Στη Βουλή η συζήτηση για το υπαρκτό παγκοσμίως σκάνδαλο Novartis αναλώθηκε σ’ ένα παιγνίδι με τίτλο: «Ποιος είναι πιο συμμορίτης; Ψάξε-ψάξε δεν θα το βρεις». Άνθρωποι σώφρονες στο όνομα της υπεράσπισης της φιλελεύθερης δημοκρατίας, οι οποίοι ορθώς αναφέρονται στις μύριες όσες παρεμβάσεις της κυβέρνησης, καταλήγουν σε κάτι επικολυρικά του τύπου «έχουμε πόλεμο», «δικτατορία», «τσαβισμό». Μάλλον στραβισμό έχουμε. Γιατί δεν βλέπουμε πόσο διευκολύνει μια τέτοια αντιπολιτευτική γραμμή τη συσπείρωση γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ όλων των δυνάμεων που τρέφονται από ένα τέτοιο διπολισμό - δημοκράτες κατά ολοκληρωτιστών, ευρωπαϊστές κατά αντιευρωπαϊστών.
«Εμείς είμαστε από άλλο υλικό, δεν τρομάζουμε», είπε ο πρωθυπουργός στην πρόσφατη κοινοβουλευτική συζήτηση για την προανακριτική επιτροπή. Λίγο αργότερα, ο κ. Θανάσης Καρτερός, ένας έμπιστος άνθρωπος του Μαξίμου, φρόντισε να ξεκαθαρίσει ποιο είναι αυτό το υλικό: «Όταν οι αριστεροί κέρδιζαν την αξιοπρέπεια του κυνηγημένου, αυτοί απολάμβαναν την αξιοπρέπεια του κυνηγού. Και τώρα τους κυνηγούν! Δικαιούνται, συνεπώς, τη συμπόνια μας. Απόλυτη, και χωρίς αστερίσκους. Με τόση Νοβάρτις, τόσους τσόγλανους, και τόσα παλούκια που τους έτυχαν, Κύριε, άφες αυτοίς. Ου γαρ οίδασι τι πηδούσι…».[
Η εμπλοκή στις εξορύξεις για υδρογονάνθρακες στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), σε διεθνή ύδατα δηλαδή και όχι κυπριακά, έπρεπε να αναμένεται. Η ανακάλυψη κοιτασμάτων είχε θεωρηθεί ως κίνητρο για τις δύο πλευρές, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, για να εξευρεθεί λύση στο κυπριακό πρόβλημα. Και τούτο, διότι η θέση της διεθνούς κοινότητας είναι ότι, ναι μεν η Κυπριακή Δημοκρατία έχει το δικαίωμα σε έρευνες και εξορύξεις, αλλά τα έσοδα και ο πλούτος αυτός πρέπει να αξιοποιηθούν προς όφελος και των δύο Κοινοτήτων της Κύπρου. Ότι και στην διαχείριση των εσόδων πρέπει να μετέχουν, τόσο οι Ελληνοκύπριοι όσο και οι Τουρκοκύπριοι.
Βασίλης Ζήρας, Η Καθημερινή, Δημοσιευμένο: 2018-02-21
...Εάν η κυβέρνηση έκανε την επιλογή να ζητήσει γραμμή προληπτικής πίστωσης, οι δεσμεύσεις έναντι των πιστωτών θα συνδέονταν με αυτή, ενώ τα μέτρα για το χρέος θα ήταν σίγουρα, θα εφαρμόζονταν άμεσα κι όχι σε βάθος χρόνου, μειώνοντας ανάλογα τα επιτόκια δανεισμού.
Το συμφέρον της χώρας είναι μια καθαρή, χωρίς αστερίσκους και προϋποθέσεις ελάφρυνση του χρέους. Οσο κι αν αυτό προκαλεί εκνευρισμό στην Αθήνα και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.
Ο στόχος της κυβέρνησης είναι έκδηλος: η δημιουργία σκιών, που θα βαραίνουν τους πολιτικούς αντιπάλους. Οι ύποπτοι, που θα μένουν ύποπτοι μέχρι τις επόμενες εκλογές… Όπως εξελίχθηκε η υπόθεση, η σύσταση προκαταρτικής ήταν, βεβαίως, υποχρεωτική και μονόδρομος. Το ΚΙΝΗΜΑ ΑΛΛΑΓΗΣ, από την πρώτη στιγμή, ζήτησε να χυθεί παντού άπλετο φως. Και θα στηρίξει όλες τις ενέργειες της Δικαιοσύνης για την αναζήτηση της αλήθειας, προς πάσα κατεύθυνση ανεξαιρέτως. Η συζήτηση στην ολομέλεια της Βουλής την προσεχή Τετάρτη είναι βέβαιο πως θα αναδείξει σημαντικές πλευρές μιας εξυφαινόμενης πολιτικής σκευωρίας στο πλαίσιο του πραγματικού σκανδάλου της Novartis.
