Πριν ένα χρόνο σχεδόν, η λαϊκή βούληση εδραίωσε έναν νέο διπολισμό στην πολιτική σκηνή. Έδωσε ισχυρή εντολή διακυβέρνησης στην ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ενώ, με εντυπωσιακή στήριξη – ο ένας στους τρεις ψηφοφόρους – ανέθεσαν τον βασικό ρόλο ελέγχου της κυβέρνησης ως αξιωματική αντιπολίτευση, στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ, προσδοκώντας να υπάρξει αντίβαρο από την αριστερή πλευρά του Κέντρου.

...
Να μη μείνουν θολά πράγματα για μετά το συνέδριο. Ο ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία –να συνηθίσουμε όλοι να το λέμε έτσι– δεν θα είναι ούτε κόμμα μόνο της ριζοσπαστικής Αριστεράς, ούτε βέβαια ένα τυπικό κόμμα της Κεντροαριστεράς. Θα είναι ένα σύγχρονο κόμμα της Αριστεράς, ραχοκοκαλιά της ευρύτερης προοδευτικής παράταξης που σύντομα θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Την ταυτότητά του θα την ολοκληρώσει εν κινήσει.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι η αντίδραση της κυβέρνησης στην πανδημία του Covid-19 ήταν ανέλπιστα επιτυχημένη. (Μέχρι στιγμής τουλάχιστον). Κακά τα ψέματα. Δεν έχουμε συνηθίσει να εισπράττουμε εύσημα όχι για τη γαλάζια θάλασσά μας, το ελληνικό φως και το έξω καρδιά ταμπεραμέντο μας, αλλά επειδή αποδειχτήκαμε ψύχραιμοι και αποτελεσματικοί στην αντιμετώπιση ενός προβλήματος όταν οι συστηματικοί και καλά οργανωμένοι ξένοι τα έκαναν μούσκεμα.

Η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης σηματοδοτεί την επανεκκίνηση της διαδικασίας μετασχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία σε ένα σύγχρονο, ανοιχτό και μαζικό κόμμα, μια διαδικασία που θα κορυφωθεί στο Συνέδριο.

Κι έρχεται σε μια πολιτική συγκυρία όπου η κυβέρνηση της ΝΔ όχι μόνο αδυνατεί να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, αλλά φαίνεται να την αξιοποιεί ως ευκαιρία προκειμένου να αναδιαρθρώσει την ελληνική οικονομία προς όφελος των λίγων και ισχυρών, σε βάρος των εργαζομένων και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Οι γερμανικές εξαγωγές και εισαγωγές τον Απρίλιο κατέγραψαν τη μεγαλύτερη πτώση από το 1990, -24% οι πρώτες και -16,5% οι δεύτερες. Η βιομηχανική της παραγωγή σημείωσε επίσης πτώση-ρεκόρ τον Απρίλιο, κατά 17,9%. Ειδικά ο κλάδος παραγωγής κεφαλαιουχικών αγαθών κατακρημνίστηκε κατά 36%, ενώ η επανάκαμψη του μεταποιητικού κλάδου προβλέπεται δύσκολη. Το εμπορικό πλεόνασμα έπεσε στα 3,2 δισ. ευρώ τον Απρίλιο από 12,8 δισ. τον Μάρτιο!!! Το ΑΕΠ αναμένεται να μειωθεί πάνω από το 7%. Και όλα αυτά, τα συγκλονιστικά σε πτώση οικονομικά μεγέθη, στη Γερμανία!

Συνεδρίασε σήμερα το Πολιτικό Συμβούλιο του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία με θέματα:

1. Την προετοιμασία της Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης που θα συνεδριάσει το Σάββατο 27 Ιουνίου στο Στάδιο Ξιφασκίας

2. Τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

Σε σχέση με το πρώτο θέμα, το ΠΣ αποφάσισε να εισηγηθεί στην ΚΕΑ την συμπλήρωση του ονόματος του Κόμματος με την προσθήκη του όρου «Προοδευτική Συμμαχία». Στην επόμενη συνεδρίαση της ΚΕΑ στα τέλη Αυγούστου θα οριστεί ημερομηνία διεξαγωγής του συνεδρίου και θα εκλεγεί Οργανωτική Επιτροπή Συνεδρίου. Το ΠΣ αναλαμβάνει την προετοιμασία για την ολική επανεκκίνηση της συνεδριακής διαδικασίας, την εγγραφή νέων μελών και τη διοργάνωση εκδηλώσεων και περιοδειών σε όλη τη χώρα.

Σπύρος Δανέλλης, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Αντώνης Λιάκος, Νίκος Μουζέλης, Νίκος Μπίστης, Παναγιώτης Παναγιώτου, Δημήτρης Χαλαζωνίτης, Δημήτρης Χατζησωκράτης

...Η δημοκρατική λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία σε όλα τα επίπεδα είναι αυτονόητη προϋπόθεση για την πολιτική και οργανωτική του ανάπτυξη. Τα κομματικά όργανα που θα προκύψουν από το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ- Προοδευτική Συμμαχία θα εγγυηθούν αυτή την λειτουργία. Αυτή η εγγύηση θα είναι τόσο πιο ισχυρή όσο στα εκλεγμένα όργανα θα αποτυπώνεται ο πλούτος διαφορετικών απόψεων και προσελεύσεων που συγκροτούν την πολιτική ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ - Προοδευτική Συμμαχία, χωρίς επετηρίδα και προνομιακές αφετηρίες.

