησης που -υποτίθεται- θα έλυνε τον γόρδιο δεσμό της διαπλοκής οικονομικής και πολιτικής εξουσίας, κατέληξε σε μια... τρύπα στο νερό. Κι όμως, η υπερήφανη κυβέρνησή μας, αντί να καταπιεί τη γλώσσα της, αφού τα έκανε θάλασσα, εξακολουθεί να υποστηρίζει χωρίς αιδώ, ότι έφερε τη διαφάνεια στον δημόσιο βίο...