Κώστας Καλλίτσης, Η Καθημερινή της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2018-02-17
Κώστας Καλλίτσης
Οι αυταπάτες είναι κακός σύμβουλος. Και η κυβέρνηση φέρεται ως αν η χώρα κυλούσε πάνω σε... σιδερένιες ράγες που νομοτελειακά την οδηγούν στην επιτυχή έξοδο από τα μνημόνια. Το αποτέλεσμα είναι ότι (α) καθυστέρησε η υλοποίηση των προαπαιτουμένων της 3ης αξιολόγησης – έως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, οι εκκρεμότητες καθιστούσαν εξαιρετικά αμφίβολο να υπάρξει θετική απόφαση του Eurogroup, τη Δευτέρα, για την εκταμίευση των 5,7 δισ. ευρώ. Και (β) ότι εντείνονται οι αμφιβολίες αν θα μπορέσουμε να υλοποιήσουμε τα 88 προαπαιτούμενα για την ολοκλήρωση της 4ης και τελευταίας αξιολόγησης, από το Eurogroup της 21ης Ιουνίου.
Σήφης Πολυμίλης, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2018-02-17
Σήφης Πολυμίλης
Η πολιτική και κοινωνική ζωή βρίσκεται για πολλοστή φορά παγιδευμένη στην αρένα ενός αντιπολιτικού λαϊκισμού. Δεν χρειαζόταν άλλωστε και μεγάλη προσπάθεια. Το κοινωνικό σώμα, τουλάχιστον ένα μεγάλο μέρος του, έχει διαμορφώσει μια κουλτούρα απαξίας, για να μην πούμε μίσους για τους πολιτικούς. Τους θεωρεί υπεύθυνους για όλα τα δεινά που έχει υποστεί και, ας μην ξεχνάμε, δεν έχει διστάσει να επιβραβεύσει κάθε λογής και φυράματος δήθεν αντισυστημικούς.
Γιάννης Τούντας, Το Βήμα της Κυριακής, Δημοσιευμένο: 2018-02-17
Γιάννης Τούντας
Οι χρόνιες στρεβλώσεις στην αγορά του φαρμάκου συνέθεταν προνομιακό πεδίο για την εκτροφή πιθανόν σκανδάλων και προφανούς σκανδαλολογίας για τα οποία θα αποφανθεί η Δικαιοσύνη. Στα χρόνια της κρίσης ορισμένες από τις στρεβλώσεις αυτές αντιμετωπίστηκαν λόγω αφενός των μνημονιακών μας υποχρεώσεων και αφετέρου των μέτρων που ελήφθησαν κυρίως από το αρμόδιο υπουργείο Υγείας. Η συγκέντρωση όλης της ευθύνης για το φάρμακο στο υπουργείο Υγείας, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση, η επαναφορά της θετικής λίστας συνταγογραφούμενων φαρμάκων, η δημιουργία του ΕΟΠΥΥ και κυρίως οι περικοπές στις τιμές μείωσαν σημαντικά τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη από 5,1 δισ. ευρώ το 2009 σε 1,98 δισ. ευρώ το 2017 (μείωση κατά 61,9%).
Η διάσπαση του ΚΚΕ, την οποία αυτό ακόμη και σήμερα δεν αναγνωρίζει ως τέτοια, πραγματοποιήθηκε στη 12η Ολομέλεια (5-15 Φεβρουαρίου 1968) και οδήγησε στη δημιουργία του ΚΚΕ εσ. Αυτό στη συνέχεια εντάχθηκε στο ευρωκομμουνιστικό ρεύμα. Δεν ήταν όμως καθαρά τα πράγματα από την αρχή. Και μόνο το γεγονός ότι τα σχέδια των κατά το ΚΚΕ «αναθεωρητών» διευκόλυναν σε υπέρτατο βαθμό το πιο στυγνό καθεστώς του «υπαρκτού σοσιαλισμού», αυτό του Τσαουσέσκου, πρέπει να μας κάνει περισσότερο προσεκτικούς. Οι ευρωκομμουνιστικές αναζητήσεις δεν αποτελούσαν από την αρχή κοινό τόπο για τους ηγέτες του ανανεωτικού τμήματος που ξέκοψε από το ΚΚΕ.