Για να αλλάξουμε τους σημερινούς συσχετισμούς δυνάμεων στο πολιτικό σκηνικό της χώρας χρειάζεται να προχωρήσουμε με ταχύτερα και πιο γενναία βήματα στον ποιοτικό μετασχηματισμό, σ’ ένα ανοιχτό κόμμα που θα αποτελέσει την ραχοκοκαλιά της προοδευτικής παράταξης.

«Αν δεν επιλυθούν οι ελληνοτουρκικές διαφορές και το Κυπριακό, κάθε νέο παρεμπίπτον ζήτημα, όπως τώρα αυτό των ΑΟΖ, θα μας φέρνει ένα βήμα πριν το χείλος του γκρεμού»

«Δεν μπορεί να “εμποδίσει” εντελώς την έξοδο της Τουρκίας στα διεθνή ύδατα όσον αφορά την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα της. Είναι πολύ αμφίβολο -το λέω επιεικώς- ότι μια μελλοντική ελληνική ΑΟΖ θα συναντιέται με την κυπριακή ΑΟΖ»

Θέλω να πιστεύω ότι δεν έχει γίνει αντιληπτό πόσο λίγος είναι ο χρόνος που απομένει για την προετοιμασία της χώρας, για να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τα (πρωτοφανή…) 50+ δισ. ευρωπαϊκά κονδύλια που θα μας χορηγηθούν. Μέσα στους επόμενους δέκα μήνες, πρέπει να γίνει ένας διπλός άθλος: Πρώτο, να συγκροτηθεί ένας μηχανισμός που θα μπορεί με επάρκεια να σχεδιάζει, να εγκρίνει και να εποπτεύει την υλοποίηση δράσεων που θα μετασχηματίζουν την οικονομία, συνδυάζοντας τη δημοκρατική διαβούλευση με την τεχνοκρατική αυστηρότητα. Δεύτερο, να σχεδιαστούν, συζητηθούν και εφαρμοστούν μεταρρυθμίσεις σε όλη τη γραμμή, ώστε να αποκτήσει η χώρα εύπλαστους, ισχυρούς θεσμούς/κανόνες και σύγχρονες δομές, για να βρουν γόνιμο έδαφος και να παράγουν νέο πλούτο αυτά τα κονδύλια.

Βεργινάδη Μαρία, Βουλγαράκης Γιάννης,
Ελευθεριάδης Αντώνης,Καλαμαράς Άκης,Καλπάκης Στέργιος, Καραβασίλης Σταύρος, Μακράκης Γιώργος,Σακελλάρης Δημήτρης,Τεμπονέρας Διονύσης,Τζαμπάζη Μαρία,
Τρούλης Γιώργος 

...ένα κόμμα που θα αντιστοιχηθεί με την εκλογική του βάση. Που θα δημιουργήσει νέες δομές, ελκυστικές στους νέους ανθρώπους και θα έχει περιφερειακή συγκρότηση. Που θα αξιοποιεί τις νέες τεχνολογίες και θα υιοθετεί ανοιχτές δημοκρατικές διαδικασίες. Που θα έχει χρονικούς περιορισμούς σε όλα τα αιρετά όργανα, καθώς για την αριστερά και τις προοδευτικές δυνάμεις η πολιτική δεν είναι επάγγελμα αλλά προσφορά. Ένα κόμμα, όπου η αναγκαιότητα να συσπειρώσει όλους και όλες που θέλουν να παλέψουν και να ζήσουν καλύτερα, θα υπερβαίνει φοβίες και ανασφάλειες. Με λίγα λόγια, ένα σύγχρονο αριστερό προοδευτικό κόμμα του 21ου αιώνα.

Σε αδιέξοδο και «επί ξύλου κρεμάμενες» βρίσκονται οι κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Κύπρου μπροστά στην κλιμακούμενη ένταση στην ανατολική Μεσόγειο. Ομως με κοπιώδη διπλωματική προσπάθεια, διαφορετική προσέγγιση και πολιτική βούληση σε τρία επίπεδα –Χάγη, Κυπριακό, Ευρωτουρκικά- μπορούν να ανακτήσουν την πρωτοβουλία, εκτιμά ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Ροζάκης.

Στις αρχές της πανδημίας παγώσαμε από τις αντιδράσεις στην Ευρώπη. Κάθε χώρα ακολουθούσε το δικό της πρωτόκολλο και στο ζήτημα των οικονομικών επιπτώσεων απερρίφθη η αμοιβαιότητα ανάληψης του κόστους. Προϊούσης της κρίσης, όμως, οι ευρωπαϊκές ηγεσίες, και η ισχυρότερη γερμανική, αντιλήφθηκαν ότι η αλληλεγγύη δεν είναι ηθικό αίτημα των αδυνάμων, των διανοουμένων ή της Αριστεράς, αλλά κοινό συμφέρον όλων. Ετσι ένα δόγμα που φάνταζε απαρασάλευτο το 2010 και το 2015, και το οποίο προκάλεσε στην Ελλάδα τόσες άσκοπες θυσίες, ανατράπηκε το 2020, δημιουργώντας μια γενικότερη ανακούφιση στην Ευρώπη.