Πένθιμη γιορτή

Προφανώς στον ΣΥΡΙΖΑ και στην κυβέρνηση έχουν εξαιρετικά υψηλή αίσθηση του χιούμορ και της αυτοπαρώδησης. Δεν εξηγείται αλλιώς η διοργάνωση γιορτών για τον δεύτερο χρόνο στην εξουσία. Εκτός αν νομίζουν ότι οι δοξαστικές παράτες θα μεταμορφώσουν τη βιωμένη πραγματικότητα. Αλήθεια όμως, τι γιορτάζουν; Ο ΣΥΡΙΖΑ διέκοψε μια σχετικά έλλογη διαχείριση της κρίσης και επέβαλε εκλογές τις οποίες και κέρδισε. Επέλεξε την ανίερη σύμπραξη με τους ΑΝΕΛ και για επτά μήνες ανέστειλε τις λειτουργίες του κράτους επιδιδόμενος σε μια κατά φαντασίαν επική αντιστασιακή διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

Αφού έκλεισε τις τράπεζες και διοργάνωσε με καταφανώς αντισυνταγματικό τρόπο ένα δημοψήφισμα, το αποτέλεσμα του οποίου ερμήνευσε κατά το δοκούν, οδηγήθηκε τελικά στην υπογραφή του τρίτου και πιο σκληρού μνημονίου. Μετά τη διάσπαση της κυβερνητικής πλειοψηφίας, κέρδισε τις εκλογές που προκήρυξε και έκτοτε υποτίθεται ότι διαχειρίζεται την κρίση και τις υποθέσεις του κράτους και της κοινωνίας. Δυστυχώς ο τρόπος συγκρότησής του σε κόμμα εξουσίας καθόρισε και τον τρόπο της διακυβέρνησής του.

Η έλλειψη σχεδίου, η άγνοια, ο θρασύτατος κυνισμός, η με κάθε μέσο αναπαραγωγή της κυριαρχίας του, η υπέρμετρη φορολόγηση όποιου εργάζεται ακόμα, η αέναη διαπραγμάτευση με τους δανειστές, επικαλύπτονται από μια επιθετική αντισυστημική αριστεροφανή ρητορική. Τώρα όμως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση και όχι αντιπολίτευση, και η άσκηση τέτοιου είδους πολιτικής παράγει το τέλμα, την απραξία, την ανασφάλεια και τα πολλαπλασιαστικά φαινόμενα της κρίσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ, τα δύο αυτά χρόνια, επιβεβαίωσε ότι είναι μια ακόμα εκδοχή του παλιού πολιτικού συστήματος. Πέρα από το σύμφωνο συμβίωσης και τη ρύθμιση της ιθαγένειας των μεταναστών, που, σημειωτέον, πέρασαν με την ψήφο της δημοκρατικής αντιπολίτευσης και όχι των ΑΝΕΛ, δεν επιχείρησε καμιά από τις υπολειπόμενες «αστικές» μεταρρυθμίσεις.

Συμβιβάστηκε πλήρως με την Εκκλησία και δεν έθεσε το ζήτημα του χωρισμού της από το κράτος, ακύρωσε ό,τι θετικό είχε γίνει στην Παιδεία, και αντί να ρυθμίσει το ραδιοτηλεοπτικό τοπίο επιχείρησε να το χειραγωγήσει με τα αντισυνταγματικά τεχνάσματα. Οι πολιτικάντικες πιρουέτες και οι προσπάθειες δημιουργίας πελατειακών σχέσεων με διάφορες κοινωνικές ομάδες ορίζουν πλέον την κυβερνητική πολιτική. Οχι, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση δεν έχουν λόγους να γιορτάσουν. Αντίθετα, έχουν λόγους να πενθούν όσοι προσβλέπουν σε μια σύγχρονη δημοκρατική Αριστερά και σε μια κανονική χώρα.