Σε μια εποχή έντονων προβλημάτων στα Εθνικά θέματα, σε μια περίοδο που η Ελληνική Οικονομία πρέπει να προχωρήσει με τολμηρά βήματα για να βγει από την κρίση, η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ αποδεικνύει, με τις επιλογές της για μια ακόμη φορά, ότι όχι μόνο είναι κατώτερη των περιστάσεων, αλλά και επικίνδυνη για την πορεία και τα συμφέροντα της χώρας.
Αντί να επιζητά την Εθνική Συνεννόηση, και την Εθνική Γραμμή σε όλα τα κρίσιμα θέματα, η Κυβέρνηση διχάζει τον λαό, οδηγεί σε άγονες πολιτικές συγκρούσεις, και κατασκευάζει εχθρούς για να υλοποιήσει το δόγμα «αυτοί ή εμείς» που υπονόμευσε και υπονομεύει το μέλλον της χώρας
Η υπόθεση Novartis είναι αναμφίβολα από τις πλέον σοβαρές υποθέσεις διασπάθισης δημοσίου χρήματος στη χώρα μας. Ως εκ τούτου επιβάλλεται να διερευνηθούν σε βάθος όλες οι πλευρές του θέματος, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης ευθύνης πολιτικών προσώπων. Αρκεί, βέβαια, να μην λησμονείται από καμία πλευρά ότι πρέπει να τηρούνται οι προβλεπόμενες από το Σύνταγμα και τον νόμο διαδικασίες, ώστε να διασφαλίζεται στον μέγιστο δυνατό βαθμό η εφαρμογή της αρχής του κράτους δικαίου. Έχω ήδη επισημάνει σε όλους τους τόνους ότι η κυβέρνηση αναμείχθηκε ανεπίτρεπτα σε αυτήν την υπόθεση, αντιμετωπίζοντάς την προεχόντως ως πολιτικό ζήτημα κατάλληλο για επικοινωνιακούς χειρισμούς και όχι ως δικαστικό ζήτημα όπως επιβάλλεται από το Σύνταγμα.
Δυο μεγάλα θέματα μονοπωλούν τη δημοσιότητα. Το Μακεδονικό και το σκάνδαλο Novartis. O χειρισμός και στα δύο αναπαράγει τη γνώριμη ελληνική κακοδαιμονία. Εθνική εσωστρέφεια, αυτοαναφορικότητα, διχαστικός λόγος, παρελθοντολογία. Τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό μάς γυρίζουν ολοταχώς στο κλίμα του 1992 και ο τρόπος με τον οποίο άνοιξε το σκάνδαλο Novartis μάς γυρίζει στο 1989!
Τα στρατόπεδα διαμορφώνονται με αντίστοιχα στερεότυπα συγκρούσεων. Από τη μια θα είναι οι «προδότες» για τα εθνικά αδιέξοδα και από την άλλη θα είναι οι «κλέφτες» για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας.
Χρειάστηκε να περάσει και να σβήσει η τελετουργία της ΔΕΘ, να μετρηθεί δημοσκοπικά και να προσπεραστεί το (αδύναμο, εν τέλει) αποτύπωμά της, χρειάζεται ήδη να πλησιάζουμε σιγά-σιγά στην κατάθεση του Προϋπολογισμού 2027/εκλογικού έτους υπό συνθήκες συναγερμού, ώστε να θυμηθούμε ότι «όταν οι άνθρωποι σχεδιάζουν, ο Θεός καγχάζει».
Στον πυρήνα της Νέας Δημοκρατίας που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1974 βρισκόταν η λαϊκότητα και όχι η δεξιά ταυτότητα. Σήμερα, στα 52 της χρόνια, η Νέα Δημοκρατία, στο σύνολό της, βρίσκεται πιο μακριά από τον ελληνικό λαό από ποτέ
Η Έκθεση για την Ελλάδα, που ψηφίστηκε προχθές από το Συμβούλιο της Ευρώπης, η πρώτη από το 2018, είναι διατυπωμένη βέβαια σε γλώσσα διπλωματική. Οι επισημάνσεις της, όμως, για «σημαντικές προκλήσεις ως προς την λειτουργία των δημοκρατικών θεσμών» έχουν δόντια και δαγκώνουν.
Καλά είναι τα κρασιά κι οι μπίρες, καλά τα τσιπουράκια και τα ουισκάκια, μα σαν την αλκοόλη της εξουσίας δεν έχει. Με όποιο ηδονικό υγρό κι αν τη συγκρίνεις, υπερέχει σαφώς. Τεκμήριο πρώτο: Κυκλοφορεί πάντα σε καθαρή μορφή. Ουδείς ελεγκτικός μηχανισμός μπορεί να τη νοθέψει, ουδείς αντισταθμιστικός παράγοντας να την αμβλύνει. Οσο δε για την περιλάλητη «υποχρέωση λογοδοσίας», αδυνατεί να κατεβάσει τα γράδα της.
Εφέτος, το Δημόσιο εισέπραξε 1,6 δισ. ευρώ παραπάνω φόρους (905 εκατ. ευρώ από το ΦΠΑ, 439 εκατ. από τον φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων και 62 εκατ. από τους φόρους στην ακίνητη περιουσία και μικρότερες πηγές). Αρα, το δημοσιονομικό «μαξιλάρι» για να αντιμετωπιστούν έκτακτα γεγονότα, όπως η απρόβλεπτη ενεργειακή κρίση, υπάρχει
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης επιστρέφει από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, έχοντας προσπεράσει ακόμη ένα από τα πολλά «ορόσημα» που ο ίδιος έθεσε για ουσιαστικές εξελίξεις στο Κυπριακό, χωρίς κανένα από αυτά να επαληθευτεί στη διάρκεια της προεδρικής θητείας του.
...Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου το κόμμα που διεκδικεί να είναι φορέας της σταθερότητας έχει γίνει, απομονωμένο, παράγοντας πολιτικής αστάθειας. Και τα κόμματα που θα μπορούσαν να εκπροσωπήσουν το αίτημα της αλλαγής μοιάζουν αδύναμα να χτίσουν μια κοινωνική συμμαχία, που να περιλαμβάνει και τους «εντός» και τους «εκτός» και να έχει πλειοψηφική προοπτική.
… Για να μην σας μπλέκουμε με πολλά νούμερα και τεχνικά. Εμείς είχαμε κάθε λόγο να κάνουμε μεγάλες επενδύσεις σε μπαταρίες, αλλά δεν τις κάναμε. Τις έκαναν οι Βούλγαροι. Έτσι, το μεσημέρι που δεν χρειαζόμαστε τόσο ρεύμα όσο παράγουμε, το στέλνουμε στην Βουλγαρία και οι Βούλγαροι μας το δίνουν και πάλι πίσω το βράδυ που το χρειαζόμαστε. Αυτό το πέρα δώθε έχει ένα κάποιο κόστος…
Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρος της Βραζιλίας, Αντόνιο Κόστα, πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, Ουίλιαμ Ρούτο, πρόεδρος, Μαρκ Κάρνεϊ, πρωθυπουργός του Καναδά
KReport, 2026-09-22
Δεν είναι διαπραγματεύσιμες αρχές όπως η εδαφική ακεραιότητα, η ειρηνική επίλυση των διαφορών, η απαγόρευση της απειλής ή της χρήσης βίας, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, η βιώσιμη ανάπτυξη, τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι θεμελιώδεις ελευθερίες.
Εξαιρετικά λυπηρή και ανησυχητική η βία ανηλίκων κατά ανηλίκων. Αλλά και ζοφερά αποκαλυπτική για την κοινωνία και την πολιτεία, για τις αντιλήψεις και τις ιδέες που δεσπόζουν και αναπαράγονται αέναα. Οπου κι αν λυσσομανάει: κοντά σε γήπεδο, σε κάποιο αλσύλλιο, στους δρόμους. Οπως κι αν μορφοποιείται: με μπαμπεσιά και χωσιά, έπειτα από ραντεβού θανάτου ή εντελώς τυχαία, απλώς επειδή συναπαντήθηκαν δύο χωροκτητικές αγέλες.
Στην περίοδο της πανδημίας, τα τιμώμενα πρόσωπα ήταν οι γιατροί των δημόσιων νοσοκομείων, οι ντελιβεράδες, οι εργαζόμενοι στις πλατφόρμες που μας έφερναν πακέτα στο σπίτι. Ολοι τούς επαινούσαμε, με πρώτες τις κυβερνήσεις, που εξήραν την εργατικότητα και την αυτοθυσία τους. «Ηρωες της πρώτης γραμμής» αποκαλούσαν τους γιατρούς οι υπουργοί Υγείας, καλώντας μάλιστα μια εποχή τους πολίτες να βγαίνουν στα μπαλκόνια και να τους χειροκροτούν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται στην πιο επισφαλή κατάσταση σύμφωνα με την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν όπως επισημάνθηκε στην (ετήσια) ομιλία της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ( State of the Union) . Και παρά την άποψηαυτή και τη θέση που εκφράζεται ότι η διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης απέτυχε στον πρωταρχικό στόχο της, να εξαλείψει δηλαδή τον τοξικό εθνικισμό στην Ευρώπη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ως θεσμική έκφραση της διαδικασίας μπορεί να αποτελέσει την απάντηση
